ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΛΟΝΔΙΝΟΥ Ποιες είναι οι ένοπλες δυνάμεις της Συρίας

Μολονότι στα χαρτιά παραμένει μία από τις ισχυρότερες δυνάμεις του αραβικού κόσμου, η ισχύς των συριακών ενόπλων δυνάμεων ενδέχεται να έχει μειωθεί ακόμη και στο μισό μετά την έναρξη του εμφυλίου πολέμου, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών του Λονδίνου (IISS).

Η φετινή έκθεση του Ινστιτούτου για την κατάσταση των δυνάμεων που παραμένουν πιστές στην κυβέρνηση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ αναφέρει ότι, θεωρητικά, ο στρατός αριθμεί 178.000 άνδρες εκ των οποίων οι 110.000 υπηρετούν στις χερσαίες δυνάμεις, 5.000 στο ναυτικό, 27.000 στην αεροπορία και 36.000 στην αεράμυνα.

Μια λιγότερο "γερμανική Ευρώπη"

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Wolfang Schaeuble ότι «θα πρέπει να υπάρξει ένα ακόμη πρόγραμμα για την Ελλάδα», φύσηξε λίγο καθαρό αέρα στην «τεμπέλικη» προεκλογική εκστρατεία στη Γερμανία, στην οποία η Ευρώπη δεν έχει διαδραματίσει ακόμη κάποιον σημαντικό ρόλο. Αν και δεν αναμένεται κάποια μεγάλη διαφωνία για την Ευρώπη τις τελευταίες πέντε εβδομάδες πριν από τις εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου, η δήλωση του Schaeuble έδωσε νέα ώθηση στη διαμάχη γύρω την ευρωπαϊκή πολιτική της επόμενης κυβέρνησης. Μετά από την σιωπηρή παραχώρηση ότι η πολιτική λιτότητας δεν έχει αποδειχθεί επιτυχημένη, άλλο ένα γερμανικό δόγμα –όχι άλλες διασώσεις!- φαίνεται να καταρρέει. Μήπως παρατηρούμε την πτώση της «γερμανικής Ευρώπης», που χτίστηκε με τόσο κόπο από το Βερολίνο στη διάρκεια των ετών της κρίσης;

Στην πραγματικότητα, η ιδέα μιας γερμανικής Ευρώπης δεν είναι τόσο πολύ μια περιγραφή μιας νέας πραγματικότητας της ΕΕ όσο είναι μια έκφραση ανησυχίας για το καθεστώς της συζήτησης και το ευρωπαϊκό πνεύμα στη Γερμανία. Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια η σχετική ισχύς της Γερμανίας έχει αυξηθεί αλλά αυτή η «ηγεμονική στιγμή» δεν έχει οδηγήσει σε μια αναδιαμόρφωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το γερμανικό στυλ. Η Γερμανία έχει υποχρεωθεί, δυστυχώς, και με αυξανόμενη δυσπιστία από το γερμανικό κοινό, να εγκαταλείψει θεμελιώδη τμήματα του οράματός της για την ΕΕ. Το Βερολίνο συμφώνησε να δημιουργήσει ένα μόνιμο ταμείο διάσωσης (ESM). Δέχθηκε ακόμη, η ΕΚΤ να προχωρήσει πέραν της προηγουμένως αποδεκτής εξουσίας της. Και ακόμη, εγκατέλειψε την αντίθεσή της στην απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τον ESM (υπό αυστηρούς όρους ωστόσο). Το γεγονός ότι η Γερμανία έπρεπε να εγκαταλείψει πολλές από τις θεμελιώδεις αρχές στην ευρωπαϊκή και οικονομική πολιτική, υποδηλώνει μια κρίση στη γερμανική αντίληψη για την Ευρώπη παρά στην ξαφνική άνθισή της. Παραδόξως, όπως η Γερμανία πέτυχε πρωτοφανή οικονομικά και πολιτικά πλεονεκτήματα πάνω στα άλλα μέλη της ΕΕ, υπέστη ήττα στην Ordnungspolitiki.

Γιατί το Ισραήλ θα επιθυμήσει τον Μόρσι

Ακόμη και την ώρα που οι Αιγύπτιοι στρατηγοί συνεχίζουν τη βίαιη καταστολή των υποστηρικτών τού έκπτωτου προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι, το Ισραήλ ασκεί πιέσεις στη Διεθνή Κοινότητα για να δώσει στο στρατό την πλήρη υποστήριξή της. Όσοι σχεδιάζουν την πολιτική στο Ισραήλ ανησυχούν ευλόγως για την Μουσουλμανική Αδελφότητα, και θεωρούν δεδομένο ότι η ισλαμιστική οργάνωση θέλει να δει την καταστροφή του εβραϊκού κράτους. Όμως, η συνεργασία των υπηρεσιών ασφάλειας και πληροφοριών μεταξύ του Ισραήλ και της Αιγύπτου πραγματικά άνθισε κατά τη διάρκεια της προεδρίας Μόρσι [3]. Και ιδιαίτερα στον απόηχο της σφαγής των 25 Αιγύπτιων αστυνομικών στη Ράφα, μιας πόλης στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας, στο βόρειο Σινά, το Ισραήλ ίσως να διαπιστώσει ότι ήταν καλύτερα με τον Μόρσι στην εξουσία.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ (Ronen Zvulun / Courtesy Reuters)

