Αύριο τα εγκαίνια κατασκευής του αγωγού ΤΑΡ

Βελτίωση της ασφάλειας εφοδιασμού, τόνωση του ανταγωνισμού, ανάδειξη της χώρας σε περιφερειακό ενεργειακό δίαυλο και μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις συνεπάγεται η κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου ΤΑΡ. Η έναρξη των εργασιών για την κατασκευή του έργου αναμένεται αύριο σε επίσημη τελετή στη Θεσσαλονίκη παρουσία του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα.

Ο αγωγός θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας και Ελλάδας προς τη Δυτική Ευρώπη. Θα έχει αρχική μεταφορική ικανότητα 10 δις κυβικών μέτρων ετησίως με προοπτική επαύξησης σε επόμενο στάδιο στα 20 δις. και διέρχεται την ελληνική επικράτεια από τους Κήπους του Έβρου μέχρι τα ελληνοαλβανικά σύνορα στην περιοχή της Ιεροπηγής σε απόσταση 550 χιλιομέτρων. Από την Αλβανία θα συνεχίσει με υποθαλάσσιο αγωγό μήκους 105 χλμ. από την πόλη Fier στην περιοχή της νότιας Απουλίας.

Παιχνίδια ισχύος: Τα ιρανικά ενεργειακά σχέδια στο Ιράκ

Ένας εργαζόμενος στην αίθουσα ελέγχου κατά την διάρκεια των εγκαινίων του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Σαντρ Σίτι της Βαγδάτης, στις 24 Απριλίου 2011. KAREEM RAHEEM / REUTERS

Η εκτέλεση του Σιίτη κληρικού Sheikh Nimr al-Nimr από την Σαουδική Αραβία [1] και η μετέπειτα καταστροφή της πρεσβείας της Σαουδικής Αραβίας στην Τεχεράνη από Ιρανούς [2] έχει δημιουργήσει μια πλημμύρα άρθρων σχετικά με την στρατιωτική και θρησκευτική διάσταση της διαμάχης μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας [3 ]. Μερικοί έχουν προχωρήσει ως το σημείο να διακηρύξουν έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο μεταξύ του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας [4]. Ένα από τα πιο βασικά χαρακτηριστικά του αληθινού Ψυχρού Πολέμου, φυσικά, ήταν τα οικονομικά δώρα που δόθηκαν και στις δύο χώρες, με την μορφή της ανταγωνιστικής ξένης βοήθειας από την Μόσχα και την Ουάσιγκτον. Αυτό το στοιχείο του Ψυχρού Πολέμου επιστρέφει στην μόδα, αν και τώρα είναι οι γείτονες του Ριάντ και της Τεχεράνης που επωφελούνται.

Η Γερμανία, η Merkel και ο Nord Stream2

Σαν να μην ήταν αρκετά άσχημα τα πράγματα για την Angela Merkel, η Γερμανίδα Καγκελάριος δέχεται "επίθεση" από τα δεξιά, αριστερά και από το κέντρο, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας της για την (αργά τροποποιημένη) πολιτική ανοιχτών θυρών προς τους πρόσφυγες. Πολλές από τις 28 χώρες της ΕΕ έχουν ήδη κλείσει τα σύνορά τους, αρνήθηκαν να παρέχουν ασφάλεια για τα εκατομμύρια που προσπαθούν να ξεφύγουν από τους πολέμους στο Ιράκ και στη Συρία.

