Τι προβλέπει το πρόγραμμα ΕCCL

• 

Ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών Γκ. Χαρδούβελης και ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών Περι Κάρλο Πάντοαν, κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Eurogroup στις Βρυξέλλες.

 «Ενισχυμένη και υπό όρους πιστωτική γραμμή». Πρόκειται για τον πλήρη τίτλο του προγράμματος ECCL που σχεδιάζεται να εφαρμόσει η Ελλάδα από 1ης Ιανουαρίου του 2015 και εντάσσεται στο οπλοστάσιο των προληπτικών πιστωτικών γραμμών του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM). Σύμφωνα με όσα αναγράφονται στη σύμβαση του ECCL, προβλέπεται η υπογραφή Μνημονίου (MoU) μεταξύ της χώρας που αιτείται το πρόγραμμα και του ESM, η πιστωτική γραμμή θα είναι διάρκειας ενός έτους με δυνατότητα δύο εξάμηνων ανανεώσεων και θα δύναται να υπάρχει η συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) στην εποπτεία της χώρας.

Πέντε κοινά σημεία μεταξύ Ρωσίας-Κίνας

Η Ευρώπη για κάποιο καιρό θεωρούσε την έννοια της μη παρέμβασης ως παρωχημένη, ένα απομεινάρι στο χρόνο πριν η παράδοση της κυριαρχίας, τουλάχιστον μερικώς, γίνει το standard για τα κράτη της ΕΕ.

Για το κοινό στη Δύση, οι θηριωδίες στη Ρουάντα και στο Νταρφούρ ήταν μία ακόμη απόδειξη της αναγκαιότητας της “ευθύνης για προστασία”, το αντίθετο της έννοιας της μη παρέμβασης. Ο κόσμος θα πρέπει να βασίζεται σε κανόνες και στην επιβολή τους παγκοσμίως. Αυτό έγινε η βασική υπόθεση των ευρωπαϊκών δράσεων στα Βαλκάνια και αλλού. Αλλά η πρόσφατη κρίση για την Ουκρανία μας έχει υπενθυμίσει ότι σε μεγάλο μέρος του κόσμου, οι ηγέτες υποστηρίζουν την παγκόσμια θέση τους με το εμμένουν σθεναρά στην έννοια της μη παρέμβασης, όχι μόνο για να προστατέψουν την εγχώρια πολιτική τους από το φάντασμα της αλλαγής του καθεστώτος, αλλά επίσης για να περιορίσουν την ξένη επιρροή στην ευρύτερη περιοχή τους.

A Greek programme for Greece

Greece is currently negotiating its exit from the various programmes and ‘bailouts’ with its European and international creditors. Greece is still too weak to stand on its own, financially. But the problem is not the debt level alone, which is manageable over the short term because debt servicing costs are relatively low. The main issue is how to make Greece a prospering economy within the euro, after an epic economic depression and in the face of waning public support for further reforms. The country’s growth prospects will ultimately determine how much of Greece’s debt will get repaid. Of course, European policy-makers and the IMF could continue to muddle through, and Greece is unable to force them to change course. But with a crucial presidential election looming in early 2015 that could end the current government’s term and bring Syriza, the far-left party, to power, it is time to take stock. The Greek programmes had severe shortcomings that proved costly, both in terms of economic damage and in terms of popular legitimacy. What is needed is Greek ownership of further reforms, and a focus on long-term economic growth.

Traveling Through Multiple Europes

Europe is overcrowded with people and with nations. Six decades ago, the need to suppress the dangerous forces of nationalism led to the unprecedented political, economic and social experiment now known as the European Union. The hundreds of thousands of EU citizens working across the Continent and the lack of border controls between member states show that the experiment has been successful in many ways. However, rising nationalism, pervasively high unemployment and a growing sense of frustration with governing elites also highlight the serious limitations of the European project. Over the past 12 months, I have traveled extensively throughout Europe, observing firsthand how the global economic crisis is reawakening dormant trends along the Continent's traditional fault lines.

The crisis is having an uneven effect on EU member states because the eurozone locks countries with different levels of economic development into the same currency union. Europe's geography helps explain these differences: Countries in the south have traditionally dealt with high capital costs and low capital-generation capacity, while countries in the north have seen the opposite.

