Πηγαίνοντας νότια: Η Ιταλία εντείνει την αντιπολίτευσή της στην ΕΕ της Γερμανίας

Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ γελά μαζί με τον Ιταλό πρωθυπουργό Matteo Renzi κατά την διάρκεια της Συνάντησης Ασίας-Ευρώπης (ASEM) στο Μιλάνο, στις 16 Οκτωβρίου 2014. DANIEL DAL ZENNARO / REUTERS

Στο τέλος του 2015, η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ [1] αντιμετώπισε μια απροσδόκητη πρόκληση για την ντε φάκτο ηγεσία της [2] στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Γερμανία, η από μακρού χρόνου οδηγός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την οικονομία [3] και την μετανάστευση [4] δεν έχει δει την ηγεμονία της να αμφισβητείται από κανέναν άλλον εκτός από την ιταλική κυβέρνηση [5] και τον ντόμπρο πρωθυπουργό της, τον Matteo Renzi [6]. Η Ρώμη, φαίνεται, τελικά ψάχνει να ανακτήσει τις απώλειες στην αξιοπιστία της που υπέστη κατά την διάρκεια της θητείας του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι [7] καθώς και τις περιορισμένες επιτυχίες στην εξωτερική της πολιτική από τότε.

Ο Ρέντσι βγάζει εκτός μάχης τους «αντάρτες»

Ματέο Ρέντσι εναντίον «ανταρτών», σημειώσατε άσο. Ο 40χρονος Ιταλός πρωθυπουργός προχωράει αποφασιστικά με το μεταρρυθμιστικό του έργο σε πείσμα των εσωκομματικών αντιδράσεων, επισπεύδει τις εξελίξεις μέσα από δραστικές πρωτοβουλίες (όπως είναι η ψήφος εμπιστοσύνης) και μέχρι στιγμής βγαίνει νικητής.

«Εάν αυτό δεν περάσει, η κυβέρνηση παραιτείται. Εάν κάποιοι θέλουν έναν πρωθυπουργό που αναβάλλει πράγματα, τότε εγώ δεν είμαι ο κατάλληλος για τη θέση. Εάν θέλουν κάποιον που χρονοτριβεί, να επιλέξουν άλλον», διακήρυξε ο Ρέντσι μέσω ανοιχτής επιστολής στη «La Stampa»

Η κυβέρνηση Ρέντσι επικράτησε χθες στην πρώτη από τις συνολικά τρεις ψηφοφορίες για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης που ζήτησε.

Και οι Ιταλοί ζητούν αποζημιώσεις

Νέα τροπή φαίνεται να παίρνει το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων στην Ιταλία, μετά από σχετικές προσφυγές στο συνταγματικό δικαστήριο της Ρώμης.

Το καλοκαίρι του 1944 η Τσιβιτέλα, μία κωμόπολη στους λόφους της Τοσκάνης, έζησε εφιαλτικές στιγμές. Ήταν 29 Ιουνίου όταν η Βέρμαχτ μπήκε στην Τσιβιτέλα, λίγες μέρες αφότου τρεις γερμανοί στρατιώτες είχαν πέσει νεκροί σε ενέδρα. «Στις επτά το πρωί ήχησαν οι καμπάνες για την εκκλησία» θυμάται η 83χρονη σήμερα Ίντα Μπαλό. «Η μητέρα μου πήγε στη λειτουργία, εγώ έμεινα στο κρεβάτι μου και ξαφνικά άκουσα πυροβολισμούς. Ήμουν σίγουρη ότι είχαν φτάσει οι Άγγλοι επιτέλους».

Φιέστα Μπερλουσκόνι μετά την αθώωση: επιστρέφω για να βάλω τάξη

Η οριστική αθώωση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι για την υπόθεση της Ρούμπι αποκαθιστά -έστω και εν μέρει- την πολιτική του τιμή, και φυσικά δεν θα άφηνε τέτοια ευκαιρία για πανηγυρισμό να πάει χαμένη: Σε μία θριαμβευτική του εμφάνιση στα κεντρικά του κόμματός του, της Forza Italia, συνεργάτες και υποστηρικτές του υποδέχτηκαν τον πρώην Καβαλιέρε σε κλίμα φιέστας. 