Ποιοι πλήττονται περισσότερο από τον καταποντισμό των τιμών του πετρελαίου. Πώς επηρεάζεται η Ελλάδα

Με τους προβληματισμούς για τη συνεχιζόμενη πτώση των τιμών του πετρελαίου να εντείνονται- σε συνδυασμό με το εύθραυστο γεωπολιτικό σκηνικό, όπως αυτό διαμορφώνεται λόγω των εξελίξεων μέσα και πέρα από τη Μέση Ανατολή- το προφανές ερώτημα είναι ποιοι είναι αυτοί που επωφελούνται (εάν επωφελούνται) και ποιοι αυτοί που ζημιώνονται περισσότερο από τον καταποντισμό του «μαύρου χρυσού». Επίσης, στην παρούσα «εξίσωση», όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, δεν γίνεται να παραλειφθεί το πόσο και πώς επηρεάζεται η χώρα μας, καθώς, ακόμα και αν σε καμία περίπτωση η Ελλάδα δεν αποτελεί επί της παρούσης μεγάλο «παίκτη» στον χώρο, ο τομέας των υδρογονανθράκων παρουσιάζεται εδώ και καιρό ως ένας από τους πλέον πολλά υποσχόμενους για την κλυδωνιζόμενη ελληνική οικονομία. Ωστόσο, αυτή η προοπτική – της αξιοποίησης των όποιων υδρογονανθράκων ως μια εκ των «ατμομηχανών» για έξοδο από την κρίση- φαίνεται και αυτή να απειλείται, ειδικά λαμβάνοντας υπόψιν προβλέψεις όπως οι πρόσφατες της Morgan Stanley, σύμφωνα με τις οποίες δεν είναι απίθανο η τιμή του βαρελιού να πέσει ακόμα και στα 20 δολάρια εντός του προσεχούς μέλλοντος.

Τα κράτη του Κόλπου και η υποχώρηση του πετρελαίου

Η πτώση των τιμών του πετρελαίου κατά 55% στο προηγούμενο έτος, προέρχεται από μια κλασική ανισορροπία προσφοράς και ζήτησης. Ενώ η ζήτηση αυξήθηκε με μέτριους ρυθμούς εξαιτίας της βραδείας οικονομικής ανάπτυξης ή της οικονομικής στασιμότητας σε πολλά μέρη του πλανήτη, η προσφορά αυξάνεται με πιο ταχύ ρυθμό. Πιο συγκεκριμένα, η προσφορά στις ΗΠΑ έχει αυξηθεί και η παραγωγή του OPEC –η οποία περιλαμβάνει τους μεγάλους Άραβες παραγωγείς, το Ιράν και άλλες χώρες- έχει υπερβεί τη ζήτηση.

Ελλάδα-Ρωσία συμφώνησαν στην υλοποίηση του αγωγού αερίου

Σε κοινή δήλωση για την ανάπτυξη αγωγού φυσικού αερίου στην Ελλάδα, με τη διακριτική ονομασία «Νέος Ευρωπαϊκός Αγωγός» προέβησαν ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Ενέργειας και Περιβάλλοντος Π. Λαφαζάνης και ο επικεφαλής της «Τράπεζας Ανάπτυξης και Διεθνών Οικονομικών Υποθέσεων (Vnesheconombank-VEB)» της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντίμιρ Ντιμίτριεφ, οι οποίοι συναντήθηκαν στο πλαίσιο του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης.

Η γειτονιά της Ευρώπης και η Ευρασία

Με το ξέσπασμα της κρίσης στην Ουκρανία όλοι, ιδιαιτέρως εκείνοι που βρίσκονται στο ανατολικό άκρο της ΕΕ θεωρούσαν ότι μια επανάληψη του σεναρίου του 2009 ήταν στα σκαριά. Στη συνέχεια,  χώρες που ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου εξαρτημένες από τις ρωσικές προμήθειες φυσικού αερίου, υπέστησαν ζημιές, τόσο στον ιδιωτικό τομέα, όσο και στα νοικοκυριά. Ωστόσο, τα πράγματα δεν εξελίχτηκαν με αυτόν τον τρόπο. Κάτι είχε αλλάξει μεταξύ του 2009 και του 2014 που εμπόδισε τη Ρωσία να ενεργήσει όπως είχε κάνει στις αρχές της κρίσης. Υπάρχουν τρεις παράγοντες που βοήθησαν αυτές τις χώρες που ήταν φοβισμένες για την διακοπή του ρωσικού φυσικού αερίου. 