Why is Chinese investment in India so low?

Among Delhi policy circles, the dominant response to Xi Jinping's recent India visit was one of disappointment. Dissatisfaction at Chinese military provocations along the Indian border was certainly understandable. Disappointment at the 20 billion dollars of investment that Xi announced...

...however, seems harder to justify.True, the figure is substantially less than many had expected. In the run up to the visit, Indian media speculated that Xi might announce a figure of 100 or even 200 billion US dollars. These expectations were stoked by the speculative and apparently ill-informed comments of China's Consul General in Mumbai, Liu Youfa, that China would invest as much as 100 billion dollars. Dissatisfaction at the actual number was certainly acute. The Times of India's headline writers complained that the figure was "much less than Japan's offer of $35 billion." More effusively, The Business Standard led with, "China dashes $100-bn hope." Firstpost went simply with "Gypped by Xi."

Αερ(ι)ομαχίες για την ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο

Ολο και περισσότερο σφίγγουν οι «σχέσεις» των κυβερνήσεων και των στρατιωτικών επιτελείων Ελλάδας και Κύπρου με το καθεστώς του Ισραήλ στον ανταγωνισμό με την Τουρκία για τα φιλέτα των υποθαλάσσιων ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο έλεγχος και η εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών ήταν βασικό θέμα συζήτησης σήμερα στη συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ, Αβιγκτορ Λίμπερμαν, ο οποίος βρίσκεται στη Λευκωσία με τον Κύπριο ομόλογό του, Ιωάννη Κασουλίδη. Ετοιμάζει βαλίτσες και ο Σαμαράς.

Η ενέργεια, το Κυπριακό, οι σχέσεις Κύπρου - Ισραήλ και η κατάσταση στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, υπό το φως και των τουρκικών ενεργειών στην κυπριακή ΑΟΖ, ήταν στο επίκεντρο των επαφών του υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ, Αβιγκτορ Λίμπερμαν, ο οποίος είχε σήμερα στη Λευκωσία συνάντηση με τον Κύπριο ομόλογό του, Ιωάννη Κασουλίδη. Θα ακολουθήσουν διευρυμένες συνομιλίες μεταξύ των αντιπροσωπειών των δύο χωρών. Το απόγευμα ο Ισραηλινός υπουργός θα γίνει δεκτός από τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη.

Εμπλοκή από Κομισιόν στη μεταβίβαση της ΔΕΣΦΑ προς την αζερική Socar

• 

Η Κομισιόν διευκρινίζει ότι η έρευνα δεν προκαταβάλλει το αποτέλεσμα, το οποίο θα γνωστοποιηθεί σε διάστημα 90 εργάσιμων ημερών και το αργότερο μέχρι τις 23 Μαρτίου 2015.

Οριστικό τέλος στις προσδοκίες του ΤΑΙΠΕΔ και των ΕΛΠΕ για είσπραξη του τιμήματος των 400 εκατ. ευρώ από τη μεταβίβαση του ΔΕΣΦΑ στην αζερική Socar μέσα στο 2014 βάζει η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ε.Ε. Η αναμενόμενη για χθες έγκριση της μεταβίβασης από την DGCom δεν δόθηκε, καθώς, όπως ανακοίνωσε χθες, διατηρεί επιφυλάξεις για το κατά πόσο η ολοκλήρωση της εξαγοράς μπορεί να μειώσει τον ανταγωνισμό στην ελληνική αγορά φυσικού αερίου. Αυτό, σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση της Επιτροπής, έδειξε η προκαταρκτική έρευνα που διενήργησε και κατόπιν αυτής αποφάσισε να προχωρήσει σε βάθος έρευνα για να διασφαλίσει ότι η πώληση του ΔΕΣΦΑ που εντάσσεται στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της Ελλάδας δεν θα μειώσει τον ανταγωνισμό και δεν θα οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές αερίου. Η Κομισιόν διευκρινίζει, πάντως, ότι η έρευνα δεν προκαταβάλλει το αποτέλεσμα το οποίο θα γνωστοποιηθεί σε διάστημα 90 εργάσιμων ημερών και το αργότερο μέχρι τις 23 Μαρτίου 2015.

