The eurozone's 'five presidents' report': An assessment

The long-awaited report rightly aims to complete a financial union in the eurozone, but over-emphasises structural reforms and underplays the need for stronger counter-cyclical policies.

The eurozone in its current institutional setup may not survive the next severe political or economic crisis, and needs reform. The presidents of the European Commission, the European Central Bank (ECB), the European Council, the European Parliament and the Eurogroup have now presented their widely anticipated report – the ‘five presidents’ report’ – on how to complete the monetary union. It contains some important proposals, such as a strong emphasis on completing the banking and capital markets unions. But two key aspects are missing: a more activist ECB in order to prevent future shortfalls in demand, and strongly counter-cyclical fiscal policies at the national level. What is more, the case for a convergence of structural policies in the eurozone is less strong than the report assumes.

Η Ελλάδα είναι φερέγγυα αλλά χωρίς ρευστότητα

Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό της κρίσης δημοσίου χρέους στην Ελλάδα που είναι ευρέως παρεξηγημένο, και είναι το πραγματικό φορτίο χρέους της κυβέρνησης της χώρας. Από την έναρξη της κρίσης, το κρατικό χρέος της Ελλάδας έχει υπαχθεί σε διάφορες προσπάθειες αναδιάρθρωσης. Πρώτον, υπήρξε μια σαφής αναδιάρθρωση το 2012, υποχρεώνοντας τους ιδιώτες ομολογιούχους σε βαθιά haircuts. Αυτή η αναδιάρθρωση είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί το ελληνικό χρέος κατά περίπου 30% του ΑΕΠ. Δεύτερον, μια σειρά σιωπηρών αναδιαρθρώσεων επιμήκυνε τις προθεσμίες λήξης και μείωσε το επιτόκιο του ελληνικού κρατικού χρέους. Ως αποτέλεσμα αυτών των έμμεσων αναδιαρθρώσεων, η μέση διάρκεια του ελληνικού κρατικού χρέους ανέρχεται τώρα στα 16 χρόνια, που είναι σημαντικά μεγαλύτερο από τις λήξεις των κρατικών ομολόγων άλλων χωρών της ευρωζώνης. Αυτές οι σιωπηρές αναδιαρθρώσεις έχουν επίσης μειώσει το επιτόκιο του ελληνικού χρέους. Στην πραγματικότητα, η πραγματική επιβάρυνση των τόκων στην ελληνική κυβέρνηση, έχει εκτιμηθεί από τον Zsolt Darvas του Bruegel, στο 2,6% του ΑΕΠ. Αυτό το ποσοστό είναι σημαντικά χαμηλότερο από το αντίστοιχο χωρών όπως το Βέλγιο, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία.

Iran and the Islamic Finance Crown

Iran is one of the pioneers of Islamic finance. In 1983, four years after the revolution led by Ayatollah Khomeini overthrew the Shah, the Islamic government passed the Riba-Free Banking Act, forcing local banks to rebuild their business around sharia-compliant products.

More than 30 years on, the Iranian banking industry remains completely regulated by sharia law and is by far the world’s largest center of Islamic banking. Yet its experience is unique within the global Islamic community, as it is inspired by Shia jurisprudence, which often diverges from mainstream Sunni jurisprudence. Sunni scholars have repeatedly questioned the “rightfulness” of Iranian banks, with some even claiming that they “are merely carrying Islamic labels and are rather dummy version [sic] of Islamic banks,” to put it in the words of a paper published by the International Islamic University of Malaysia (IIUM).

Μετρώντας τις πολιτικές: Πώς βλέπουν οι ελίτ και το αμερικανικό κοινό την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, εκφωνεί την πρώτη του ομιλία για την «Κατάσταση του Έθνους» στο Καπιτώλιο στην Ουάσινγκτον, στις 27 Ιανουαρίου 2010. KEVIN LAMARQUE / REUTERS

Πολλοί παρατηρητές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής εδώ και καιρό ανησυχούν για το χάσμα μεταξύ των πολιτικών προτιμήσεων του κοινού και των ενεργειών των ηγετών της χώρας. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η απόσταση μπορεί να υπονομεύσει την ικανότητα της Ουάσιγκτον να προβάλει ισχύ και εμπιστοσύνη διεθνώς, ενώ παράλληλα δημιουργεί εγχώρια ζητήματα δημοκρατικής λογοδοσίας. Όπως προειδοποίησαν οι Benjamin Page και Marshall Bouton στο βιβλίο τους Η Αποσύνδεση της Εξωτερικής Πολιτικής, μια «έλλειψη δημόσιας στήριξης προς την επίσημη εξωτερική πολιτική μπορεί να στείλει άσχημα σήματα στους διεθνείς αντιπάλους, να περιορίσει τις επιλογές πολιτικής, να αναστατώσει την συνέχεια της πολιτικής, και να αποσταθεροποιήσει την πολιτική ηγεσία». Δύο πρόσφατες έρευνες από το Chicago Council on Global Affairs ρίχνουν νέο φως στο δυνητικό χάσμα των απόψεων μεταξύ της ελίτ και του κοινού για την εξωτερική πολιτική. Η πρώτη [1] βασίστηκε σε δημοσκόπηση των απλών πολιτών των ΗΠΑ, και η δεύτερη [2] ερεύνησε ηγέτες της εξωτερικής πολιτικής από την κυβέρνηση, τα ακαδημαϊκά ιδρύματα, από οργανισμούς μέσων μαζικής ενημέρωσης, think tanks, και ομάδες συμφερόντων. Το φιλόδοξο έργο σηματοδοτεί την πρώτη μεγάλη έρευνα αυτού του είδους για πάνω από μια δεκαετία.

