Οι ειρηνευτικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε μία κατάσταση διακύμανσης. Τρεις είναι οι παράγοντες που προωθούν τις αλλαγές.
Πρώτον, ο ρόλος των χωρών της Βορείου Αμερικής και της Ευρώπης (Δυτική Κοινότητα) βρίσκεται σε εξασθένηση, εξαιτίας της μείωσης της στρατιωτικής, οικονομικής και πολιτικής ισχύος, σε συνδυασμό πάντοτε και με τη μείωση της ήπιας ισχύος. Αυτές οι ευρείες αλλαγές δημιουργούν μία προοπτική μειωμένης ικανότητας για τη διαχείριση των συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ο δεύτερος παράγοντας είναι η άνοδος των κρατών του «Παγκόσμιου Νότου» (ανερχόμενες δυνάμεις), τα οποία φαίνεται να εμφανίζονται στο προσκήνιο με ενισχυμένο περιφερειακό και μερικές φορές παγκόσμιο ρόλο. Το παραπάνω εγείρει προβληματισμούς σχετικά με το πώς οι διαφορετικές αξίες και οπτική των κρατών αυτών, αλληλεπιδρούν με το παρόν «παράδειγμα» διατήρησης της ειρήνης, συμπεριλαμβανομένων των αξιών της δημοκρατίας, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προώθησης της εφαρμογής του νόμου.
