Cameron's migration speech and EU law: Can he change the status quo?

On November 28th, David Cameron delivered a long-awaited speech addressing public concerns on EU migration. Its essence was not anti-European: the British prime minister underlined Britain’s long-term commitment to the principle of free movement, as one of the cornerstones of the single market. Having understood that quotas or ‘emergency brakes’ on EU migrants were unacceptable to all Britain’s partners (including German Chancellor Angela Merkel), Cameron pulled back at the last minute from proposing such ideas. He therefore upset hardline Conservative eurosceptics, who knew that if the UK made a cap on EU immigrants its chief negotiating demand, a British exit would become much more likely.

Τα... πάνω-κάτω ήρθαν στην Ευρώπη

Με την πολιτική κατάσταση να “θερμαίνεται” στον παγωμένο σουηδικό χειμώνα, δεν μπορούμε παρά να αποκτήσουμε την αίσθηση ότι η Ευρώπη κάνει μια στροφή.

Ο Βορράς γίνεται Νότος;

Προειδοποιήσαμε πριν από λίγες ημέρες ότι η σουηδική κυβέρνηση βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Και έτσι αποδείχθηκε (ότι ήταν). Ο Σουηδός πρωθυπουργός Stefn Lofven ανακοίνωσε χθες πρόωρες εκλογές για τις 22 Μαρτίου 2015, καθώς το σουηδικό κοινοβούλιο αρνήθηκε να υποστηρίξει τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης και αντ αυτού, ψήφισε υπέρ του προϋπολογισμού της αντιπολίτευσης. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους Σουηδούς Δημοκράτες, οι οποίοι είναι γνωστοί διαμορφωτές στην τωρινή Βουλή. Μια τέτοια πολιτική αναταραχή είναι ξένη προς την συνήθως ήρεμη σουηδική πολιτική σκηνή και ταιριάζει περισσότερο στα τεκταινόμενα στις χώρες της ευρωζώνης που συναντούν δυσκολίες και δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε έναν προϋπολογισμό λιτότητας στο μέσον μιας σοβαρής οικονομικής κρίσης.

«Εκμηδενίζεται» η Ουκρανία, ενεργειακός κόμβος η Τουρκία

O ρόλος της Ουκρανίας ως χώρας διέλευσης του ρωσικού φυσικού αερίου «θα εκμηδενισθεί» και παράλληλα η Τουρκία θα αναβαθμιστεί σε ενεργειακό κόμβο προς τη Δυτική Ευρώπη, δήλωσε χθες ο επικεφαλής της ρωσικής Gazprom, Αλεξέι Μίλερ, λίγες ημέρες αφού η Ρωσία ανακοίνωσε την εγκατάλειψη του σχεδίου του αγωγού South Stream, του ρωσο-ιταλικού αγωγού, ο οποίος, με τη συμμετοχή επτά χωρών-μελών, θα εξασφάλιζε την τροφοδοσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Επικεφαλής της ρωσικής Gazprom, Αλεξέι Μίλερ

«Εμείς θα συνεχίσουμε να παρέχουμε τις συμφωνημένες ποσότητες φυσικού αερίου στην Ουκρανία για την εγχώρια κατανάλωση, όμως ο ρόλος της ως διαμετακομιστικού κέντρου οδεύει προς το μηδέν», είπε χαρακτηριστικά ο Μίλερ, που τόνισε επίσης ότι η Gazprom «έχει ήδη πάρει τις τελικές αποφάσεις για εναλλακτικές διαδρομές». αγωγοί

Σε δεινή θέση ο Βλ. Πούτιν, καθησυχάζει τους Ρώσους

Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, δήλωσε την Πέμπτη ότι η χώρα του υπέμεινε μια δύσκολη χρονιά, αλλά υποσχέθηκε ότι θα προωθήσει μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και οικονομικούς στόχους παρά τις προσπάθειες της Δύσης να αποδυναμώσει τη Μόσχα. Ο Πούτιν χρησιμοποίησε την ετήσια ομιλία του για την «Κατάσταση του Εθνους» για να επιβεβαιώσει την πρόθεση του Κρεμλίνου να αποκαταστήσει το στάτους της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης και να καθησυχάσει τους Ρώσους πολίτες ότι αντιμετωπίζει τις ανησυχητικές οικονομικές δοκιμασίες. Ενδεικτική της δεινής θέσης της χώρας του είναι και η απόφασή του να «παγώσει» τον αγωγό South Stream, την οποία ανακοίνωσε στη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αγκυρα.