Ο ίδιος εμφανίστηκε ενωτικός και διαμηνύει πως επιστρέφει στη μάχη για να βάλει «τα πράγματα στη θέση τους» -αρχικά, στο κατακερματισμένο στρατόπεδο της κεντροδεξιάς. Το ιταλικό πολιτικό σκηνικό όμως δεν είναι σε καμία περίπτωση εξίσου ρόδινο για τον πρώην Καβαλιέρε.

Νίκη του Renzi ο διορισμός της Mogherini

Το παραδέχομαι: ήμουν μία από εκείνους που θεωρούσαν ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός Matteo Renzi ήταν υπερβολικά αισιόδοξος όταν επέμενε να βάλει την Federica Mogherini υποψήφια για τη θέση της Ύπατης Εκπροσώπου.

Στις 11 Ιουλίου, 11 κράτη-μέλη από την Ανατολική Ευρώπη μπλόκαραν την υποψηφιότητα της Ιταλίδας υπουργού Εξωτερικών, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν πολύ κοντά στη Ρωσία. Πολλοί από εμάς πίστευαν ότι αυτό ήταν το τέλος των ελπίδων της Mogherini. Ο Renzi ήταν πολύ απότομος προτείνοντάς την -και εξέθεσε την Ιταλίδα νέα υπουργό σε έντονη κριτική. Οι άνθρωποι δήλωσαν πως ήταν πολύ νέα, πολύ άπειροι, πολύ λίγο γνωστή, και δεν είχε τις ηγετικές ικανότητες που απαιτούνταν για να αντιμετωπίσει τις τεράστιες προκλήσεις του σημερινού κόσμου.

Διπλασιάστηκαν οι φτωχοί στην Ιταλία

Σε 4,8 εκατομμύρια ανέρχονταν το 2012 (η πιο πρόσφατη χρονιά για την οποία υπάρχουν επίσημα στοιχεία) οι Ιταλοί που ζούσαν σε κατάσταση ένδειας ενώ το 2007 ανέρχονται σε 2,4 εκατ. σύμφωνα με έρευνα της καθολικής οργάνωσης «Caritas», για τις συνέπειες της κρίσης.

Στην έκθεσή της «Ο απολογισμός της κρίσης», που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, η Caritas προσθέτει ότι οι οικονομικές δυσχέρειες συνεπεία της κρίσης αφορούν και παραδοσιακά εύπορες περιοχές της κεντρικής και βόρειας Ιταλίας, οικογένειες με δυο παιδιά και νοικοκυριά τα μέλη των οποίων δεν έχουν χάσει την θέση εργασίας τους.

Η Ιταλία και η κοινή ενεργειακή πολιτική

Με την ευκαιρία της δεύτερης παπικής αγιοποίησης και της επίσκεψής του στη Ρώμη, ο Πολωνός πρωθυπουργός Donald Tusk είχε μια διμερή συνάντηση με τον πρωθυπουργό Matteo Renzi. Οι δυο τους συζήτησαν για την ουκρανική κρίση και την ενεργειακή ασφάλεια στην ΕΕ, με επίκεντρο την πρόσφατη πολωνό-γαλλική πρόταση για μια ενεργειακή ένωση.



Το εν λόγω project αποτελεί μια σημαντική αφορμή για περαιτέρω συζητήσεις μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρώπης, μια συζήτηση που έχει αργήσει πολύ και της οποίας το επείγον καθεστώς έχει αναδειχθεί από την ουκρανική κρίση.

Η άνοδος του ευρωσκεπτικισμού

Η ιταλική προεκλογική εκστρατεία για τις Ευρωεκλογές του Μαΐου βλέπει πάνω από δέκα κόμματα να ανταγωνίζονται για τις έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: το κεντροαριστερό κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα (DP), το Forza Italia (FI) του Berlusconi, τη Νέα Κεντροδεξιά (NCD), το κατά του κατεστημένου Κίνημα των Πέντε Αστέρων (5SM), την ευρωσκεπτικιστική Λέγκα του Βορρά (LN), την αριστερίστικη Λίστα του Τσίπρα και άλλα μικρότερα κόμματα, τα οποία δεν θα εισέλθουν στο Ευρωκοινοβούλιο.

Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις σχετικά με την πρόθεση ψήφου των Ιταλών στις επόμενες Ευρωεκλογές του ερευνητικού ιδρύματος EMG (από τις 7 Απριλίου), μόνο τέσσερα κόμματα, το DP, το FI, το 5SM και η LN και ένας συνασπισμός  αναμένεται, να περάσουν το όριο του 4% που απαιτείται για να κερδίσουν έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Περικοπές Ρέντσι 34 δισ. €

Ξεπέρασε με επιτυχία τον «σκόπελο» της Ανγκελα Μέρκελ και αυτό έδωσε αρκετούς «πόντους» στον νεαρό πρωθυπουργό της Ιταλίας, ο οποίος περνά όπως φαίνεται στην επόμενη δύσκολη φάση του εγχειρήματός του, δηλαδή στη δραστική μείωση των δαπανών του ιταλικού Δημοσίου.

Ο Ματέο Ρέντσι αφού ξεπέρασε τον «σκόπελο» της Ανγκελα Μέρκελ περνά όπως φαίνεται στην επόμενη δύσκολη φάση του εγχειρήματός του, δηλαδή στη δραστική μείωση των δαπανών του ιταλικού Δημοσίου

Ο Ματέο Ρέντσι είχε δηλώσει ότι προκειμένου να χαλαρώσει τη σκληρή λιτότητα και να προχωρήσει σε μείωση των φόρων για τα φτωχότερα νοικοκυριά, θα πρέπει να σφίξει το... ζωνάρι στον δημόσιο τομέα.

Το μεγάλο στοίχημα της ιταλικής αναγέννησης

Μπορεί ο Ματέο Ρέντσι να γίνει ο Γκέρχαρντ Σρέντερ της Ιταλίας; Μπορεί να είναι ο κεντροαριστερός πρωθυπουργός που θα προωθήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα του για να ανακτήσει τον οικονομικό της δυναμισμό;
Η πρόκληση για τον 39χρονο Ιταλό ηγέτη είναι τεράστια. Η ιταλική οικονομία είναι εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία ουραγός σε παγκόσμιο επίπεδο όσον αφορά τις αναπτυξιακές της επιδόσεις. Την περίοδο 2001-10, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης της Ιταλίας ήταν 0,25%. Το κατά κεφαλήν εισόδημα των Ιταλών το 2010 ήταν χαμηλότερο σε σύγκριση με εκείνο του 2001, με τη χώρα να κατατάσσεται 167η μεταξύ 179 στη σχετική κατηγορία από το ΔΝΤ. Η συνέχεια ήταν ακόμα χειρότερη: η Ιταλία βυθίστηκε ξανά σε ύφεση το 2011, το ΑΕΠ της συρρικνώθηκε κατά 2,5% το 2012 και σχεδόν 2% το 2013, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις. Η βιομηχανική παραγωγή έχει μειωθεί κατά 1/5 την τελευταία πενταετία. Η ανεργία στη χώρα αναρριχήθηκε τον Ιανουάριο στο 12,9%. Η ανεργία των νέων υπερβαίνει το 40%.

Ο Ρέντσι κάνει λόγο για «σύμφωνο ηλιθιότητας»

«Δεν έχουμε τη δυνατότητα να ξοδέψουμε χρήματα λόγω του Συμφώνου Σταθερότητας, το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα σύμφωνο... ηλιθιότητας»! Με αυτά τα λόγια, που προκάλεσαν ψυχρολουσία στις Βρυξέλλες, ο νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι, υπερασπίστηκε τις προσπάθειες της κεντροαριστερής κυβέρνησής του να ενισχύσει τη χωλαίνουσα οικονομία της χώρας του μέσω μέτρων αύξησης της ζήτησης. «Είμαι πρωθυπουργός μιας χώρας που σέβεται τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις της», δήλωσε ο 39χρονος πολιτικός, για να προσθέσει: «Υπάρχει ωστόσο ένα ακόμη μεγαλύτερο ζήτημα. Ποιος είναι ο σκοπός της Ευρώπης; Δεν μπορεί η Ένωση να αντιπροσωπεύει μια ομάδα άψυχων τεχνοκρατών».