Πυρηνική ενέργεια γα τον λαό Ο νέος «πυρετός του χρυσού» στην Μέση Ανατολή

Μια άποψη του πυρηνικού αντιδραστήρα στο Bushehr, 746 μίλια νότια της Τεχεράνης, στις 25 Φεβρουαρίου 2009. CAREN FIROUZ/REUTERS

Υπάρχει ένας «πυρετός του χρυσού» στην Μέση Ανατολή, αλλά δεν πρόκειται για τον χρυσό που αναζητούν οι μεταλλωρύχοι. Πρόκειται για τις πωλήσεις πυρηνικών αντιδραστήρων˙ έχουν συζητηθεί εδώ και δεκαετίες, αλλά τώρα παίρνουν ορμή. Μέχρι στιγμής, η Ρωσία έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο. Έχοντας χτίσει στην περιοχή το μοναδικό πυρηνικό εργοστάσιο –τον ιρανικό αντιδραστήρα στο Μπουσέρ- θα αρχίσει την κατασκευή στην Τουρκία αργότερα φέτος ή τον επόμενο χρόνο τεσσάρων αντιδραστήρων, με την ενέργεια να αρχίζει να ρέει στις αρχές της δεκαετίας του 2020. Η Ρωσία έχει επίσης συνάψει συμφωνίες με την Αλγερία, την Αίγυπτο, το Ιράν και την Ιορδανία, και επιδιώκει να εισέλθει στην αγορά της Σαουδικής Αραβίας.

Σπάνε οι Κουμπαράδες στα Πετρελαιοπαραγωγά Κράτη

Τη μεθυστική περίοδο της έκρηξης των τιμών των εμπορευμάτων, οι πλούσιες σε πετρέλαιο χώρες συσσώρευσαν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από την πώληση φυσικού αερίου και αργού πετρελαίου στο εξωτερικό. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα των μεγαλύτερων πετρελαιοπαραγωγών κρατών «εκτοξεύτηκαν» στα 2,5 τρισ. δολάρια στα μέσα του 2014. Οι χώρες αυτές –η Αλγερία, η Ανγκόλα, το Καζακστάν, η Νιγηρία, η Ρωσία, η Σαουδική Αραβία και άλλες– επένδυσαν σε αμερικανικούς τίτλους χρέους και άλλα χρεόγραφα. Πήραν επίσης «τρόπαια» όπως τα κεντρικά γραφεία της Time Warner στο Μανχάταν, την ποδοσφαιρική ομάδα Παρί Σεν Ζερμέν και πολυτελείς κατοικίες στο Λονδίνο, δίνοντας σημαντική ώθηση στις τιμές τέτοιου είδους παγίων.

Η ρωσική πρόταση για ΔΕΠΑ και Turkish Stream

Τη στήριξη της Αθήνας ώστε να ξεπεράσει τα εμπόδια που θέτουν οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί και οδήγησαν στην ακύρωση του αγωγού South Stream ζητάει τώρα η Ρωσία προκειμένου να βρει δίοδο το ρωσικό φυσικό αέριο προς την Ευρώπη. Και φυσικά προσφέρει ανταλλάγματα. Το σχέδιο που, σύμφωνα με πληροφορίες, πρότεινε ο επικεφαλής της Gazprom Aλεξέι Μίλερ στον υπουργό ΠΑΠΕΝ Παναγιώτη Λαφαζάνη και απέσπασε την κατ’ αρχήν στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης, προβλέπει:


1. Tη διέλευση του Τurkish Stream από την Ελλάδα, ο οποίος θα φέρνει το ρωσικό αέριο ώς τα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Το αέριο στη γεωπολιτική σκακιέρα της Αν. Μεσογείου

Τα μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου που έχουν εντοπισθεί στα νερά της Ανατολικής Μεσογείου μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά το ενεργειακό, οικονομικό και γεωπολιτικό μέλλον των χωρών της περιοχής. Ωστόσο μια σειρά από διενέξεις γύρω από τα χωρικά ύδατα δυσχεραίνουν την εκμετάλλευσή τους, ιδιαιτέρως όταν υπάρχουν παγιωμένες περιφερειακές διενέξεις.

