Καθώς οι Κενυάτες οδεύουν προς τις κάλπες, οι παρατηρητές προετοιμάζονται για μια επανάληψη των φρικιαστικών προεδρικών εκλογών του 2007 στη χώρα, οι οποίες προκάλεσαν ένα κύμα εθνοτικής βίας που άφησε νεκρούς περισσότερους από χίλιους ανθρώπους και εκτόπισε πάνω από μισό εκατομμύριο άλλους. Η βία ήταν ακόμα πιο τραυματική γιατί στην αρχή τα πράγματα φαινόταν να πηγαίνουν καλά. Οι Κενυάτες ψήφισαν ειρηνικά και σε μεγάλο ποσοστό. Όμως, όταν κατέστη σαφές ότι ο νυν πρόεδρος, Μουάι Κιμπάκι έχανε, νόθευσε την καταμέτρηση και ανακήρυξε τον εαυτό του πρόεδρο. Η δημόσια απογοήτευση ξύπνησε μακροχρόνια λανθάνουσες εθνοτικές εντάσεις. Η σύγκρουση, η οποία διήρκεσε μια εβδομάδα, τελικά οδήγησε την Ανατολική Αφρική σε τέλμα. Θεωρείται ότι κόστισε στην οικονομία της Κένυας πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Οι περισσότεροι από εκείνους που προώθησαν και διέπραξαν τέτοια βία δεν έχουν ακόμη λογοδοτήσει.
Μια γυναίκα περπατά μπροστά από μια αφίσα της εκστρατείας του Ράιλα Οντίνγκα. (Siegfried Modola /Reuters)
Δεν υπάρχουν στοιχεία για το κατά πόσο αυτές οι εκλογές θα έχουν καταστροφικές συνέπειες. Η δημοσκόπηση δείχνει ότι η αναμέτρηση είναι στήθος με στήθος. Κατά πάσα πιθανότητα, ο πρώτος γύρος της ψηφοφορίας θα οδηγήσει σε έναν δεύτερο γύρο, στις 10 Απριλίου, μεταξύ του Ράιλα Οντίνγκα, του σημερινού πρωθυπουργού του βιαστικά οικοδομηθέντος κυβερνητικού συνασπισμού της Κένυας και του Ουχούρου Κενυάτα, του αναπληρωτή πρωθυπουργού και γιου του πρώτου προέδρου της Κένυας. Η μικρή διαφορά είναι ανησυχητική: Είναι απίθανο κάθε πλευρά να είναι σε θέση να επιτύχει μια γρήγορη νίκη και δεν θα χρειαστεί ιδιαίτερη νοθεία για να επηρεάσουν τα αποτελέσματα των εκλογών. Ο ηττηθείς είναι σχεδόν βέβαιο, κατά συνέπεια, ότι θα αμφισβητήσει τα αποτελέσματα. Κάποια μορφή βίας, με άλλα λόγια, φαίνεται εξασφαλισμένη. Το ερώτημα είναι πόσο καιρό θα διαρκέσει, αν θα εξαπλωθεί σε εθνικό επίπεδο και πόσοι άνθρωποι θα εκτοπιστούν, θα τραυματιστούν ή θα σκοτωθούν.