Μασκοφόρος διαδηλωτής μπροστά από Starbucks στο Λονδίνο στις 8 Δεκεμβρίου 2012, διαμαρτύρεται γιατί η εταιρεία απέφυγε να πληρώσει φόρους στην Βρετανία επί πολλά χρόνια. REUTERS/Luke MacGregor
Τα τελευταία χρόνια, το κίνημα Occupy Wall Street δεν ήταν η μόνη ομάδα που ανησυχούσε για το πώς έχουν διανεμηθεί τα λάφυρα της οικονομικής ανάπτυξης. Οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο μοιράζονται όλο και περισσότερο αυτό το συναίσθημα: Όπως η πιεσμένη μεσαία τάξη, αισθάνονται ότι οι εταιρείες κρατούν πάρα πολλά από τα κέρδη για τον εαυτό τους. Και έτσι, σε μια σύνοδο κορυφής τον Ιούνιο του 2012, οι ηγέτες τού G-20 αποφάσισαν να κάνουν τις πολυεθνικές εταιρείες να πληρώσουν περισσότερους φόρους. Ζήτησαν από έναν άλλο διεθνή οργανισμό, τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) ο οποίος εδρεύει στο Παρίσι, να ερευνήσει και να προτείνει τι μπορεί να γίνει. Υπό κανονικές συνθήκες, εδώ είναι όπου εμείς οι υπόλοιποι θα σταματήσουμε να δίνουμε προσοχή: Οι εκθέσεις και οι συστάσεις μπορεί να πάρουν χρόνια για να διαμορφωθούν και είναι συχνά βολικά υποκατάστατα της πραγματικής πολιτικής μεταρρύθμισης.