• 

Με μομφές εναντίον των ευρωπαϊκών δημοσιονομικών κανόνων άνοιξε η αυλαία της πρωθυπουργίας Ρέντσι.

Η πατρότητα του χαρακτηρισμού «σύμφωνο ηλιθιότητας» ανήκει στον μέντορα του Ρέντσι, Ρομάνο Πρόντι, ο οποίος, ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το 2002, είχε καταγγείλει τους αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες που επιτάσσουν ελλείμματα μικρότερα του 3% και χρέος μικρότερο του 60%. Σε μια εποχή που μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία δυσκολεύονταν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις, ο Πρόντι είχε τονίσει ότι οι στόχοι δεν πρέπει να είναι άτεγκτοι αλλά να εξαρτώνται από τις οικονομικές συνθήκες.

Ψήφο εμπιστοσύνης κι από τη Βουλή για Ρέντσι

Η κυβέρνηση του Ματέο Ρέντσι εξασφάλισε πριν από λίγο την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής με 378 θετικές ψήφους, 220 αρνητικές και μια αποχή.

Κατά την ομιλία του στην βουλή, ο Ιταλός πρωθυπουργός τόνισε ότι «πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο υπόλοιπος κόσμος τρέχει με την διπλή ταχύτητα από εκείνη της Ευρώπης» και ότι «μέσα στην Ευρώπη η Ιταλία αντιμετωπίζει μεγαλύτερες δυσκολίες απ' ό,τι άλλες χώρες».

Έφυγε ο Λέτα, αρχίζουν οι διαβουλεύσεις

Διαβουλεύσεις με τα κόμματα για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης στην Ιταλία ξεκινά ο πρόεδρος της χώρας, Τζόρτζο Ναπολιτάνο, αφού έκανε δεκτή την παραίτηση του πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα, κατά τη συνάντησή τους στο προεδρικό μέγαρο Κυρηνάλιο την Παρασκευή.

Φωτογραφία: ReutersOι διαβουλεύσεις του Ιταλού προέδρου με τα κόμματα θα ολοκληρωθούν το Σάββατο. Στη συνέχεια, ο Τζόρτζο Ναπολιτάνο θα αναθέσει πιθανότατα στον 39χρονο ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος, Ματέο Ρέντσι, την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Mνημόνιο Συναντίληψης Ισραήλ και Χωρών του Blue Med

Την υπογραφή Μνημονίου Συναντίληψης μεταξύ των Αρχών Πολιτικής Αεροπορίας των χωρών που απαρτίζουν το Λειτουργικό Τμήμα Εναερίου Χώρου BLUE MED και του Ισραήλ, ανακοίνωσε το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων.

«Ισχνές αγελάδες» για τα νοικοκυριά στην Ιταλία

«Με το κομπιουτεράκι» κινούνται τα νοικοκυριά στην Ιταλία, αφού υπολογίζουν κάθε παράμετρο στα έξοδά τους, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν σε αυτά.

Αν και η εικόνα του προβλήματος είναι ενιαία για όλη τη χώρα, ο ιταλικός νότος, "παραδοσιακά" πιο φτωχός, καταγράφει μεγαλύτερες πιέσεις στο βαλάντιο των πολιτών. Σε σχετική έρευνα του ινστιτούτου Censis, οι αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες καταγράφονται ως εξής: Το 76% των νοικοκυριών αναζητεί τις «προσφορές», τα προϊόντα με χαμηλότερες τιμές στα σούπερ-μάρκετ, το 53% έχει μειώσει τις μετακινήσεις του με το αυτοκίνητο ή τη μηχανή, το 68% τις εξόδους στον κινηματογράφο και άλλα είδη διασκέδασης και το 45% τις εξόδους σε εστιατόρια.

Ο Μπερλουσκόνι αποχώρησε, η κυβέρνηση επιβίωσε

Την πολιτική της επιβίωση μετά την αποχώρηση Μπερλουσκόνι από τον κυβερνητικό συνασπισμό κατοχύρωσε αργά χθες το βράδυ η ιταλική κυβέρνηση κερδίζοντας την ψήφο εμπιστοσύνης στη Γερουσία κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2014.