Για το Ισραήλ, το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα της πολιτικής αναταραχής στο Κάιρο είναι να επικρατήσει χάος κατά μήκος των νότιων συνόρων του. Η χερσόνησος του Σινά παρέμεινε σχετικά ήρεμη για δεκαετίες αφότου το Ισραήλ την επέστρεψε στην Αίγυπτο το 1982, μετά τη Συνθήκη ειρήνης των δύο χωρών, το 1979. Η τρομοκρατία, το λαθρεμπόριο και οι διασυνοριακές προκλήσεις δεν ξεκίνησαν με την κατάρρευση του καθεστώτος Μουμπάρακ, αλλά το Σινά άρχισε να βυθίζεται σε συνολική ανομία όταν ο μηχανισμός της αστυνομίας εξαφανίστηκε από εκεί όταν ξέσπασε η επανάσταση του Φεβρουαρίου του 2011. Και η κατάσταση της ασφάλειας έχει επιδεινωθεί δραματικά ύστερα από την απομάκρυνση του Μόρσι από το στρατό στις 3 Ιουλίου, και από τότε και μετά υπήρξε μια σημαντική άνοδος [4] σε θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον Αιγύπτιων στρατιωτών και αστυνομικών στο Σινά.

Exclusive: CIA Files Prove America Helped Saddam as He Gassed Iran

The U.S. government may be considering military action in response to chemical strikes near Damascus. But a generation ago, America's military and intelligence communities knew about and did nothing to stop a series of nerve gas attacks far more devastating than anything Syria has seen, Foreign Policy has learned. In 1988, during the waning days of Iraq's war with Iran, the United States learned through satellite imagery that Iran was about to gain a major strategic advantage by exploiting a hole in Iraqi defenses. U.S. intelligence officials conveyed the location of the Iranian troops to Iraq, fully aware that Hussein's military would attack with chemical weapons, including sarin, a lethal nerve agent.

SPD: Μεγαλύτερο το χρηματοδοτικό κενό για την Ελλάδα

 

Μεγαλύτερο από το μέχρι στιγμής υπολογισθέν ποσό των 10 δισεκατομμυρίων, θα είναι το χρηματοδοτικό κενό για την Ελλάδα, εκτιμά το γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της αντιπολίτευσης. Την ίδια στιγμή οι γερμανοί βιομήχανοι εισηγούνται την υπαγωγή ελληνικών περιουσιακών στοιχείων στον ESM ως εγγύηση σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη της.

REPORT: Obama Orders Up Report To Justify Syria Strike

AP

The U.S. is inching closer to a military strike against Syria.
Earlier this afternoon, Secretary of State John Kerry delivered a stern message to the Assad regime and its alleged use of chemical weapons. The response from everyone was the same: war drums!
More reports out this evening suggest that a strike is coming.

Οι Γερμανοί τραπεζίτες ζητούν “κούρεμα" του ελληνικού χρέους, δεν “βλέπουν” έξοδο στις αγορές της Ελλάδας το 2014 και αμφισβητούν ευθέως τη Μέρκελ

Έντονη αμφισβήτηση δέχεται η γερμανική ηγεσία από τους τραπεζίτες της, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Commerzbank, η οποία, όσον αφορά στην Ελλάδα, σημειώνει ότι δεν θα εξασφαλίσει χρηματοδότηση από ιδιωτικά κεφάλαια, εάν δεν υπάρξει ένα νέο haircut.

Ποντάρει ακόμη σε διάλογο για την Αίγυπτο η ΕΕ

Την προηγούμενη εβδομάδα οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ προσπάθησαν να συνδυάσουν την καταδίκη της βάναυσης καταστολής της κατάστασης από τις αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας με μία προσπάθεια να διατηρήσουν τους διαύλους επικοινωνίας με τις αιγυπτιακές αρχές. Ο στόχος των συμπερασμάτων που δημοσίευσαν μετά τη συνάντησή τους ήταν να σηματοδοτήσει την απόρριψη της χρήσης βίας και υπερβολικής δύναμης από την ΕΕ, διατηρώντας ταυτόχρονα ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι η ΕΕ θα μπορούσε να αναλάβει και πάλι το ρόλο του μεσολαβητή μεταξύ αντίπαλων πολιτικών ομάδων της Αιγύπτου. Η ΕΕ επέλεξε να αναβάλει την οποιαδήποτε σαφή προειδοποίηση ότι η Αίγυπτος οδεύει προς μια αντιδημοκρατική κατεύθυνση, ποντάροντας αντιθέτως, στο ενδεχόμενο πως μπορεί να υπάρχει ακόμα μια ευκαιρία για διάλογο σχετικά με την επανένταξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στον πολιτικό στίβο. 