Στη διαπίστωση αυτή καταλήγει μελέτη που εκπόνησαν οι Sarah Vogler και Eric V. Thompson για λογαριασμό του German Mashall Fund of the United States, με θέμα τα αποθέματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο και τις επιπτώσεις στην ασφάλεια της τοπικής ναυτιλίας.

Σκληρή δύναμη, ήπια ισχύς κι ενεργειακή δύναμη

Μεταχειρισμένα βαρέλια πετρελαίου σε εγκατάσταση αποθήκευσης στο Σιάτλ, στην Ουάσιγκτον, 12 Φεβρουαρίου 2015. (Jason Redmond / Courtesy Reuters)

Η συζήτηση για το αν τα συμφέροντα των ΗΠΑ στο εξωτερικό εξυπηρετούνται καλύτερα από την σκληρή δύναμη –με μέσα καταναγκασμού, όπως είναι η στρατιωτική δύναμη- ή την ήπια ισχύς -λιγότερο επιθετικά μέσα πειθούς, όπως είναι η διπλωματία, η οικονομική βοήθεια κι η προπαγάνδα- είναι αιώνια. Από τότε που έγινε πρόεδρος, ο Μπαράκ Ομπάμα έχει δώσει έμφαση στην ήπια ισχύς, υποδηλώνοντας ότι η υπερβολική στήριξη στην στρατιωτική δύναμη έχει αποξενώσει πολλούς από τους φίλους και συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών χωρίς να αποφέρει ιδιαίτερο κέρδος. Αλλά πολλοί Ρεπουμπλικάνοι, ακόμη κι ορισμένοι Δημοκρατικοί, τον κατηγορούν για υπερδιόρθωση και, στην συνέχεια, πρόσκληση κακών συμπεριφορών από ανθρώπους όπως ο Μπασάρ αλ-Άσαντ της Συρίας και ο Βλαντιμίρ Πούτιν της Ρωσίας. Παρ’ όλες τις κατηγορίες τους, τα δύο μέρη, στην πραγματικότητα, έρχονται να ασπαστούν μια ενδιάμεση προσέγγιση –αυτό που μπορεί να ονομαστεί καλύτερα «ενεργειακή δύναμη».

Προς Μία Συνολική Ρήξη με το Αζερμπαϊτζάν Φαίνεται να Οδηγείται η Κυβέρνηση Λόγω TAP

Πρόσφατα ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Ενέργειας και Περιβάλλοντος κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης επισκέφτηκε το Αζερμπαϊτζάν προκειμένου να συμμετάσχει στην πρώτη συνάντηση του Συμβουλευτικού Συμβουλίου για τον Νότιο Διάδρομο (South Corridor). Ως γνωστό ο Νότιος Διάδρομος ο οποίος θα αποτελείται από το σύστημα αγωγών TANAP- TAP, όταν η κατασκευή του ολοκληρωθεί το 2019/2020 πρόκειται να μεταφέρει περιορισμένες ποσότητες φυσικού αερίου (10.0 BCM σε πρώτη φάση) από το Αζέρικο τμήμα της Κασπίας προς την Ευρώπη μέσω Τουρκίας, Ελλάδος και Αλβανίας. Η Ελλάδα είναι μία από τις λίγες Ευρωπαϊκές χώρες η οποία από την αρχή υποστήριξε ανεπιφύλακτα και με συνέπεια την ανάγκη κατασκευής του αγωγού TAP, έναντι του ανταγωνιστικού αγωγού Nabucco, το σχέδιο του οποίου και καταργήθηκε μετά την επενδυτική απόφαση για τον TAP τον Ιούνιο του 2013.

