Μετράει τις πληγές της η Τουρκία

Τις πληγές της μετράει η Τουρκία λίγες ώρες μετά τη νέα τρομοκρατική επίθεση που κόστισε την ζωή σε τουλάχιστον 37 ανθρώπους ενώ οι τραυματίες είναι πάνω από 130. Οι έρευνες για τους υπαίτιους της επίθεσης προσανατολίζονται στο ΡΚΚ και γίνονται σχεδόν σε όλη την χώρα έφοδοι σε σπίτια για να βρεθούν οι δράστες.  

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις ενισχύουν την αποφασιστικότητα της χώρας του κατά της τρομοκρατίας. «Το τουρκικό κράτος δεν θα υποχωρήσει ποτέ στο δικαίωμά του να υπερασπισθεί τον εαυτό του και τους πολίτες του», πρόσθεσε:

TURKMENISTAN: THE DIVERSIFICATION OF GAS EXPORT MARKET

Among the Central Asian countries, Turkmenistan has the largest natural gas reserves and the world’s sixth largest reserves that amount 13,7 tcm. In 2015, Turkmenistan expects a total 48 bcm of natural gas exports comparing to 2014 figures of 45,1 bcm. At the same time, the country forecasted a 9 percent increase in natural gas production to 83,8 bcm in 2015. That means that Turkmenistan would have 35,8 bcm of natural gas for local consumption. That amount of gas might be too high for Turkmenistan’s domestic consumption, because the country burned roughly 22,3 bcm in 2013.Therefore, the margin between the production, consumption and export demonstrates that Turkmenistan has a significant potential to increase the export of its energy source.

Γιατί η Ρωσία και η Τουρκία συγκρούονται

Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, σε συνέντευξη Τύπου στην Κωνσταντινούπολη, στις 3 Δεκεμβρίου 2012. MURAD SEZER / REUTERS

Οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας [2] και της Ρωσίας [3] είναι επιβαρυμένες από τότε που η τουρκική πολεμική αεροπορία κατέρριψε ένα ρωσικό βομβαρδιστικό [4] που παραβίασε για λίγο τον εναέριο χώρο της, τον Νοέμβριο. Αλλά οι εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών κλιμακώνονταν για μήνες πριν από αυτό, πρώτα για την παρέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία και στην συνέχεια στην Συρία. Ως αποτέλεσμα, στην διάρκεια αυτών των δύο ετών, οι δύο χώρες έχουν αναιρέσει σε μεγάλο βαθμό την συνεννόηση είχαν οικοδομήσει κατά τα προηγούμενα 15.

The political economy of voter engagement in Niger

This briefing forms part of a three-piece political economy analysis that was carried out by ODI and Laboratoire d'Etudes et de Recherche sur les Dynamiques Sociales et le Développement Local (LASDEL) researchers. The aim was to inform the design of the Participatory and Responsive Governance (PRG) programme to be implemented by the US Agency for International Development from 2015 to 2020.

WOULD AN 'INDEPENDENT' BRITAIN WANT TO JOIN THE SINGLE MARKET?

Three economic rules mean that Britain would seek to join the EU’s single market if it were not already a member.

Both sides of Britain’s EU debate claim the mantle of free-traders. Pro-Europeans emphasise the potential loss of access to the single market if Britain quits the EU. Outers point to the EU’s declining share of world trade, and the opportunities that might arise from signing free trade agreements with countries outside Europe, without having to find consensus with 27 other states. A central question in the campaign has become: ‘Would Brexit boost or depress Britain’s international trade?’

About That "Oil Freeze": Russian Crude Production Sets New Post-Soviet Record In February

As noted earlier, among the catalysts for the overnight leg higher in oil was a statement by Venezuelan Oil Minister Eulogio Del Pino who triggered the headline-scanning algos yesterday when he said, during a television broadcast on TeleSur, that oil producing countries were discussing a March meeting site (which apparently is sufficient to instill confidence in future cuts), and that Venezuela, Russia, Qatar and Saudi Arabia are planning to meet in July. He added that "There’s no capacity to continue putting oil on the market. If this situation continues we’ll have a collapse in oil prices" which is quite clear to everyone and certainly the Saudi oil-minister who a week ago explicitly said that Saudi Arabia would not cut production.