Τα μέτρα που έλαβε η ΕΕ ήταν σχετικά μετριοπαθή, κυρίως μια συμφωνία από τα κράτη-μέλη να αναστείλουν τις άδειες εξαγωγής στρατιωτικού εξοπλισμού που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για καταστολή της εγχώριας κατάστασης. Πέραν αυτού, η δήλωση αποτελεί προειδοποίηση ότι τα κράτη μέλη θα επανεξετάσουν γενικότερα τις εξαγωγές στρατιωτικού υλικού, καθώς και τη γενικότερη συνδρομή τους στα θέματα ασφαλείας (ένα προηγούμενο προσχέδιο των συμπερασμάτων που δημοσιεύθηκαν έκανε έκκληση για την πλήρη αναστολή της εν λόγω βοήθειας). Και ανέφερε επίσης πως η ΕΕ θα επανεξετάσει γενικότερα τη βοήθειά της προς την Αίγυπτο «με βάση τη δέσμευση της Αιγύπτου στις αρχές» που στηρίζουν την πολιτική γειτονίας της ΕΕ, ενώ θα συνεχίσει την παροχή βοήθειας που ωφελεί τον αιγυπτιακό λαό. 

Η επόμενη μέρα τής νίκης τού Άσαντ

Εμείς μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ αν ο Μπασάρ αλ Άσαντ έχει χάσει τον ύπνο του σχετικά με τις φρικτές επιθέσεις με χημικά όπλα που φέρεται να διέταξε στη διάρκεια του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου της χώρας του. Αλλά, ο πρόεδρος της Συρίας έχει πιθανότατα ήδη λάβει παρηγοριά στο γεγονός ότι, παρά το ότι εκατοντάδες χιλιάδες Σύριοι έχασαν τη ζωή τους στις μάχες, τα πράγματα θα μπορούσαν εύκολα να έχουν πάει χειρότερα για τον ίδιο προσωπικά. Με τους αντάρτες να χάνουν έδαφος απέναντι στις δυνάμεις τού καθεστώτος και να υποκύπτουν σε όλο και περισσότερη φαγωμάρα μεταξύ τους, φαίνεται όλο και πιο πιθανό ότι ο Άσαντ θα αποφύγει την ήττα στον πόλεμο – κάτι που θα φανεί, στο πλαίσιο αυτό, ως μια ολοκληρωτική νίκη.

Πόστερ τού Μπασάρ αλ Άσαντ στην Δαμασκό. (Courtesy Reuters)

Για πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, που έχουν βασίσει τις πολιτικές τους στην ελπίδα ότι ο Άσαντ θα μπορούσε ενδεχομένως να αναγκαστεί να εγκαταλείψει την εξουσία, η ανθεκτικότητά του έχει πιθανότατα αποτελέσει μια απογοήτευση. (Αλλά με δεδομένες τις γενικώς αναποφάσιστες παρεμβάσεις τους στον πόλεμο, το αποτέλεσμα αυτό δεν θα πρέπει να έρθει ως ένα σοκ). Παρ’ όλα αυτά, η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της πρέπει να λάβουν υπόψη τους την πικρή πορεία στην οποία βρίσκεται τώρα η Συρία. Το καθεστώς που θα προκύψει από τον εμφύλιο πόλεμο θα είναι πιο καταπιεστικό και πιο άναρχο από το βάναυσο αλλά σταθερό καθεστώς που υπήρχε πριν από τον πόλεμο.

Europe's struggle for influence in Egypt

Egypt tests Europe’s ability to influence events in its southern neighbourhood. In January 2011, the protestors in Tahrir Square brought down President Mubarak, despite lukewarm support from Western countries. After Mubarak’s removal from power, the EU adopted a new policy based on the ‘more for more’ principle; the more a country enacts democratic reforms, the more EU aid it can expect. In November 2012, after the elections that led to Mohamed Morsi’s brief presidency, the European Union announced a package of grants and loans totalling nearly €4.2 billion. The following week President Morsi announced his autocratic grab for Egypt’s constitutional powers. When European officials complained about the violation of religious or women’s rights in Egypt, Muslim Brotherhood officials would retort by pointing at rising Islamophobia in Europe. Now, in spite of intense American and European diplomatic pressure, the interim government has used disproportionate force to disperse the pro-Morsi sit-ins, killing more than 800. A cycle of violence has ensued as dozens of policemen and security officers have been killed in response. Egypt now balances on the precipice of further violent conflict.

 Europe’s diplomatic relations with Morsi’s government were troubled, but things are no easier now. The liberals and the moderates in the current government  ‒ those that the EU and Washington considered allies  ‒  have either been co-opted or outflanked by the hardliners. Prime minister Hazem el-Beblawi, a liberal economist, supported the crackdown against the sit-ins and has suggested the Muslim Brotherhood’s licence to operate as a political party could be revoked. Another moderate and key interlocutor of the West, Mohamed ElBaradei, is no longer influential after he resigned in protest at the violence and even faces legal charges over that decision. Meanwhile, Tamarod, a grass roots protest movement which appeared to share Western values, is becoming more nationalist and has called for tearing up Egypt’s peace treaty with Israel and an end to American military aid.