South Stream, Turk Stream και ο Θρίαμβος της Γεωγραφίας

Έχει ενδιαφέρον η πληροφορία, και μάλιστα αρκετά ελεγμένη, ότι το 2014 η Ρωσική εταιρεία Gazprom που είναι από τους βασικούς προμηθευτές φυσικού αερίου της Ευρώπης αύξησε τις εξαγωγές στο επίπεδο ρεκόρ των 161.5 BCM’ s, ποσό στο οποίο συμπεριλαμβάνονται 26.7BCM’ s παραδόσεις στην Τουρκία (με την Τουρκία να καταναλώνει περί τα 45 BCMαερίου τον χρόνο). Να σημειώσουμε ότι σήμερα η Gazprom καλύπτει περίπου το 1/3 της Ευρωπαϊκής κατανάλωσης αερίου που ισοδυναμεί με το 50% των συνολικών εισαγωγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ποσότητες αυτές εξάγονται μέσα από έξι βασικούς αγωγούς ( Nord Stream, Yamal - Europe 2, Soyuz,Minsk- Vilnius, Dzhubga- Lazarevskoye, Trans Balkan και Blue Stream).

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι παρά τις εχθροπραξίες στην Aνατολική Ουκρανία και σε πείσμα των εκτενών κυρώσεων που έχουν επιβάλλει στην Ρωσία οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ρωσικές εξαγωγές αερίου προς την Ευρώπη εξακολουθούν να αυξάνονται, και μάλιστα σε μία περίοδο όπου η κατανάλωση στη γηραιά ήπειρο σημειώνει στασιμότητα. Ο λόγος είναι ότι η παραγωγή φυσικού αερίου στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει πτωτική πορεία τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω μείωσης των αποθεμάτων στη Βόρεια Θάλασσα, γεγονός που κάνει την Gazprom να ευελπιστεί ότι μέχρι το 2017 οι εξαγωγές της προς τον Ευρωπαϊκό χώρο θα έχουν αυξηθεί κατά 8% σε σύγκριση με τα σημερινά επίπεδα.

Η ενεργειακή ασφάλεια της Βουλγαρίας

Υπάρχει ένα θέμα με τις περιφέρειες. Είναι είτε ειρηνικές και επομένως αγνοούνται ή είναι ασταθείς και δύσκολες (και επομένως έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να τους πάρουν σοβαρά). Διπλωμάτες και αναλυτές περνάνε τον χρόνο τους προσπαθώντας να αποτρέψουν τις πρώτες από το να φτάσουν στην κατάσταση των δεύτερων. Αλλά απέτυχαν στην ανατολική γειτονιά της ΕΕ. Η ρωσική εμμονή με σφαίρες επιρροής άλλαξε δραματικά την κατάσταση στην ανατολική και νοτιοανατολική περιφέρεια της Ευρώπης.



Η στασιμότητα των οικονομιών και οι πολιτικές ίντριγκες στα δυτικά βαλκάνια, έχουν δημιουργήσει γόνιμο έδαφος για την διασπαστική επιρροή της Ρωσίας. Και η δύναμη της έλξης της ΕΕ και η ικανότητά της να συναγωνιστεί με την Μόσχα, είναι πολύ λιγότερο ισχυρή από ό,τι στο παρελθόν.

Το πετρέλαιο και η ρωσική επιθετικότητα

Υπήρξε μεγάλη σπέκουλα σχετικά με τους λόγους που οδήγησαν την ολοένα και πιο εχθρική στάση του προέδρου Vladimir Putin το 2012-2013 στις διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία σύνδεσης μεταξύ ΕΕ-Ουκρανιας. Η αλυσίδα των γεγονότων είναι γνωστή. Η ρωσική πίεση οδήγησε τον τότε πρόεδρο της Ουκρανίας, Viktor Yanukovich να αρνηθεί να υπογράψει τη συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ, που προκάλεσε το ξέσπασμα των διαδηλώσεων Euro Maidan στο Κίεβο. Αυτές οι διαδηλώσεις λειτούργησαν ως πρόσχημα για την προσάρτηση της Κριμαίας και την στήριξη των επαναστατών κατά του Maidan στην περιοχή Ντομπάς, η οποία στη συνέχεια ακολουθείται από μια ολοκληρωτική, αν και συγκεκαλυμμένη, εισβολή.

