Το αφορολόγητο όριο εισοδήματος, έχει την έννοια της προστασίας των οικονομικά αδύναμων πολιτών. Θεσπίστηκε για να υλοποιήσει τη συνταγματική επιταγή της υποχρέωσης του Κράτους για το σεβασμό της αξιοπρέπειας του ατόμου. Έχει δε τη λογική ότι, όταν άτομο με πολύ χαμηλό εισόδημα, δεν έχει καν τη δυνατότητα να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες του, τότε δε μπορεί να εισφέρει περισσότερο στις κοινές δαπάνες, πέραν των όσων εισφέρει μέσω της έμμεσης φορολογίας.
Με βάση τον ίδιο συλλογισμό, όταν το Κράτος απαιτεί από το άτομο αυτό να εισφέρει περισσότερο, τότε η επιβαλλόμενη φορολογία οδηγεί το άτομο σε πραγματική οικονομική, αλλά και ηθική εξουθένωση και εξαθλίωσή του. Κάτι τέτοιο όμως παραβιάζει την υποχρέωση του Κράτους να προστατεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Με βάση τον ίδιο συλλογισμό, όταν το Κράτος απαιτεί από το άτομο αυτό να εισφέρει περισσότερο, τότε η επιβαλλόμενη φορολογία οδηγεί το άτομο σε πραγματική οικονομική, αλλά και ηθική εξουθένωση και εξαθλίωσή του. Κάτι τέτοιο όμως παραβιάζει την υποχρέωση του Κράτους να προστατεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.