Η κατάπαυση του πυρός της 21ης Νοεμβρίου, που τερμάτισε την πρόσφατη σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς άφησε άλυτα βασικά ζητήματα. Ακόμα και αν ηρεμία έχει αποκατασταθεί προσωρινά στην περιοχή, η ιστορία δείχνει ότι είναι απίθανο να διαρκέσει. Κατά την τελευταία δεκαετία, η απουσία της βίας δεν σημαίνει ειρήνη αλλά απλώς μια προσωρινή ανάπαυλα μέχρι την επόμενη έκρηξη. Μετά από κάθε κατάπαυση του πυρός, οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι δεν ξεχνούν τις αδικίες και τις δολοφονίες που κατά κύριο λόγο υποκίνησαν τις εχθροπραξίες. Με την απουσία μιας πολιτικής λύσης που να αντιμετωπίζει των πυρήνα των καταγγελιών κάθε πλευράς, η υποτροπή στη βία είναι αναπόφευκτη.
Σε δεύτερο πλάνο τα μέλη της αλ Κασάμ, του στρατιωτικού σκέλους της Χαμάς.(Mohammed Salem / Reuters)
Αν το Ισραήλ και η διεθνής κοινότητα επιθυμούν να ανατρέψουν αυτήν την τάση, θα πρέπει να επανεξετάσουν τη στρατηγική τους προσέγγιση με τη Χαμάς. Ιστορικά, το Ισραήλ απέτυχε να επωφεληθεί από τη σποραδική εμφάνιση πιθανών συνομιλητών μέσα στη Χαμάς, προτιμώντας αντ' αυτού να βασίζεται σε προσωρινές καταπαύσεις πυρός σε συνδυασμό με «σκοτεινές» δολοφονίες. Το «κούρεμα του γκαζόν» - η μεταφορά που χρησιμοποιεί ένας αριθμός Ισραηλινών αξιωματούχων για να περιγράψουν αυτό που βλέπουν ως μια αναγκαία αγγαρεία για περιοδική καταστροφή της υποδομής της Χαμάς στη Γάζα - είναι μια μη βιώσιμη λύση που απλώς διαιωνίζει τον κύκλο της βίας. Το μποϊκοτάζ της διεθνούς κοινότητας στη Χαμάς, το οποίο στηρίχτηκε στην αιτιολογία ότι πρόκειται για μια τρομοκρατική οργάνωση που ενεργεί για την καταστροφή του Ισραήλ, έχει αποτύχει. Μια νέα προσέγγιση είναι απολύτως απαραίτητη.