Οι αμφιλεγόμενοι Κούρδοι: Έχει δίκιο η Τουρκία να φοβάται το PKK στο Κομπανί;

Τουρκικά ΜΑΤ σηκώνουν τις ασπίδες τους για να κρύψουν από τους δημοσιογράφους ένα κομβόι Ιρακινών Κούρδων Peshmerga που φεύγει μια βάση στην συνοριακή πόλη Suruc, στις 31 Οκτωβρίου 2014. (Yannis Behrakis / Reuters)

Στις 23 Οκτωβρίου, τρεις Τούρκοι στρατιώτες εκτός υπηρεσίας πυροβολήθηκαν σε ένα πολυσύχναστο δρόμο στην Γιουκσέκοβα, μια μικρή, τραχιά πόλη στη νοτιοανατολική επαρχία Χακάρι. Την επόμενη μέρα, επίσης, στα νοτιοανατολικά, ένα μέλος μιας τουρκικής παραστρατιωτικής ομάδα βρέθηκε δεμένος σε ένα στύλο σε μια άδεια έκταση, με το σώμα του γεμάτο τρύπες από σφαίρες. Οι τουρκικές Αρχές κατηγόρησαν αμέσως το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), μια μαχητική οργάνωση της οποίας οι εχθροί περιλαμβάνουν τον τουρκικό στρατό και, εσχάτως, το Ισλαμικό Κράτος τού Ιράκ και της αλ-Σαμ (ISIS). Οι δολοφονίες πιστεύεται ότι είναι εκδίκηση για τους θανάτους τριών μαχητών τού ΡΚΚ που συμμετείχαν σε επίθεση σε έναν υδροηλεκτρικό σταθμό μια ημέρα πριν. Το PKK αρνήθηκε γρήγορα οποιαδήποτε ανάμειξη. Αλλά δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι που άλλος ένας εκτός υπηρεσίας στρατιώτης, ο οποίος ψώνιζε τρόφιμα με την σύζυγό του, πυροβολήθηκε από μασκοφόρους δράστες στο Ντιγιαρμπακίρ, βασικό προπύργιο του κουρδικού πολιτικού κινήματος. Πέθανε στις 30 Οκτωβρίου.

8 Countries With Nuclear Power Plants Most At Risk Of Tsunamis

The tsunami that destroyed a nuclear reactor at Fukushima, Japan, caused a major re-think of nuclear power, which up to the accident in 2011, had been considered a relatively safe, clean form of electricity generation.

The tsunami that followed shortly after a 9.0 mega-quake off the east coast of Japan was shocking in its magnitude - killing close to 16,000. But it was soon apparent that another disaster was in the making, when the surging waves inundated pumps used to cool down the reactors at the Fukushima Daiichi nuclear power complex.

Η ανοικοδόμηση του Αφγανιστάν

Την προηγούμενη εβδομάδα το Πεκίνο φιλοξένησε το αναβληθέν τέταρτο υπουργικό συνέδριο “Καρδιά της Ασίας”, στο πλαίσιο του Κωνσταντινούπολη Process. Έχοντας εγκαινιαστεί το 2011, το Process είναι μοναδικό καθώς είναι το μόνο πολυμερές όχημα υπό την ηγεσία του Αφγανιστάν που επιτρέπει στη χώρα να έχει έναν μεγαλύτερο λόγο στα δικά της ζητήματα. Ο στόχος του είναι να διευκολύνει την ανοικοδόμηση του Αφγανιστάν μέσω της διαπεριφερειακής συνεργασίας. Για αυτόν τον σκοπό και σε σύντομο χρονικό διάστημα, το Process έχει κατορθώσει με επιτυχία να δεσμεύσει 14 μέλη, ορισμένα εκ των οποίων στο παρελθόν είχαν δυσκολίες να βρεθούν μαζί, να συνεργαστούν. Ωστόσο, το Process ταλανίζεται από σειρά εσωτερικών και εξωτερικών προκλήσεων που απαιτούν προσοχή. Ο προσφάτως εκλεγμένος πρόεδρος του Αφγανιστάν, Ashraf Ghani, και η κυβέρνησή του, θα πρέπει να αφιερώσουν άφθονους ανθρώπινους πόρους και διπλωματικές προσπάθειες για να εγγυηθούν την αποτελεσματικότητα και την βιωσιμότητα της διαδικασίας.