Υποστηρίζεται συχνά ότι η Ρωσία αντιδρά σε αυτό που αντιλαμβάνεται ως καταπάτηση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, μιας περιοχής που θεωρεί δική της γειτονιά (και ο πρόεδρος Putin το δήλωσε στη διάρκεια της ετήσιας συνέντευξης Τύπου τον Δεκέμβριο). Ωστόσο, η ιστορία υποδηλώνι ότι ο λόγος για την ρωσική επιθετικότητα είναι πιο απλός: μια δεκαετή περίοδος σταθερά αυξανόμενων πετρελαϊκών τιμών (και άλλων πρώτων υλών), δημιούργησε ένα αίσθημα ισχύς, σχεδόν ότι είναι άτρωτη, το οποίο κατέστησε τη Ρωσία πιο διεκδικητική και έτοιμη να εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για να παρατάξει την στρατιωτική της δύναμη. Κατά συνέπεια, αυτή η απότομη αντιστροφή της τάσης από το καλοκαίρι του 2014, θα είναι ο προάγγελος μιας πολύ λιγότερο επιθετικής ρωσικής στάσης, όσο το πετρέλαιο παραμένει στα τρέχοντα επίπεδα.

Το πετρελαϊκό παιχνίδι τού Ριάντ: Γιατί το βασίλειο κρατά τις τιμές χαμηλά

Την περασμένη Δευτέρα, ένας Σαουδάραβας στρατηγός και δύο συνοριοφύλακες σκοτώθηκαν σε ανταλλαγή πυροβολισμών κατά μήκος των συνόρων Ιράκ - Σαουδικής Αραβίας από μαχητές που πιστεύεται ότι είναι μέλη τού Ισλαμικού Κράτους τού Ιράκ και της αλ-Σαμ (ISIS). Η επίθεση -η πρώτη κατά της Σαουδικής Αραβίας από την ένταξή της στην υπό αμερικανική ηγεσία συμμαχία ενάντια στο ISIS- ήρθε εν μέσω αβεβαιότητας τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό σχετικά με τα θέματα γύρω από την υγεία τού 90ετούς βασιλιά Αμπντουλάχ, ο οποίος βρίσκεται στο νοσοκομείο παλεύοντας μια πνευμονία, και σχετικά με τις παγκόσμιες τιμές τού πετρελαίου.

Ο βασιλιάς Αμπντουλάχ στην ιδιωτική του κατοικία, στην Τζέντα, τον Ιούνιο του 2014. (Brendan Smialowski / Courtesy Reuters)

Οι τιμές τού πετρελαίου πρόσφατα έπεσαν κάτω από τα 50 δολάρια ανά βαρέλι για πρώτη φορά [1] από τον Μάιο του 2009. Οι παρατηρητές έχουν αποδώσει την πτώση τόσο στην αύξηση της προσφοράς που προκύπτει από την σχιστολιθική επανάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και στην μείωση της ζήτησης λόγω της υποτονικής παγκόσμιας ανάπτυξης. Όλα τα μάτια ήταν στραμμένα στο βασίλειο, το οποίο κατέχει περίπου το 73% των αποδεδειγμένων παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου, για να μειώσει την παραγωγή του και να βοηθήσει στην σταθεροποίηση των τιμών. Αλλά το Ριάντ αρνήθηκε να παίξει μπάλα, σπάζοντας την παραδοσιακή προτίμησή του στις υψηλές τιμές, προκειμένου να συνεχίσει την άντληση πετρελαίου.