Weak currencies do not boost exports, study finds

According to new data from the European Central Bank, and contrary to popular belief, weaker currencies do not boost exports, as many firms cannot react in time to take advantage of currency fluctuations.

The dollar’s rally over the last year has made it less expensive for U.S consumers and businesses to buy goods from around the world, and it has presumably helped exporters in places like China, the rest of North America, and Japan. But new research from the European Central Bank pokes holes in this conventional wisdom: weakening currencies do not boost exports, in part because firms cannot increase production fast enough to take advantage of the changes in any meaningful way.

Οι ΗΠΑ, η Ρωσία και τα πυρηνικά στην Αν. Ευρώπη

Ανευ ουσίας χαρακτηρίζει ο Βρετανός ιστορικός Μάρτιν Μακόλεϊ την ανάπτυξη πυρηνικών οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ στα σύνορα κρατών που συνορεύουν με τη Ρωσία, σε δηλώσεις του στο ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο RIA-Novosti.

• 

Η ρωσική πολιτική απέναντι στην Ουκρανία δικαίωσε την ύπαρξη του ΝΑΤΟ.

Η πρωτοβουλία αυτή του Πενταγώνου κρίνεται έτσι αντιπαραγωγική και άσκοπη. Ο Μακόλεϊ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ειδικός για θέματα Ανατολικής Ευρώπης, λέει ότι «η ανάπτυξη τέτοιων όπλων σε μικρές χώρες, όπως η Εσθονία, η Λεττονία και η Λιθουανία, τις καθιστά ευάλωτες, ενώ η στρατηγικά ορθή ανάπτυξή τους σε μεγάλα κράτη, που δεν συνορεύουν με τη Ρωσία, όπως η Γερμανία, είναι αδύνατη λόγω των αντιρρήσεων του Βερολίνου».

Η Τουρκία κλιμακώνει τις κινήσεις της στο Αιγαίο

Την στιγμή που οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους πιστωτές της φθάνουν στο πιο κρίσιμο σημείο τους, στο Αιγαίο η Τουρκία κλιμακώνει την επιθετική της τακτική, καθώς μία εβδομάδα μετά την δέσμευση μεγάλης περιοχής στο κεντρικό Αιγαίο ως πεδίο βολής μέχρι το τέλος του έτους, χθες Παρασκευή δέσμευσε και νέα περιοχή για ναυτική άσκηση.



Η δέσμευση θαλάσσιας περιοχής, ανατολικά της Σκύρου  προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών , καθώς η τουρκική κίνηση απειλεί να βάλει ταφόπλακα στο Μνημόνιο Παπούλια- Γιλμάζ  σύμφωνα με το οποίο δεν πρέπει να πραγματοποιούνται ασκήσεις κατά την διάρκεια της τουριστικής περιόδου στο Αιγαίο.  Για τον λόγο αυτό έχουν ζητήσει από την Άγκυρα να ακυρώσει την άσκηση και να σεβαστεί τις συμφωνίες, που παρά τα προβλήματα άντεξαν στον χρόνο, όπως το Μνημόνιο Παπούλια Γιλμάζ που υπογράφηκε το 1988.

A Net Assessment of the Middle East

The term "Middle East" has become enormously elastic. The name originated with the British Foreign Office in the 19th century. The British divided the region into the Near East, the area closest to the United Kingdom and most of North Africa; the Far East, which was east of British India; and the Middle East, which was between British India and the Near East. It was a useful model for organizing the British Foreign Office and important for the region as well, since the British — and to a lesser extent the French — defined not only the names of the region but also the states that emerged in the Near and Far East.

Today, the term Middle East, to the extent that it means anything, refers to the Muslim-dominated countries west of Afghanistan and along the North African shore. With the exception of Turkey and Iran, the region is predominantly Arab and predominantly Muslim. Within this region, the British created political entities that were modeled on European nation-states. The British shaped the Arabian Peninsula, which had been inhabited by tribes forming complex coalitions, into Saudi Arabia, a state based on one of these tribes, the Sauds. The British also created Iraq and crafted Egypt into a united monarchy. Quite independent of the British, Turkey and Iran shaped themselves into secular nation-states.

China’s Energy Demand May Not Increase Until 2017

In this post I revisit the energy production and consumption data for China looking for clues about the future direction of global energy markets. China now consumes 23.2% of all energy consumed on Earth and clearly what happens in China will impact the whole world. Figure 1, lifted from the 2015 BP Statistical Review, shows how dramatically growth has slowed in China. Energy intensive steel and cement are barely growing as the era of industrialization and building infrastructure comes to an end. So may this, in part, explain the 2014 oil price crash?

Belgium seizes bank account of Russia's EU embassy

Russia has threatened to seize Belgian assets in Russia in retaliation for Belgian seizures linked to the break-up of Russian oil firm Yukos.

• 

  Russia's ambassador to the EU, Vladimir Chizhov, who is, for other reasons, barred from entering the EU parliament (Photo: europarl.europa.eu)

The Russian foreign ministry said on Friday (19 June) that unless Belgium does a U-turn, it will “be forced to consider the adoption of adequate response measures against … the property of the embassy of Belgium in Moscow, as well as its legal entities”.