Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2015

Η αλγερινή κληρονομιά: Πώς πρέπει η Γαλλία να αντιμετωπίσει το παρελθόν της

Από τις επιθέσεις στο Charlie Hebdo και στο εβραϊκό σούπερ μάρκετ στο Παρίσι, η συναίνεση μόνο ενισχύθηκε μεταξύ των Γάλλων και των ηγετών τού κόσμου ότι οι πράξεις σηματοδότησαν μια κλιμάκωση σε έναν πόλεμο με το παγκόσμιο ριζοσπαστικό Ισλάμ. Για να δείξουν την αποφασιστικότητά τους στην αντιμετώπιση αυτής της κοινής πρόκλησης, 40 αρχηγοί κρατών -από την Ιταλία ως το Μάλι, το Ισραήλ και την Παλαιστίνη- βημάτισαν από την Place de la République (πλατεία τής Δημοκρατίας) μέχρι την Place de la Nation (πλατεία τούυ Έθνους) την περασμένη Κυριακή.
Μια γυναίκα σπρώχνει ένα καροτσάκι μπροστά από γκράφιτι «Je Suis Charlie» κοντά στην Brick Lane στο ανατολικό Λονδίνο, στις 14 Ιανουαρίου 2015. (Luke MacGregor/Reuters)

Οι ομοιότητες μεταξύ αυτής της σφαγής και των προηγούμενων προσπαθειών να τιμωρηθούν οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι προσβάλλουν το Ισλάμ και τον προφήτη του, είναι αναμφισβήτητες. Η εντολή θανάτου το 1989 εναντίον τού Salman Rushdie, η δολοφονία τού Ολλανδού κινηματογραφιστή Theo van Gogh το 2002, και η απόπειρα δολοφονίας [4] του Δανού σκιτσογράφου Κουρτ Βέστεργκααρντ το 2010, είχαν κι αυτές σαν στόχο καλλιτέχνες και συγγραφείς. Το καστ των τζιχαντιστών είναι γνωστό, επίσης: Αποξενωμένοι και απογοητευμένοι νέοι άνδρες που ζουν σε μια χώρα τής Δύσης, οι οποίοι έχουν πετύχει μια ριζοσπαστική διασημότητα [5]. Όλα αυτά χρησιμεύουν για να συνδέσουν τα γεγονότα τής Γαλλίας με τον παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Ο τίτλος τής Le Monde την επόμενη ημέρα, «Η 9/11 της Γαλλίας», και ένα ευρέως αναδημοσιευμένο σκίτσο ενός αεροπλάνου που πετά προς δύο ουρανοξύστες σε σχήμα μολυβιού, μετέφερε το μήνυμα και στις ΗΠΑ.

ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΚΡΑΤΗ: Ζητούν τρομομπλόκο και από τους κολοσσούς του Διαδικτύου

Χείρα βοηθείας... από τη Σίλικον Βάλεϊ για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας ζητούν τα ευρωπαϊκά κράτη.

Ζητούν τρομομπλόκο και από τους κολοσσούς του Διαδικτύου
Το Παρίσι και το Βερολίνο ζήτησαν από τους αμερικανικούς τεχνολογικούς κολοσσούς, όπως το Twitter, το Facebook και η Google, να αφαιρέσουν προληπτικά τρομοκρατικό περιεχόμενο από τις υπηρεσίες τους, ειδάλλως θα βρεθούν αντιμέτωποι με νόμους που θα τους υποχρεώσουν να προβούν σε αυτό το φιλτράρισμα.

How to Rule the High Seas and Contain an Asian Country That Will Remain Nameless

Florentine philosopher-statesman Niccolò Machiavelli wrote that keeping pace with the times is the paramount challenge of statecraft. If so, the U.S. Navy, Marine Corps, and Coast Guard, known collectively as the sea services, have embroiled themselves in a truly Machiavellian enterprise.
How to Rule the High Seas and Contain an Asian Country That Will Remain Nameless
After a series of fits and starts, sea-service chiefs are preparing to release a “refreshed,” or revised, version of their 2007 Maritime Strategy. Put simply, maritime strategy is the art of using available means — ships, aircraft, ground-pounders, armaments — to fulfill national purposes. The updated strategy, accordingly, should provide clues to how the naval leadership sees the nautical world, and intends to cope with it amid finite and dwindling resources. Assessing that should indicate whether the services are fulfilling their Machiavellian duty to evolve in concert with the surrounding environment.

