Έκδηλο είναι το ενδιαφέρον τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό της Βενεζουέλας για το τι θα συμβεί στο εξής με το πετρέλαιο που διαθέτει η χώρα, μετά τον θάνατο του Ούγκο Τσάβες. Η Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα παγκοσμίως, ύψους 297 δισεκατομμυρίων βαρελιών και κατά συνέπεια αποτελεί το μήλον της έριδος για τις μεγάλες ξένες πετρελαϊκές, οι οποίες θα επιθυμούσαν διακαώς να επιστρέψουν.
Όσον αφορά την πολιτική του ίδιου του Τσάβες όλα τα προηγούμενα χρόνια, μπορεί να κατάφερε να βελτιώσει σημαντικά τις συνθήκες διαβίωσης για τους φτωχούς συμπατριώτες του (η φτώχεια μειώθηκε από το 44% σε 27%), αλλά στην ενεργειακή στρατηγική υπήρξε λιγότερο πετυχημένος. Επί των ημερών του οι περισσότερες ξένες πετρελαϊκές εκδιώχθηκαν στα πλαίσια μιας ιδιότυπης σοσιαλιστικής πολιτικής, αλλά αυτό είχε αρνητική επίδραση στην παραγωγή πετρελαίου, η οποία υποχώρησε από τα 3,5 εκατ. βαρέλια στα τέλη της δεκαετίας του 1990 σε περίπου 2,7 εκατ. βαρέλια σήμερα. Βεβαίως, η μειωμένη αυτή παραγωγή πωλείται έναντι τιμής κατά πολύ υψηλότερης από ότι παλαιότερα, οπότε ο Τσάβες δεν αντιμετώπισε κάποια μείωση των εσόδων από τις εξαγωγές πετρελαίου. Επίσης, σημειώνεται ότι το πετρέλαιο της Βενεζουέλας είναι κατά κύριο λόγο «βαρύ» και βρίσκεται ρηχά μέσα στο υπέδαφος στη Ζώνη του Ορινόκου, οπότε είναι σχετικά φτηνό στην εξόρυξη, η οποία στοιχίζει μόλις 20 δολάρια ανά βαρέλι.
