Το επόμενο στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία: Πώς η ενδυνάμωση των στρατηγών μπορεί να λειτουργήσει σαν μπούμερανγκ

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Hulusi Akar, σε κηδεία Τούρκου αξιωματικού στην Άγκυρα, ο οποίος σκοτώθηκε σε συγκρούσεις με Κούρδους μαχητές. Φεβρουάριος 2016. UMIT BEKTAS / REUTERS

Πριν η Τουρκία κάνει μια αυταρχική στροφή υπό τον πρόεδρό της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πολλοί πίστευαν ότι ο πρώην επικεφαλής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) θα μείνει στην ιστορία ως ο ηγέτης που εξημέρωσε τελικά τον τουρκικό στρατό και επέλυσε την υπερδεκαετή σύγκρουση της χώρας με τους Κούρδους. Τέτοιες ελπίδες τώρα φαίνονται εξωφρενικά άστοχες. Ο Ερντογάν έδωσε στον στρατό λευκή επιταγή για να εξαπολύσει πόλεμο εναντίον των Κούρδων ανταρτών [2] και σύναψε μια ευχάριστη συμμαχία με τους στρατηγούς. Από την πλευρά του, ο Ερντογάν πρέπει να πιστεύει ότι χτυπάει «με έναν σμπάρο πολλά τρυγόνια». Η στρατιωτική εκστρατεία εναντίον των Κούρδων, και αποδυναμώνει την μεγαλύτερη μειονότητα της χώρας η οποία κατάφερε πρόσφατα ένα πλήγμα στις φιλοδοξίες του Ερντογάν [3] για ανεξέλεγκτη δύναμη, αλλά και εδραιώνει την ισχύ του μεταξύ των εθνικιστών της χώρας. Στην πορεία, ο Ερντογάν μπορεί να επιδιορθώσει τους δεσμούς του με τον από μακρού χρόνου αποξενωμένο στρατό της χώρας, κάτι που θα μπορούσε να φανεί πρακτικό καθώς εγχώριοι και διεθνείς αντίπαλοί του αρχίζουν να τον περικυκλώνουν. Αλλά για τον Ερντογάν, η ενδυνάμωση του στρατού θα μπορούσε να είναι επικίνδυνη. Υπάρχουν ακόμη και εκείνοι στο στενό κύκλο του, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων από τους συμβούλους του, οι οποίοι φοβούνται ότι ο πρόεδρος καβάλησε μια τίγρη που, μετά από χρόνια σκληρής μεταχείρισης στο πλαίσιο του κυβερνώντος ΑΚΡ, είναι πιο άγρια και πιο εκδικητική.

Η τρομοκρατία και η συμφωνία της Τουρκίας με το Ισραήλ

Τουρκικές σημαίες, με τον πύργο ελέγχου στο βάθος, μεσίστιες στο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας, το Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη, μετά την έκρηξη εκεί, στις 29 Ιουνίου 2016. MURAD SEZER / REUTERS

Την Τρίτη, τρεις οπλοφόροι βομβιστές αυτοκτονίας επιτέθηκαν στο αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης, σκοτώνοντας 42 άτομα και τραυματίζοντας εκατοντάδες άλλα. Τα νέα για την επίθεση επισκίασαν γρήγορα άλλες μεγάλες εξελίξεις της εβδομάδας στην χώρα: Μια συμφωνία για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ μετά από έναν εξαετή εκτροχιασμό. Αν και τα δύο γεγονότα μπορεί να φαίνονται άσχετα, είναι συνδεδεμένα στο ότι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που οδήγησε στην συμφιλίωση ήταν η συνεργασία στον τομέα των πληροφοριών και στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Το αν η συμφωνία θα επιζήσει αρκετό καιρό για να υλοποιηθούν αυτά τα ωφελήματα είναι ένα ερώτημα που γίνεται μόνο πιο επιτακτικό μετά την τρομακτική τρομοκρατική επίθεση.

Προβλήματα στην Τουρκία μετά την έξοδο Davutoglu

Η ξαφνική αποχώρηση του Τούρκου πρωθυπουργού Ahmet Davutoglu από τους διαδρόμους της εξουσίας μπορεί να μην σηματοδοτεί αναγκαστικά το τέλος της συμφωνίας με την Ευρώπη για το προσφυγικό –αλλά σίγουρα αυξάνει το διακύβευμα για την Ευρώπη στις σχέσεις της με την Άγκυρα.

