Missing the Peace for the Trees

It has been more than a decade since warring parties signed a deal to end Liberia’s bloody conflict. Fueled by the pillaging of the country’s rich natural resources — diamonds, gold, iron, and timber — the two civil wars that raged across 14 years left more than 250,000 people dead and displaced more than 1 million others. When the final peace deal was signed in 2003, however, the resources that had sustained the war for so long were not mentioned at all. The oversight, though common, has often proved disastrous for countries trying to break free from years of violence.

The World Just Lost One Of Its Biggest Oil Plays To Low Prices

Energy analysts Wood MacKenzie said last week that low oil prices have now caused the delay of 68 planned petroleum projects globally. Representing $380 billion in frozen capital expenditures.

And news late last week shows it’s not just the private sector shutting things down in oil development. 

NO, SPAIN IS NOT 'DIFFERENT': IT TOO NEEDS A GRAND COALITION

With the rising of new parties, Spain’s two-party system has collapsed. But the surge of Catalan nationalism requires an agreement between all political forces to secure constitutional reform.

East Africa’s pipeline politics in 2016

East Africa’s LAPSSET project remains at the volatile nexus of political and commercial dynamics with its short to medium term success increasingly unlikely.

East Africa’s aspirations for economic integration were intended to be catalysed through Kenya’s flagship LAPSSET project; however, it continues to face serious obstacles. The ‘mega-project’ is designed to serve as a regional transport corridor – improving trade between Uganda, Kenya, Ethiopia and South Sudan (excluding Tanzania) – complemented by a pipeline network which would improve its feasibility.

103 χρόνια από τη ναυμαχία της Λήμνου: Το ελληνικό ναυτικό συντρίβει τον οθωμανικό στόλο

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι δεν κρίθηκαν μόνο στην ξηρά, αλλά και στη θάλασσα, όπου το ελληνικό ναυτικό αντιμετώπισε τον στόλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κατανικώντας τον και πρακτικά κλείνοντας τον στα Στενά των Δαρδανελλίων- ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την απελευθέρωση των νησιών του Αιγαίου.

Τον πόλεμο στη θάλασσα έκριναν δύο μεγάλες ναυμαχίες: της Έλλης (στις 16 Δεκεμβρίου 1912- 3 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με το ημερολόγιο που χρησιμοποιούσαν τότε), και της Λήμνου, η οποία ακολούθησε, λίγο καιρό μετά, στις 18 Ιανουαρίου 1913 (5 Ιανουαρίου, σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο). Σε αυτές, καθοριστικός ήταν ο ρόλος του θρυλικού θωρηκτού (αν και τυπικά χαρακτηρίζεται εύδρομο μάχης) «Γεώργιος Αβέρωφ», της ναυαρχίδας του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη.

Το πρόβλημα της Ευρώπης με την απολυταρχία

Ο αρχηγός του κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη, Γιάροσλαβ Κατσίνσκι, μιλάει σε φιλοκυβερνητική διαδήλωση μπροστά από το κτίριο του Συνταγματικού Δικαστηρίου στην Βαρσοβία, τον Δεκέμβριο του 2015. KACPER PEMPEL / REUTERS

Ο χειμώνας έχει έρθει στην Ευρώπη, αλλά φαίνεται να είναι άνοιξη για τους αυταρχικούς της ηπείρου. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Ούγγρου πρωθυπουργού Viktor Orban και του κόμματός του Fidesz, η νέα κυβέρνηση της Πολωνίας, υπό την ηγεσία του εθνικιστικού-λαϊκιστικού κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη [1] (PiS), έχει ξεκινήσει επιθέσεις στο δικαστικό σύστημα της χώρας και τα δημόσια μέσα ενημέρωσης, βάζοντας σε κίνδυνο την πολωνική δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Τον Δεκέμβριο, δεκάδες χιλιάδες Πολωνοί διαδήλωσαν εναντίον των ανελεύθερων ενεργειών της κυβέρνησης [2]˙ αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εν τω μεταξύ, έχουν υποσχεθεί να διερευνήσουν κατά πόσον οι εξελίξεις στην Πολωνία αποτελούν μια «συστημική απειλή» για το κράτος δικαίου εκεί. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Γιάροσλαβ Κατσίνσκι, ο ηγέτης του PiS, χαρακτήρισε τους διαδηλωτές ως προδότες και απέρριψε την κριτική από το εξωτερικό.

Reimagining the Refugee Camp

At first sight, the Dadaab refugee camp is nothing more than line after line of mud structures and U.N. tents under a relentless sun. Formed in 1991 to house refugees fleeing Somalia’s civil war, it is now a city of nearly half a million people near Kenya’s eastern border. But unlike most cities, Dadaab has been operated by international organizations for almost twenty-five years — and it shows.

How Low Oil Prices Are Transforming Global Politics In Startling Ways

As 2015 drew to a close, many in the global energy industry were praying that the price of oil would bounce back from the abyss, restoring the petroleum-centric world of the past half-century. All evidence, however, points to a continuing depression in oil prices in 2016 -- one that may, in fact, stretch into the 2020s and beyond. Given the centrality of oil (and oil revenues) in the global power equation, this is bound to translate into a profound shakeup in the political order, with petroleum-producing states from Saudi Arabia to Russia losing both prominence and geopolitical clout.

HAS THE EURO BEEN A FAILURE?

November’s conference, which brought together 50 leading economists, considered whether the euro was a failure. A host of questions were debated. How should the euro be judged? Purely by the fact that it has survived? Or by the fact that is has become a significant international reserve currency? Or by comparing what its proponents said it would do for Europe with what had actually happened? Had the euro helped Europe to address the economic and political challenges facing it? Or had it made it harder to address those challenges, while also creating new ones? Could a dismantling of the eurozone open the way for economic recovery and an easing of political tensions? Or would it unleash unmanageable economic and political instability?

Ποιοι πλήττονται περισσότερο από τον καταποντισμό των τιμών του πετρελαίου. Πώς επηρεάζεται η Ελλάδα

Με τους προβληματισμούς για τη συνεχιζόμενη πτώση των τιμών του πετρελαίου να εντείνονται- σε συνδυασμό με το εύθραυστο γεωπολιτικό σκηνικό, όπως αυτό διαμορφώνεται λόγω των εξελίξεων μέσα και πέρα από τη Μέση Ανατολή- το προφανές ερώτημα είναι ποιοι είναι αυτοί που επωφελούνται (εάν επωφελούνται) και ποιοι αυτοί που ζημιώνονται περισσότερο από τον καταποντισμό του «μαύρου χρυσού». Επίσης, στην παρούσα «εξίσωση», όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, δεν γίνεται να παραλειφθεί το πόσο και πώς επηρεάζεται η χώρα μας, καθώς, ακόμα και αν σε καμία περίπτωση η Ελλάδα δεν αποτελεί επί της παρούσης μεγάλο «παίκτη» στον χώρο, ο τομέας των υδρογονανθράκων παρουσιάζεται εδώ και καιρό ως ένας από τους πλέον πολλά υποσχόμενους για την κλυδωνιζόμενη ελληνική οικονομία. Ωστόσο, αυτή η προοπτική – της αξιοποίησης των όποιων υδρογονανθράκων ως μια εκ των «ατμομηχανών» για έξοδο από την κρίση- φαίνεται και αυτή να απειλείται, ειδικά λαμβάνοντας υπόψιν προβλέψεις όπως οι πρόσφατες της Morgan Stanley, σύμφωνα με τις οποίες δεν είναι απίθανο η τιμή του βαρελιού να πέσει ακόμα και στα 20 δολάρια εντός του προσεχούς μέλλοντος.