Εμφάνιση Ερντογάν ως απόλυτου κυρίαρχου του Ισλάμ

Διαδηλώτρια εισπνέει δακρυγόνα, μετά την ανακοίνωση της ποινής για τους δύο αστυνομικούς που καταδικάστηκαν σε δεκαετή κάθειρξη για τον φόνο αντικυβερνητικού διαδηλωτή το 2013.








Την ενότητα του Ισλάμ απέναντι στους «σύγχρονους Λόρενς (της Αραβίας)» ζήτησε ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας χθες σε σύνοδο του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης στην Κωνσταντινούπολη. Η ενότητα, πάντως, δεν χαρακτήρισε το ίδιο του το κόμμα, που εμφανίστηκε κατακερματισμένο στην κρίσιμη ψηφοφορία για την παραπομπή υπουργών, το βράδυ της Τρίτης.

Quantitative easing alone will not ward off deflation

The ECB will embark on a programme of quantitative easing (QE) tomorrow, as very low inflation poses a mounting threat to the economic stability of the eurozone. The rate of consumer price inflation has dropped below zero, and hence far below the European Central Bank’s (ECB) target of just below 2 per cent. This highlights the degree of weakness in the eurozone economy and further increases doubts over debt sustainability across the currency union: without a healthy dose of inflation, it is much harder for households, firms and governments to reduce their debt burdens.  The problem is that QE alone is unlikely to be effective without a significant change in the ECB’s approach to monetary policy. The ECB needs to manage people’s expectations about the future path of demand, income and inflation more forcefully if it is to generate a proper economic recovery across the eurozone. 

Quantitative easing alone will not ward off deflation

According to one view of monetary policy, central banks set short-term interest rates to keep the economy close to full employment and inflation at the target level. In exceptional cases, this interest rate can fall to zero, but not below. In such circumstances, the central bank has to find other ways to stimulate the economy. One approach is QE: buying long-term assets like government bonds in order to drive up their price and bring down their ‘yield’, or interest rate (the price and yield of a bond are inversely related). The hope is that buying these bonds will drive up the prices of other long-term assets like corporate bonds, equities and even property. QE would thus lower long-term interest rates, increase the value of firms and real estate, and drive up the wealth of households. Ideally, this induces firms and households to invest and consume more, and help the central bank reach its target on inflation.

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2015

As the Taliban Fragments, IS Fights for Influence

The establishment of the Khorasan chapter of the Islamic State in the Afghanistan-Pakistan region strengthens the Islamic State's image as a phenomenon with global reach. But the new chapter's links to the Islamic State are fragile, and it owes its existence more to the fragmentation of the cross-border Taliban movement than to anything the Islamic State has done.
The Khorasan chapter, like other Islamic State affiliates beyond the Syrian-Iraqi battlespace, will be met with local resistance from jihadist forces and al Qaeda who see groups friendly toward the Islamic State as a challenge to their authority.

Corruption Scandal Threatens Brazilian Oil Developments

Petrobras looked like a model for transparency in the energy sector and, with a recent discovery of large offshore deposits, was poised to make Brazil a regional energy superpower. However, a corruption scandal clouds the company, leaving the future of Brazil’s pre-salts in doubt.
Corruption Scandal Threatens Brazilian Oil Developments
Brazil’s pre-salt deposits are the largest deep-water oil reservoirs globally with unparalleled revenue potential for operators with the adequate technological capacity. But foreign operators interested in developing pre-salt blocks are subject to a special set of rules in accordance with the Brazilian government’s “Three Systems Model”.