Η απόφαση του Davutoglu να αφήσει την θέση του ως αποτέλεσμα μιας παρασκηνιακής διαμάχης με τον Τούρκο πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan, ήρθε την ίδια ημέρα με τη σύσταση της Κομισιόν να χορηγηθεί η δυνατότητα ταξιδιών χωρίς βίζα για τους Τούρκους πολίτες. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτό θα είχε χαιρετιστεί ως μια ιστορική ημέρα από τα τουρκικά ΜΜΕ, με ένα μεγάλο μέρος της να πιστώνεται στον ίδιο τον Davutoglu, ο οποίος ηγήθηκε των επίπονων διαπραγματεύσεων με τις Βρυξέλλες τον Μάρτιο.

Μετράει τις πληγές της η Τουρκία

Τις πληγές της μετράει η Τουρκία λίγες ώρες μετά τη νέα τρομοκρατική επίθεση που κόστισε την ζωή σε τουλάχιστον 37 ανθρώπους ενώ οι τραυματίες είναι πάνω από 130. Οι έρευνες για τους υπαίτιους της επίθεσης προσανατολίζονται στο ΡΚΚ και γίνονται σχεδόν σε όλη την χώρα έφοδοι σε σπίτια για να βρεθούν οι δράστες.  

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις ενισχύουν την αποφασιστικότητα της χώρας του κατά της τρομοκρατίας. «Το τουρκικό κράτος δεν θα υποχωρήσει ποτέ στο δικαίωμά του να υπερασπισθεί τον εαυτό του και τους πολίτες του», πρόσθεσε:

Η Άγκυρα Κρισιμότερος «Παίκτης» στη Μέση Ανατολή

Η Τουρκία θα είναι το πλέον σημαντικό κράτος για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Το Stratfor από καιρό αναφέρεται στις δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από την επανεμφάνιση της Τουρκίας, αλλά και τα εμπόδια που αντιμετωπίζει. Αν και η Άγκυρα έχει αντιμετωπίσει αρκετά εμπόδια, μια πιο πολιτικά ασφαλής κυβέρνηση υπό την ηγεσία του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα είναι πολύ πιο διεκδικητική πέραν των συνόρων της Τουρκίας φέτος.

Η Τουρκία ήδη ετοιμάζεται για επιχείρηση δυτικά του Ευφράτη στη βόρεια Συρία για να διώξει τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους που βρίσκονται στα σύνορά της. Πέραν της αντιμετώπισης του Ισλαμικού Κράτους, η Τουρκία θέλει να έχει υπό έλεγχο την κουρδική επέκταση στη βόρεια Συρία και τελικά θέλει να δημιουργήσει μια «ασφαλή ζώνη» για τους Σύριους πρόσφυγες εντός της Συρίας.

ΗΠΑ και Ρωσία ενώπιον του τουρκικού "πονοκεφάλου"

Η συνάντηση που είχαν την Tετάρτη στη Ζυρίχη οι υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ John Kerry και της Ρωσίας Sergei Lavrov υπήρξε βέβαια η πολλοστή μεταξύ των δύο ανδρών σχετικά με την συριακή κρίση. Επιβεβαίωσε ωστόσο ότι διακριτικά και σε πείσμα των "αγέρωχων” δημόσιων δηλώσεων (π.χ. της ετήσιας ομιλίας Obama για την "κατάσταση του έθνους” με τις απαξιωτικές αναφορές της στη Ρωσία) το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Μόσχας αλλάζει σταθερά ενώπιον κοινών προκλήσεων.