φωτ: FILIPPO MONTEFORTE / AFPΠαρά την απόφαση του κόμματος του Μπερλουσκόνι να καταψηφίσει τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2014, ο συνασπισμός του κεντροαριστερού πρωθυπουργού Ενρίκο Λέττα κέρδισε μια άνετη πλειοψηφία, καθώς ενισχύθηκε από μια ομάδα κεντροδεξιών «ανταρτών» που διαχώρισαν τη θέση τους από τον Μπερλουσκόνι, στηρίζοντας την κυβέρνηση.

Βαρύ πλήγμα για τον Σίλβιο η διάσπαση

«To Pdl πέθανε και γεννήθηκαν δύο Δεξιές». Με αυτόν τον τίτλο η εφημερίδα La Repubblica ανακοίνωσε την οριστική διάσπαση της Κεντροδεξιάς και τη δημιουργία δύο νέων πολιτικών σχημάτων, του Nuovo Centro-destra - Νέα Κεντροδεξιά του Αντζελίνο Αλφάνο και του Forza Italia του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που το Σάββατο πραγματοποίησε το πρώτο του εθνικό συμβούλιο.

Ο Μπερλουσκόνι άφησε να εννοηθεί ότι οι βουλευτές και οι γερουσιαστές του θα αποσύρουν τη στήριξη στην κυβέρνηση Λέτα, σε περίπτωση που ο ίδιος εκπέσει τελικά από γερουσιαστής

Με την απόσχιση, αν και τη λέξη αποφεύγουν επιμελώς οι «αντάρτες», γράφτηκε ο επίλογος της σύγκρουσης «μετριοπαθών» και «γερακιών» στο εσωτερικό της μπερλουσκονικής παράταξης με επίκεντρο της σύγκρουσης τον καβαλιέρε. Οι «πραιτωριανοί» του καβαλιέρε επιθυμούν την ανατροπή της κυβέρνησης Λέτα σε περίπτωση που η Γερουσία ψηφίσει στις 27 Νοεμβρίου υπέρ της αποπομπής Μπερλουσκόνι, σε αντίθεση με την ομάδα του Αλφάνο που επιθυμεί την πολιτική σταθερότητα.

Ιταλία: Γιατί έκανε πίσω στη Γερουσία o Καβαλιέρε

Μια από τις δραματικότερες ημέρες των τελευταίων ετών για την ιταλική πολιτική ήταν η χθεσινή, με την κυβέρνηση Λέτα να αποσπά ψήφο εμπιστοσύνης από τη Γερουσία και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να επιχειρεί να αποφύγει την πανωλεθρία με μια θεαματικότατη κυβίστηση. Οταν κατέστη σαφές ότι μεγάλη μερίδα κεντροδεξιών γερουσιαστών δεν επροτίθετο να ακολουθήσει τον μέχρι πρότινος αδιαμφισβήτητο ηγέτη στην καταψήφιση της κυβέρνησης, ο Μπερλουσκόνι πήρε τον λόγο και εξέφρασε τη στήριξή του προς τον πρωθυπουργό Λέτα.

Η τοποθέτηση Μπερλουσκόνι άφησε εμβρόντητη την αίθουσα, αφού ώς το προηγούμενο βράδυ ο Καβαλιέρε δήλωνε ότι η συγκυβέρνηση αποτελεί παρελθόν. «Αποφασίσαμε, όχι χωρίς συζητήσεις, να στηρίξουμε την κυβέρνηση», είπε ο Μπερλουσκόνι. Ηταν μια άπελπις απόπειρα διάσωσης της ενότητας του κόμματός του.

Γλίτωσε τη διάσπαση, δεν απέφυγε την ήττα

Βαριά πολιτική ήττα υπέστη ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος υπό το βάρος μίας ενδεχόμενης διάσπασης του κεντροδεξιού κόμματός του αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει στροφή 180 μοιρών και να στηρίξει τελικά την κυβέρνηση του Ενρίκο Λέτα στην ψήφο εμπιστοσύνης που είχε ζητήσει από τη Γερουσία ο Ιταλός πρωθυπουργός.