The European Union, Nationalism and the Crisis of Europe

Last week, I wrote about the crisis of Islamic radicalism and the problem of European nationalism. This week's events give me the opportunity to address the question of European nationalism again, this time from the standpoint of the European Union and the European Central Bank, using a term that only an economist could invent: "quantitative easing."


European media has been flooded for the past week with leaks about the European Central Bank's forthcoming plan to stimulate the faltering European economy by implementing quantitative easing. First carried by Der Spiegel and then picked up by other media, the story has not been denied by anyone at the bank nor any senior European official. We can therefore call this an official leak, because it lets everyone know what is coming before an official announcement is made later in the week.

Το πετρέλαιο και η ρωσική επιθετικότητα

Υπήρξε μεγάλη σπέκουλα σχετικά με τους λόγους που οδήγησαν την ολοένα και πιο εχθρική στάση του προέδρου Vladimir Putin το 2012-2013 στις διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία σύνδεσης μεταξύ ΕΕ-Ουκρανιας. Η αλυσίδα των γεγονότων είναι γνωστή. Η ρωσική πίεση οδήγησε τον τότε πρόεδρο της Ουκρανίας, Viktor Yanukovich να αρνηθεί να υπογράψει τη συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ, που προκάλεσε το ξέσπασμα των διαδηλώσεων Euro Maidan στο Κίεβο. Αυτές οι διαδηλώσεις λειτούργησαν ως πρόσχημα για την προσάρτηση της Κριμαίας και την στήριξη των επαναστατών κατά του Maidan στην περιοχή Ντομπάς, η οποία στη συνέχεια ακολουθείται από μια ολοκληρωτική, αν και συγκεκαλυμμένη, εισβολή.


Υποστηρίζεται συχνά ότι η Ρωσία αντιδρά σε αυτό που αντιλαμβάνεται ως καταπάτηση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, μιας περιοχής που θεωρεί δική της γειτονιά (και ο πρόεδρος Putin το δήλωσε στη διάρκεια της ετήσιας συνέντευξης Τύπου τον Δεκέμβριο). Ωστόσο, η ιστορία υποδηλώνι ότι ο λόγος για την ρωσική επιθετικότητα είναι πιο απλός: μια δεκαετή περίοδος σταθερά αυξανόμενων πετρελαϊκών τιμών (και άλλων πρώτων υλών), δημιούργησε ένα αίσθημα ισχύς, σχεδόν ότι είναι άτρωτη, το οποίο κατέστησε τη Ρωσία πιο διεκδικητική και έτοιμη να εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για να παρατάξει την στρατιωτική της δύναμη. Κατά συνέπεια, αυτή η απότομη αντιστροφή της τάσης από το καλοκαίρι του 2014, θα είναι ο προάγγελος μιας πολύ λιγότερο επιθετικής ρωσικής στάσης, όσο το πετρέλαιο παραμένει στα τρέχοντα επίπεδα.

Τουρκία: Απαλλάσσονται τέσσερις πρώην υπουργοί από δίωξη για διαφθορά

Το τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε τη νύκτα κατά της δικαστικής δίωξης τεσσάρων πρώην υπουργών που κατηγορούνταν για διαφθορά, βάζοντας τέλος, χωρίς συνέπειες, στο πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο που συγκλόνισε εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο την ισλαμο-συντηρητική κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Ο Ζαφέρ Τσαγκλαγιάν, πρώην υπουργός Οικονομίας.









Λιγότερο από έξι μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, οι τούρκοι βουλευτές επικύρωσαν, όπως αναμενόταν, την απόφαση ερευνητικής επιτροπής του τουρκικού κοινοβουλίου για τη μη διαβίβαση του φακέλου που περιλαμβάνει τις κατηγορίες για διαφθορά κατά των τεσσάρων πρώην μελών της κυβέρνησης Ερντογάν στο Ανώτατο Δικαστήριο, τον μοναδικό θεσμό της τουρκικής δικαιοσύνης που θα είχε την αρμοδιότητα να τους δικάσει.