Η Τουρκία ξεμπροστιάζεται από παντού: «Προμηθεύει με όπλα τρομοκράτες σε αντάλλαγμα για πετρέλαιο κι αρχαία» (δείτε βίντεο)

Ο αμερικανός στρατηγός Γουέσλι Κλάρκ, πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ, σε συνέντευξή του στο CNN απέρριψε κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην ρωσοτουρκική διένεξη. Δήλωσε, ωστόσο, όσον αφορά τη σχέση ISIS-Τουρκίας:

«Το ISIS δεν είναι απλώς μία τρομοκρατική οργάνωση. Είναι μία σουνίτικη τρομοκρατική οργάνωση που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας. Η Τουρκία βοηθά τον ISIS με κάθε τρόπο από την αρχή. Στέλνει τρομοκράτες, τους διευκολύνει και αγοράζει το πετρέλαιο τους».

Αποψη: Νίκη Ερντογάν χωρίς τουρκικό αντίκρισμα

• 

O Ερντογάν ώθησε το εκλογικό σώμα στο δίλημμα μεταξύ αυτοδυναμίας του AKP και παράτασης της ανασφάλειας.

Η απρόσμενη –βάσει δημοσκοπήσεων– αυτοδυναμία του AKP αποτελεί μία προσωπική νίκη του Τούρκου προέδρου. Επενδύοντας στην πόλωση, χειραγωγώντας τα ΜΜΕ και ενεργοποιώντας τα εθνικιστικά αντανακλαστικά, κατάφερε τον σκοπό του. Μάλιστα, η πρόσφατη βομβιστική ενέργεια κατά Κούρδων στην Αγκυρα λειτούργησε ευεργετικά για τον ίδιο, στη λογική πως υπό συνθήκες αβεβαιότητας έπρεπε να προκύψει μία επιλογή σταθερότητας. O Ερντογάν ώθησε το εκλογικό σώμα στο δίλημμα μεταξύ αυτοδυναμίας του AKP και παράτασης της ανασφάλειας, που δεν αντέχει και η κλυδωνιζόμενη οικονομία, εμφανιζόμενος –οξύμωρα– ως εγγυητής της επιστροφής στην ομαλότητα.

Η τουρκική πολιτική της τρομοκρατίας

Διαδηλώτρια δίπλα σε σημαία του ΡΚΚ σε πορεία στην Μασσαλία προς τιμήν των θυμάτων της βομβιστικής επίθεσης αυτοκτονίας στην διαδήλωση φιλοκούρδων ακτιβιστών και ομάδων πολιτών στην Άγκυρα. 17 Οκτωβρίου 2015. JEAN-PAUL PELISSIER / REUTERS

Υπάρχει ένας μακρόχρονος μύθος στην Τουρκία για τους αξιωματικούς της εγχώριας Υπηρεσίας Πληροφοριών -ότι η πεμπτουσία της μεταμφίεσης ενός νέου πράκτορα στο πεδίο είναι να υποδύεται τον μικροπωλητή Simit (τουρκικά κουλούρια) ενώ κατασκοπεύει σε ένα κολέγιο ή σωματείο ύποπτο για υπονομευτική δράση. Αφού βρει ένα βολικό σημείο για να πωλεί κουλούρια κοντά στον τόπο που του έχει ανατεθεί, ο κατάσκοπος-πωλητής στην συνέχεια θα πραγματοποιεί μια καθημερινή ρουτίνα λαθρακρόασης και επιτήρησης. Είτε πρόκειται για γελοιοποίηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Τουρκίας (ΜΙΤ) από την Αριστερά είτε όχι, από τις 11 Σεπτεμβρίου 2001 υπήρξε μια εκθετική αύξηση του αριθμού των προμηθευτών κουλουριών και λαχειοπωλών γύρω από την παλιά πολυκατοικία μου στην Άγκυρα, η οποία εφάπτεται της πύλης του προξενείου της πρεσβείας των Ηνωμένων Πρεσβεία.