Σ. Μπερλουσκόνι και Ε. Λέτα χθες στα έδρανα της ιταλικής Βουλής. Χαμογέλασε μόνο ο δεύτερος

Η σκληρή στάση του καβαλιέρε όλες τις προηγούμενες ημέρες απέναντι στην κυβέρνηση συνεργασίας του Forza Italia (μέχρι πρότινος Λαός της Ελευθερίας) με το Δημοκρατικό Κόμμα και η απόφασή του να αποσύρει τους υπουργούς του από την κυβέρνηση προκάλεσαν πολιτική αβεβαιότητα στη γείτονα και αναταραχή στις διεθνείς αγορές, όμως -όπως φάνηκε- προκάλεσαν σημαντικές εσωκομματικές αντιδράσεις οι οποίες ανάγκασαν εντέλει τον Μπερλουσκόνι σε άτακτη υποχώρηση.

Η σταθερή απήχηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι

Η Ιταλία είναι στη μέση μιας ακόμη υπαρξιακής πολιτικής κρίσης - και κατά κάποιο τρόπο, ενάντια σε όλες τις προσδοκίες, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο πρώην πρωθυπουργός, βρίσκεται στο επίκεντρό της ακόμα φορά. Το Forza Italia, το κόμμα τού Μπερλουσκόνι, , την περασμένη εβδομάδα, υποσχέθηκε να οδηγήσει σε κατάρρευση την κυβέρνηση συνασπισμού αριστεράς-δεξιάς στην Ιταλία, εάν μια νομοθετική Επιτροπή ζητήσει από τον Μπερλουσκόνι να παραιτηθεί από την έδρα του στο κοινοβούλιο, υποχρεώνοντάς τον έτσι να ξεκινήσει να εκτίει ποινή φυλάκισης ενός έτους για φορολογική απάτη. Η πρόσφατη περίοδος πολιτικής αστάθειας δεν προκάλεσε μόνο έναν ακόμη κλασικό γύρο ύβρεων μεταξύ των μελών τής πολιτικής τάξης τής Ιταλίας. Έχει επιδεινώσει δραματικά τις προοπτικές τής ήδη εύθραυστης οικονομίας τής Ιταλίας, τρομοκρατώντας τους επενδυτές και οδηγώντας την οικονομική μεταρρύθμιση σε ημιπαράλυση. Η χρηματαγορά τού Μιλάνου υποχώρησε κατά 1,2%, την περασμένη Δευτέρα. Ο Μπερλουσκόνι φαίνεται να μην έχει κανέναν ενδοιασμό να διακινδυνεύσει το μέλλον τής χώρας του για να σώσει το κεφάλι του, ακόμη και αν είναι αυτό προσωρινό.

O Σίλβιο Μπερλουσκόνι σε συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο (Courtesy Reuters)

Φυσικά, τίθεται το ερώτημα γιατί μπορεί ακόμα και το κάνει. Με βάση όλες τις εκτιμήσεις, η πολιτική σταδιοδρομία τού Μπερλουσκόνι θα έπρεπε να είχε τελειώσει εδώ και πολύ καιρό. Είναι ο άνθρωπος του οποίου η πιο διακεκριμένη συμβολή στη χώρα του, κατά τη διάρκεια της δεκαετούς του υπηρεσίας ως πρωθυπουργός, ήταν η εφευρετικότητα στις σεξουαλικές του περιπέτειες. Στα είκοσι χρόνια που ακολούθησαν την πρώτη εκλογή τού Μπερλουσκόνι ως πρωθυπουργού, η Ιταλία είναι η μόνη χώρα τής δυτικής Ευρώπης με αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης. Τυγχάνει απροκάλυπτης περιφρόνησης - όχι μόνο από την πρώην γυναίκα του, που τελικά αντιτάχθηκε στην αμετανόητη τάση του για μοιχεία, αλλά και από τους περισσότερους ηγέτες διεθνώς (η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ συνέβαλε καθοριστικά στην κατάρρευση της τελευταίας κυβέρνησής του). Όταν το δικαστήριο τον καταδίκασε τελικά για φοροδιαφυγή, νωρίτερα φέτος , ήταν λογικό να υποθέσει κανείς ότι η μεγάλη εθνική περιπέτεια του Μπερλουσκόνι έφτανε στο τέλος της. Θα έκανε, όμως, για ακόμη μια φορά λάθος.