• 

Στην ετήσια ομιλία του για την «Κατάσταση του Εθνους» την περασμένη Πέμπτη, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν επιχείρησε να ενοχοποιήσει τη Δύση για την οικονομική δοκιμασία στην οποία έχει εισέλθει η χώρα του. «Οποτε η Δύση αντιλαμβάνεται ότι η Ρωσία γίνεται υπερβολικά ισχυρή, καταφεύγει σε τέτοια μέτρα» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Πριν από την ομιλία υπήρξαν φήμες στη Ρωσία κατά πόσον ο Πούτιν θα επέλεγε να συμπαραταχθεί με τους συντηρητικούς, που επιζητούν μια σύγκρουση με τη Δύση παρά το οικονομικό κόστος, ή τους φιλελευθέρους, που πιστεύουν ότι ακριβώς αυτή η στάση ευθύνεται για την καταστροφή της Σοβιετικής Ενωσης.

Το τέλος τού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος: Πώς το Πεντάγωνο προσαρμόζεται στην παγκοσμιοποίηση

Στα τέλη τού 2013, η Google ανακοίνωσε ότι απέκτησε την Boston Dynamics, μιας εταιρεία μηχανικής και ρομποτικής περισσότερο γνωστή για την δημιουργία τού BigDog, ενός τετράποδου ρομπότ που μπορεί να συνοδεύει τους στρατιώτες σε ανώμαλο έδαφος. Μεγάλο μέρος τής δημοσιότητας που προέκυψε, επικεντρώθηκε στον γίγαντα του Διαδικτύου και το πότε θα αρχίσει να φτιάχνει διάφορα είδη ρομπότ. Αυτό που ήταν μια καλή είδηση για την Google, ωστόσο, αντιπροσώπευε μια σημαντική απώλεια για το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Παρά το γεγονός ότι η Google συμφώνησε να τιμήσει τις υφιστάμενες αμυντικές δεσμεύσεις τής Boston Dynamics, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεών της με τον αμερικανικό στρατό, το Πολεμικό Ναυτικό και το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ, η εταιρεία ανέφερε ότι δεν μπορεί να συνεχίσει οποιαδήποτε πρόσθετη εργασία για τον στρατό. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι το Υπουργείο Άμυνας θα μπορούσε να χάσει το πλεονέκτημα στον αναδυόμενο τομέα των αυτόνομων ρομπότ, που κάποτε βρισκόταν σχεδόν αποκλειστικά στον τομέα του.

Ένα στρατιωτικό ρομπότ στην Χαβάη, τον Ιούλιο του 2014. (U.S. Marine Corps / Sgt. Sarah Dietz)

Δεν αποτέλεσε έκπληξη το γεγονός ότι η Google είχε τα χρήματα για να αγοράσει την Boston Dynamics˙ Η δυνητική ανάπτυξη του αστεριού τής τεχνολογίας και των επενδύσεων στην Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) υπερβαίνει κατά πολύ εκείνη οποιασδήποτε επιχείρησης του αμυντικού τομέα. Η αγοραία αξία της, σχεδόν 400 δισεκατομμύρια δολάρια, είναι πάνω από το διπλάσιο της General Dynamics, της Northrop Grumman, της Lockheed Martin και της Raytheon μαζί. Και με τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια που έχει στο χέρι, η Google θα μπορούσε να αγοράσει το σύνολο των μετοχών κάθε μιας από αυτές.

Is The Arctic Dream Dead?

The Arctic offshore will be drilled; it’s only a matter of time. However, the dream to have commercially viable production in the immediate future may very well be dead. Continually slumping oil prices are the primary suspect, but they don’t tell the whole story of what is a complex demise.