Η Τουρκία, οι Κούρδοι και το Ισλαμικό Κράτος

Η Ευρώπη πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην διπλωματική στήριξη για ειρήνη μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων ως προϋπόθεση για μια επιτυχημένη στρατηγική εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Από τις 20 Ιουλίου 2015, το ΡΚΚ έχει σκοτώσει τουλάχιστον 113 άτομα προσωπικού ασφαλείας και η Τουρκία ισχυρίζεται ότι έχει σκοτώσει περισσότερους από 1000 μαχητές του ΡΚΚ. Η σύμπτωση των νέων τουρκικών αεροπορικών επιδρομών εναντίον κουρδικών στόχων και της μεγαλύτερης συμμετοχής της Άγκυρας στις κατά του Ισλαμικού Κράτους δραστηριότητες, έχει οδηγήσει πολλούς να εικάσουν ότι οι ΗΠΑ και οι δυτικοί της εταίροι έχουν οδηγήσει την διαδικασία ειρήνευσης χαμηλότερα στη λίστα των προτεραιοτήτων τους, επιλέγοντας αντί αυτού να επικεντρωθούν στο να υπάρξει μεγαλύτερη συνεργασία στην ασφάλεια, που θα μπορούσε να καταλήξει σε περισσότερα βραχυπρόθεσμα κέρδη εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Δύσκολη η αυριανή μέρα για το AKP

Την παραίτησή του υπέβαλε χθες το βράδυ στον πρόεδρο Ερντογάν, ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος αναμένεται, ωστόσο, να λάβει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης ως αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος της Εθνοσυνέλευσης. Όπως αναμενόταν, ο πρόεδρος Ερντογάν ζήτησε από τον κ. Νταβούτογλου να παραμείνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι τον σχηματισμό κυβέρνησης.

• 

Ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς του φιλοκουρδικού HDP απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο συμμετοχής του σε κυβέρνηση του AKP.

Την ίδια στιγμή, κλίμα έντασης μοιάζει να καλλιεργείται στην κατά πλειοψηφία κουρδική Νοτιοανατολική Τουρκία, με τον επικεφαλής ισλαμικής οργάνωσης αρωγής και δύο ακόμη μέλη να βρίσκουν χθες τον θάνατο, ύστερα από συμπλοκή στην είσοδο των γραφείων τους στο Ντιγιάρμπακιρ.

Αποψη: Πλήγμα για τον Ερντογάν, ερωτηματικά για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις

Μια περίοδος αβεβαιότητας ξεκινά από σήμερα στην Τουρκία μετά την απώλεια της αυτοδυναμίας από το κυβερνών κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Μετά από 13 χρόνια παντοδυναμίας, στη διάρκεια των οποίων το ΑΚΡ του Ταγίπ Ερντογάν μονοπώλησε την εξουσία, το εκλογικό αποτέλεσμα επέφερε πολιτικό πλήγμα στον πρόεδρο και επιβάλλει τη δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού, αλλιώς η χώρα θα οδηγηθεί σε νέες εκλογές με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εικόνα πολιτικής σταθερότητας (και οικονομικής ευρωστίας) που με τόση έμφαση πρόβαλε ο κ. Ερντογάν τα τελευταία χρόνια.

• 

Η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού οφείλεται στην είσοδο στη Βουλή του αριστερού φιλοκουρδικού κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) που έλαβε το 13% των ψήφων και εκλέγει 79 βουλευτές.

Το αποτέλεσμα πιθανώς να πυροδοτήσει και μια εσωτερική σύγκρουση μεταξύ του προέδρου και του διαδόχου του στην ηγεσία του ΑΚΡ, Αχμέτ Νταβούτογλου, εξέλιξη που επίσης θα λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά. Επικαλούμενος την πρωτιά και υποβαθμίζοντας τη σημαντική μείωση του ποσοστού και του αριθμού των εδρών του ΑΚΡ, ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι το κυβερνόν κόμμα ήταν ο ξεκάθαρος νικητής και δεσμεύτηκε να προβεί σε όλες τις αναγκαίες κινήσεις ώστε να μην πληγεί η πολιτική σταθερότητα της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν σε τεντωμένο σκοινί

Ο Ερντογάν στο μαυσωλείο του Ατατούρκ στην Άγκυρα, τον Αύγουστο του 2005. Reuters