Οι ΗΠΑ Συζητούν με Αθήνα και Σόφια για Νέο Αγωγό Φυσικού Αερίου

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι δήλωσε χθες ότι οι ΗΠΑ θα στηρίξουν τη Βουλγαρία στη μείωση της εξάρτησής της από τη Ρωσία σχετικά με την τροφοδότησή της σε ενέργεια, αναφέρει ανταπόκριση του Mickael Gordon από τη Σόφια στους NEW YORK TIMES με τίτλο «U.S. to Help Bulgaria Depend Less on Russians».

Σύμφωνα με τον Αμερικανό αξιωματούχου «καμία χώρα στον κόσμο δεν πρέπει να είναι ολοκληρωτικά εξαρτημένη για την ενεργειακή της τροφοδότηση από μια άλλη χώρα» προσθέτοντας ότι «οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να στηρίξουν τη Βουλγαρία, η οποία έλαβε δύσκολες αποφάσεις για να προστατέψει το ενεργειακό της μέλλον. Είμαστε αποφασισμένοι να συνδράμουμε στην προσέλκυση επενδύσεων και στην παροχή βοήθειας».

Πώς θα νικηθεί ο Γολιάθ: Μια Ενεργειακή Ένωση της ΕΕ απέναντι στο ρωσικό μονοπώλιο φυσικού αερίου

Σταθμός διανομής φυσικού αερίου στο Gustorzyn, στην κεντρική Πολωνία, στις 12 Σεπτεμβρίου 2014. (Wojciech Kardas, Agencja Gazeta / Courtesy Reuters)

Τον Απρίλιο, ο πρώην Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ δημοσίευσε [1] ένα άρθρο στην εφημερίδα Financial Times, καλώντας την Ευρώπη να δημιουργήσει μια ενεργειακή ένωση για να προστατευθεί έναντι πιθανού ενεργειακού εκβιασμού από την Ρωσία. Υπενθυμίζοντας στους αναγνώστες τις διαφορές μεταξύ Μόσχας και Κιέβου για τις τιμές τού φυσικού αερίου το 2006 και το 2009 που οδήγησαν σε προσωρινές ελλείψεις και απότομες αυξήσεις των τιμών στην Ευρώπη, ο Τουσκ υποστήριξε ότι «ένας προμηθευτής με δεσπόζουσα θέση έχει την ευχέρεια να αυξήσει τις τιμές και να μειώσει την προσφορά». Και συνέχισε γράφοντας ότι «ο τρόπος για να διορθωθεί αυτή η στρέβλωση της αγοράς είναι απλός. Η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει την μονοπωλιακή θέση τής Ρωσίας με ένα ενιαίο ευρωπαϊκό όργανο που να είναι επιφορτισμένο να αγοράζει το φυσικό αέριό της» [2].

«Εκμηδενίζεται» η Ουκρανία, ενεργειακός κόμβος η Τουρκία

O ρόλος της Ουκρανίας ως χώρας διέλευσης του ρωσικού φυσικού αερίου «θα εκμηδενισθεί» και παράλληλα η Τουρκία θα αναβαθμιστεί σε ενεργειακό κόμβο προς τη Δυτική Ευρώπη, δήλωσε χθες ο επικεφαλής της ρωσικής Gazprom, Αλεξέι Μίλερ, λίγες ημέρες αφού η Ρωσία ανακοίνωσε την εγκατάλειψη του σχεδίου του αγωγού South Stream, του ρωσο-ιταλικού αγωγού, ο οποίος, με τη συμμετοχή επτά χωρών-μελών, θα εξασφάλιζε την τροφοδοσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Επικεφαλής της ρωσικής Gazprom, Αλεξέι Μίλερ

«Εμείς θα συνεχίσουμε να παρέχουμε τις συμφωνημένες ποσότητες φυσικού αερίου στην Ουκρανία για την εγχώρια κατανάλωση, όμως ο ρόλος της ως διαμετακομιστικού κέντρου οδεύει προς το μηδέν», είπε χαρακτηριστικά ο Μίλερ, που τόνισε επίσης ότι η Gazprom «έχει ήδη πάρει τις τελικές αποφάσεις για εναλλακτικές διαδρομές». αγωγοί