The Arctic is awash in hydrocarbons. It is estimated to hold 90 billion barrels (bbl), or 13 percent, of the world’s undiscovered conventional oil – 30 bbl are thought to reside in Alaska’s Arctic region. The figure is even higher for the world’s undiscovered conventional natural gas at 30 percent, the majority of which lies in Russia’s West Siberian and East Barents Basins. In all, 84 percent of the Arctic’s undiscovered oil and gas is believed to occur offshore.

Norwegian F-16’s Near Collision With Russian MiG-31 Caught on Tape

"What the hell!" That was the reaction of a Norwegian fighter pilot as a Russian MiG-31 unexpectedly passed in front of his F-16.

The incident was caught on tape and is the latest example of what Norway says is the risk its fighter pilots run in carrying out quick reaction missions along the country's sprawling coastline. In recent months, Russia has stepped up its military activity, and Western military forces have repeatedly had to scramble jets to intercept formations of Russian planes passing near their airspace.

Taking the Strategic Intelligence Model to Moscow

I am going to visit Moscow next week. I was invited by the Moscow State Institute of International Relations to speak on strategic analysis, their term for what Stratfor calls strategic forecasting. Going to Moscow would give me pause under any circumstances. I am a product of the Cold War, and for me, at some level, Moscow is the city of the enemy. For my father, that city was Berlin. For my daughter, it was Fallujah. In every war there is an enemy and a city that embodies that enemy. I have spent too much of my life fixated on Moscow to lose the ingrained sense that it is a city of darkness and conspiracy.

My children don't have that sense of Moscow, and it is fading in me as well, like memories of old loves. It's there, but it's not there. Certainly, we are not on the verge of nuclear war, nor are we expecting Soviet divisions to pour into West Germany. But it is interesting to me that those I mentioned this trip to — people who are aware that I am constantly traveling and discussing such matters — have expressed concern for my safety. Some have asked whether I was afraid of being arrested or afraid for my life. Stratfor's security director even took a half hour of my time to remind me of the potential dangers. We both are of an age to have enjoyed the conversation mightily.

Public investment: A modest proposal

Last Wednesday Jean-Claude Juncker, the president of the European Commission, announced his plan to create a €315 billion ‘European Fund for Strategic Investment’ to try to stimulate the European economy. It will take the form of an investment fund; €21 billion will be taken from the EU budget and the European Investment Bank to act as the fund’s capital. This will be used to offer guarantees that will reduce risk for private investors. The hope is that this will stimulate private lending to infrastructure and research and development, and take the value of investment over €300 billion.

That figure looks impressive, but the fund is unlikely to have much impact on growth. This is because it has been designed to avoid any new public borrowing for investment. There is no new public spending – pre-existing funds are being shuffled into the programme. So new spending will have to come as a result of loans from the private sector. Juncker hopes that the capital of the fund can be ‘leveraged’ by 15 times, meaning that the value of private lending will dwarf the public capital that has been committed. This would be double the leverage ratio of the European Stability Mechanism, and infrastructure investments are often more risky than lending to governments, which should reduce private investors’ willingness to lend to the fund. Finally, member-states can inject more capital into the fund if they wish, and these investments will be excluded from their deficit targets under the eurozone’s fiscal rules. But they are unlikely to do so, since the European Investment Bank will pick the projects that will be funded, and so governments’ capital will be mostly used in other member-states.

Abe - Xinping Meet: A Thaw in China-Japan Relations?

After almost two years of the election of Shinzo Abe as the Prime Minister of Japan, he and and Chinese President Xi Jinping met for the first time at a summit meet on the sidelines of the Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC) gathering in Beijing on 10 November 2014.

Shinzo Abe and Xi Jinping have deliberately avoided each other since coming to power. The rivalry between China and Japan over the islands in the East China Sea and other maritime and historical disputes have overshadowed huge economic exchanges and the dependence that both countries have on each other. Many have commented that if their foreign policy courses are not corrected, it would have a destabilising effect on the region. Thus, even though the meeting between Xi Jinping and Shinzo Abe lacked substance and was more symbolic, it has been appreciated as a positive gesture from both sides.