Στις 7 Ιουνίου, οι Τούρκοι ψηφοφόροι θα προσέλθουν στις κάλπες για να αποφασίσουν για το μελλοντικό χαρακτήρα της Τουρκικής Δημοκρατίας. Επιφανειακά, οι βουλευτικές εκλογές θα βάλουν τον Τούρκο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου και το κυβερνών Κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) εναντίον τριών μεγάλων ανταγωνιστών. Το πραγματικό ερώτημα, ωστόσο, είναι εάν οι ψήφοι θα προσφέρουν στο ΑΚΡ 330 κοινοβουλευτικές έδρες, γεγονός που θα δώσει στο κόμμα ενισχυμένη πλειοψηφία και θα επιτρέψει στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τρεις φορές πρωθυπουργό της Τουρκίας και τώρα πρόεδρο, να αλλάξει το σύνταγμα της Τουρκίας και να καθιερώσει αυτό που ο ίδιος αποκαλεί [1] ένα προεδρικό σύστημα «τουρκικού στιλ». Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα θέσει μια υψηλή πιθανότητα να πισωγυρίσει την δημοκρατική πρόοδο της χώρας που ξεκίνησε με την αρχική εκλογική νίκη του AKP το 2002.

Κόντρα ρελάνς μεγαλοϊδεατισμού στην Τουρκία

Την πρόθεσή του να δημιουργήσει μια «μεγα-πόλη» στην καρδιά της Ανατολίας, εφ’ όσον νικήσει στις τουρκικές εκλογές της 7ης Ιουνίου, ανακοίνωσε χθες ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

• 

Ο ηγέτης του CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου δεσμεύθηκε για την ίδρυση νέας πόλης.

Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου ο ηγέτης του ιστορικού Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) που ίδρυσε ο Κεμάλ Ατατούρκ, K. Κιλιτσντάρογλου, περιέγραψε την ιδέα του ως «το σχέδιο του αιώνα». Σύμφωνα με σχετική μελέτη, η πόλη θα έχει περί τα 3 εκατ. κατοίκους, θα αρχίσει να λειτουργεί το 2020, θα δημιουργήσει 2,2 εκατ. θέσεις εργασίας τις δύο επόμενες δεκαετίες και θα απορροφήσει επενδύσεις της τάξης των 160 δισ. δολ. Ωστόσο, ο αρχηγός του κεντροαριστερού CHP δεν αποκάλυψε σε ποιο ακριβώς σημείο σκοπεύει να οικοδομήσει τη νέα τουρκική «μεγα-πόλη».

Από την Τουρκία στο Τελ Αβίβ

Νεαρός Παλαιστίνιος ενδεδυμένος με μια τουρκική σημαία κοιτάζει το επίνειο της Γάζας σε συλλαλητήριο για την στήριξη του Τούρκου πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην πόλη της Γάζας στις 18 Ιουνίου 2013. SUHAIB SALEM / REUTERS

Δύσκολα περνά μια εβδομάδα χωρίς την ανταλλαγή κάποιας αιχμής ή προσβολής μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ. Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προσβάλλει δημοσίως το Ισραήλ σε σχεδόν καθημερινή βάση για να συγκεντρώσει εγχώρια πολιτική στήριξη, υποστηρίζοντας, για παράδειγμα, ότι η συμπεριφορά του Ισραήλ στην Γάζα ξεπερνά την βαναυσότητα του ναζιστικού καθεστώτος [1]. Η κατάσταση δεν ήταν πάντα έτσι. Κατά την δεκαετία του 1990 και για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 2000 υπήρχαν φιλικές διπλωματικές και πολιτικές σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας. Αλλά φαίνεται πλέον να υπάρχει διπλωματικό αδιέξοδο.

Οι άλλοι Κούρδοι της Τουρκίας

Μια γυναίκα από το τουρκικό Κουρδιστάν φορά κορδέλα με τα κουρδικά χρώματα και χειρονομεί σε κηδεία Κούρδων ενόπλων που σκοτώθηκαν στις μάχες κατά τού Ισλαμικού Κράτους στο Kobani, στις 21 Οκτωβρίου 2014. Kai Pfaffenbach/Reuters

Εδώ και μήνες, το βασικό κουρδικό ισλαμιστικό κόμμα της Τουρκίας έχει επικρίνει το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) επειδή το απέκλεισε από τις εν εξελίξει ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ της κυβέρνησης και των Κούρδων. Τον Ιανουάριο, οι ηγέτες αυτού του κόμματος, του «Κόμματος της Ελεύθερης Αιτίας» (Huda- Par), ζήτησε να αναγνωριστεί ως τρίτο μέλος στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, παράλληλα με το παράνομο Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), μια κοσμική αυτονομιστική ομάδα που το ΑΚΡ θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση.