The Irrational Exuberance About the Iranian Economy

"You’re so happy!” I couldn’t help but smile at Kaveh as I climbed into the backseat of an old, white Iranian Peugeot taxi on a warm May evening in 2014. By any measure, my friend should have been stressed: He had spent the last 90 minutes winding his way through Tehran’s congested traffic trying to find me. The Iranian capital’s infamous crush of Peugeots, Kia Prides, and motorbikes is often endearing for a newcomer to the city, but, for any resident, an hour-and-a-half of driving through the smog and congestion of Tehran’s narrow streets is normally a recipe for a nervous breakdown. But when I saw him nearly two years ago, Kaveh wasn’t just calm, he was beaming. “I’m just happy to see you here,” he replied simply as he climbed back into the taxi.

Εκκλήσεις ΟΟΣΑ για λιγότερη λιτότητα

Επιτέλους, ο ΟΟΣΑ προσηλυτίστηκε στις διδαχές του Τζον Μέιναρντ Κέινς. Οι άπιστοι υποστηρικτές της λιτότητας, που για τόσο πολλά χρόνια αποτελούσαν την κυρίαρχη δύναμη στο think tank, έχουν εξοριστεί. Επικράτησε ο κοινός νους.

Οπως συμβαίνει συχνά με τις επαναστάσεις, χρειάστηκε μακροχρόνια προσπάθεια. Πριν από πέντε χρόνια προτεραιότητα αποτελούσε η περικοπή δαπανών. Μετά ακολούθησε καλυμμένη κριτική. Σήμερα, η πλάνη της λιτότητας, όπως την έχει αποκαλέσει ο Πολ Κρούγκμαν, δεν αποτελεί πλέον το κυρίαρχο δόγμα στον ΟΟΣΑ – το think tank που ιδρύθηκε για να συμβουλεύει 34 πλούσιες χώρες. Η πεποίθηση ότι η παγκόσμια οικονομία υποφέρει από έλλειψη ζήτησης και ότι μπορεί να την αναζωογονήσει μόνο η συντονισμένη προσπάθεια από τις χώρες του G20, χάρη και στην ευκαιρία για δανεισμό με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, έχει αντικαταστήσει τις εκκλήσεις για μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας (περικοπή μισθού) και επανασχεδιασμό των κρατικών παροχών (περικοπή του κράτους πρόνοιας). Η αύξηση της ζήτησης, με άλλα λόγια η αύξηση της κατανάλωσης από τα νοικοκυριά και των επενδύσεων από τις επιχειρήσεις, είναι αναγκαία από τότε που κατέστη προφανές πως τα μέτρα στήριξης της οικονομίας που είχαν ενορχηστρώσει οι κεντρικές τράπεζες έχουν πάψει εδώ και καιρό να είναι αποτελεσματικά.

This is How the Liberal World Order Ends

In 1967, Britain unexpectedly announced the end of what, for decades, had been a genuinely global foreign policy. In response to the depreciation of the pound sterling, expensive decolonization campaigns, and the evolving attitudes of the baby boomer generation, Prime Minister Harold Wilson’s Labor government abruptly announced that his government would change course, prioritizing welfare over warfare. That would include withdrawal from all bases “East of Suez.” In response, U.S. Secretary of State Dean Rusk complained that he “could not believe that free aspirin and false teeth were more important than Britain’s role in the world.” But the danger of such a patrician attitude to foreign policy — one that views domestic considerations as illegitimate — is that, over time, foreign policy can become seriously disconnected from the priorities of the electorate.

DEAL DONE: NOW FOR THE HARD WORK

David Cameron did better than expected at the marathon Brussels summit. But his package of reforms will sway few voters, so he must now make the case for the EU itself.

Once David Cameron had won the May 2015 general election, and announced an EU referendum before the end of 2017, he was always going to find it hard to fulfil his pledge to achieve significant reforms to the Union. The final phase of the British renegotiation proved particularly tortuous. But on the night of February 19th a deal emerged and there will now be a referendum on EU membership on June 23rd. Why did Cameron struggle to win major reforms? What are the most significant changes that he has achieved? And how should he try to win the referendum campaign?