Ένα σημαντικό ερώτημα ανέκυψε το τελευταίο διάστημα αναφορικά με τον ρόλο της ΕΚΤ ως δανειστής της ύστατης στιγμής στις τράπεζες στην Ελλάδα. Ο Τύπος έχει ευρέως αναφέρει ότι οι Έλληνες αποσύρουν χρήματα από τους λογαριασμούς τους ή μεταφέρουν τις καταθέσεις τους σε αλλες χώρες. Η ΕΚΤ επομένως αύξησε το ποσό του ELA από τα 60 στα 65 δισ. ευρώ. Αυτό έχει προκαλέσει αρνητικές αντιδράσεις από συντηρητικούς Γερμανούς οικονομολόγους, μεταξύ των οποίων ο Hans-Werner Sinn στους FT, ο οποίος υποστήριξε ότι ο ELA θα έπρεπε να είναι πολύ πιο μικρός από ό,τι είναι τώρα.
Επομένως, ποια είναι τα θεωρητικά και πολιτικά όρια στην ρευστότητα της ΕΚΤ; Σε ένα φυσιολογικό bank-run, μια κεντρική τράπεζσ πρέπει να χορηγεί απεριόριστη ρευστότητα για να επιτρέπει σε όλους τους καταθέτες να αποσύρουν τα χρήματά τους εάν το επιθυμούν. Για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, το θεωρητικό όριο θα ήταν το όριο όλων των καταθέσεων. Το γράφημα παρακάτω έχει μια μεγάλη καταθετική βάση ύψους 243,8 δισ. ευρώ (Δεκέμβριος 2014) η οποία αντιστοιχεί στο 61% του συνολικού μεγέθους του ισολογισμού των 397 δισ. ευρώ. Αυτή η καταθετική βάση έχει μειωθεί από τον Ιανουάριο του 2012, όταν ακόμη βρισκόταν άνω του 75%.