Εκατό χρόνια μετά την Καλλίπολη

Τελετή που σηματοδοτεί την 100η επέτειο της Μάχης του Τσανάκαλε, μέρος της εκστρατείας της Καλλίπολης, στις 18 Μαρτίου 2015. (Osman Orsal / Reuters)

Στις 25 Απριλίου του 1915, όταν τα βρετανικά, γαλλικά, αυστραλιανά και νεοζηλανδέζικα στρατεύματα αποβιβάστηκαν στην στρατηγική Χερσόνησο της Καλλίπολης, στόχος τους ήταν να κατατροπώσουν τις Οθωμανικές άμυνες και να ανοίξουν τον δρόμο στο πολεμικό ναυτικό των συμμάχων ώστε να ανέβει το στενό των Δαρδανελίων προς την Κωνσταντινούπολη. Ήταν μια επικίνδυνη και δαπανηρή προσπάθεια που κατέληξε στην καθολική υποχώρησή τους οκτώ μήνες αργότερα. Για τους υπερασπιστές της Καλλίπολης, που έχασαν 86.692 άνδρες, η μάχη αποτέλεσε μια σημαντική νίκη για την υπεράσπιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Παραδόξως, έγινε επίσης θεμέλιος λίθος του εθνικισμού που φάνηκε τόσο σημαντικός για την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας λιγότερο από μια δεκαετία αργότερα. Ομοίως, οι εορταστικές εκδηλώσεις για την εκατονταετηρίδα της μάχης αντανακλούν την ένταση μεταξύ της αξιολόγησης της Οθωμανικής εποχής και της καθαγιασμένης μνήμης του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ -Ατατούρκ. Από διάφορες απόψεις, η μνήμη της Καλλίπολης εξακολουθεί να διαμορφώνει και να διαμορφώνεται από την πολιτική πορεία της χώρας.

Τουρκία: Διπλωματικό επεισόδιο με την Αυστρία για τη γενοκτονία

Πλήγμα στις σχέσεις της με την Αυστρία χαρακτήρισε η Άγκυρα την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από το αυστριακό κοινοβούλιο, οδηγώντας μάλιστα στην ανάκληση του Τούρκου πρέσβη.

Χθες το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών διεμήνυσε προς την Αυστρία ότι η δήλωση της Βιέννης που περιγράφει ως γενοκτονία τη σφαγή των Αρμενίων το 1915 προκάλεσε «ζημιά στις διμερείς σχέσεις», προχωρώντας σε ανάκληση του Τούρκου πρέσβη.

Η Τουρκία μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης

Η μονοήμερη επίσκεψη του προέδρου Recep Tayyip Erdogan στο Ιράν στις 7 Απριλίου, λειτουργεί ως ένα ακόμη παράδειγμα της αδίστακτης φύσης του προέδρου της Τουρκίας. Ωστόσο, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες για περισσότερο από μία δεκαετία, ο Τούρκος ηγέτης έχει αποτύχει να δημιουργήσει έναν κεντρικό ρόλο για την χώρα του σε μια περιοχή που μαστίζεται από θρησκευτικές, εθνικές και οικονομικές διαμάχες. Σε μια προσπάθεια να κερδίσει σε όλα τα μέτωπα, έχει αποξενώσει φίλους και εχθρούς, καθώς επίσης και τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ. Η πλειοψηφία αυτών των συμμάχων στο ΝΑΤΟ είναι επίσης μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Τουρκία από καιρό φιλοδοξεί να γίνει μέλος της ΕΕ, και τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις επίσημες δηλώσεις, ο Erdogan και το κόμμα Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη, συμμερίζονται αυτόν τον στόχο.

Who’s Going to Save Turkey’s Economy?

For most of the past decade, Turkey’s economy has enjoyed remarkable success. Between 2002 and 2006, during the first term of the Justice and Development Party (AKP), growth averaged 7.2 percent per year, making Turkey a star performer in an otherwise difficult region. This economic growth story significantly benefited the AKP, helping it to win three consecutive parliamentary elections (in 2002, 2007, and 2011) with overwhelming majorities.