Ο δρόμος προς την Εσθονία: Πώς να φτάσουμε στην ψηφιακή νιρβάνα

(Michaela Rehle / Reuters)

Σήμερα, υπάρχουν τόσες συνδρομές κινητής τηλεφωνίας όσοι είναι και οι άνθρωποι στον κόσμο, ενώ κοντά στο 40% του πλανήτη έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο. Η ψηφιακή συνδεσιμότητα είναι επομένως η καθοριστική δύναμη της εποχής μας: Οικοδομεί μια πιο ενεργή κοινωνία πολιτών ˑ παρέχει στους καταναλωτές πρόσβαση σε πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο και μια μεγαλύτερη ποικιλία προϊόντων ˑ προσφέρει την ευκαιρία στις επιχειρήσεις να κατανοήσουν τις αγορές τους, να καινοτομήσουν και να ανταγωνιστούν ˑ επιπλέον απλοποιεί τις κυβερνητικές υπηρεσίες και προάγει την διαφάνεια. Τα δεδομένα σχετικά με την ψηφιακή συνδεσιμότητα φανερώνουν την δύναμη και τις μελλοντικές οικονομικές δυνατότητές τους. Μέχρι το 2016, η οικονομία του ίντερνετ στα κράτη G-20 θα αυξηθεί στα 4,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, από 2,3 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2010, σύμφωνα με το Boston Consulting Group [2]. Αν αποτελούσε αυτοτελή εθνική οικονομία, το διαδίκτυο θα ήταν η πέμπτη μεγαλύτερη στον κόσμο. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, κάθε αύξηση δέκα ποσοστιαίων μονάδων στην ταχύτητα του Internet αποδίδει 1,3% στην οικονομική ανάπτυξη, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα. Μόνο στην Αφρική, το διαδίκτυο είναι προγραμματισμένο να μεταμορφώσει μια σειρά τομέων, όπως η γεωργία κι η υγειονομική περίθαλψη, ενώ θα μπορούσε να υπολογιστεί σε 300 δισεκατομμύρια δολάρια του ΑΕΠ της ηπείρου ως το 2025.

Οι Εσθονοί αρχικατάσκοποι

«Πιάσαμε τέσσερις “τυφλοπόντικες” τα τελευταία πέντε χρόνια», μου είπε ο πρόεδρος της Εσθονίας, Toomas Hendrik Ilves, μετά από μια πρόσφατη διάσκεψη για την ασφάλεια στο Ταλίν. «Αυτό σημαίνει ότι είτε είμαστε η μόνη χώρα στην ΕΕ με πρόβλημα κατασκοπίας είτε είμαστε η μόνη χώρα στην ΕΕ που κάνει κάτι γι 'αυτό».

Ο ορίζοντας της παλιάς πόλης τού Ταλίν στην Εσθονία. (Courtesy Reuters)

Τα αυτο-συγχαρητήρια δεν ήταν κάτι καινούργιο για τον διάσημο για την φλυαρία του Ilves, αλλά ήταν κάτι πλήρως δικαιολογημένο. Το μικρό κράτος τής Βαλτικής, από παλιά ένας από τους κύριους στόχους τού Κρεμλίνου, είχε μια στιγμή δικαίωσης. Στην τελευταία δεκαετία, ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη έχουν παραβιάσει συστηματικά τον εναέριο χώρο του, ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις έχουν χρησιμοποιήσει ασκήσεις αντιτρομοκρατίας ως πρόσχημα για μια ψευδο-εισβολή στο εδάφός του και μια διαβόητη σειρά από κυβερνοεπιθέσεις το 2007 που σχεδόν σίγουρα προέρχοντο από χάκερ τού Κρεμλίνου και υποβάθμισε τις ψηφιακές υποδομές τής χώρας.