Τρίτη 26 Μαρτίου 2013

It’s the politics, stupid!

Many economists have been accused of being too gloomy about the euro because they underestimate the degree of political commitment that eurozone countries have made to the single currency. The ECB’s success in buying time for the politicians has emboldened those who argue that when push comes to shove, policy-makers will do what is necessary 
to save the euro. The optimists tend to attribute continued scepticism to a poor understanding of the politics or to a refusal to acknowledge the signifi cance of the steps already taken. In fact, those who claim that politics will come to the rescue irrespective of how bad the economics get 
are guilty of complacency. There is a gulf between the political objectives that member-states were pursuing when they joined the euro and where they find themselves now. This is the principal reason why their commitment to rectifying the fl aws of the euro is so weak. 
It’s the politics, stupid!

For the French, the euro was a way of regaining some control over monetary policy from the 
Bundesbank and of maintaining economic and political parity with a newly united Germany. 
There was next to no discussion in France over what a currency union implied in terms of the 
country’s economic and social policies, and certainly no sense that by joining the euro France 
was eff ectively committing itself to a liberal economic agenda. The French pushed strongly 
for a broad euro including Italy and Spain, not out of any commitment to closer EU integration, but in an attempt to further dilute Germany’s hold on the newly-created European Central Bank (ECB).

6 crazy facts about the rebel leader who just took over the Central African Republic

Meet Michel Djotodia. He is the new head of state in the Central African Republic, by virtue of the fact that he led some rebels into the capital, sent the president fleeing, dissolved the government and appointed himself the new leader. Congrats Michel!
A January photo shows Seleka rebel coalition chief Michel Djotodia arriving for peace talks in Libreville. (Steve Jordan/AFP/Getty Images)
A January photo shows Seleka rebel coalition chief Michel Djotodia arriving for peace talks in Libreville. (Steve Jordan/AFP/Getty Images)

Let’s get to know the latest unelected leader of this long-troubled country. Here are a few facts about Djotodia, drawn from BBC reports and, more significantly, from the scholarship of Louisa Lombard, who specializes in the Central African Republic.

Ο ΟΗΕ απομακρύνει το προσωπικό του από τη Συρία

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών απομακρύνει ένα μέρος του προσωπικού του από τη Συρία. Από αυτή τη χώρα θα απομακρυνθούν περίπου οι μισοί από τις 100 χιλ. ξένους υπαλλήλους των Ηνωμένων Εθνών.
Φωτογραφία: EPA
Αυτή η απόφαση υιοθετήθηκε μετά την έκρηξη στις 24 και 25 Μαρτίου μερικών βομβών κοντά στο ξενοδοχείο, όπου διαμένουν υπάλληλοι του Οργανισμού στη Δαμασκό. Κανείς από αυτούς δεν υπέστη οτιδήποτε, όπως υπέστη βλάβες το κτίριο και ένα αυτοκίνητο του ΟΗΕ.

Γιατί το Ισραήλ συμμαχεί τώρα με την Τουρκία

Μετά από σχεδόν τρία χρόνια έντονων πολιτικών διενέξεων από την εποχή της ισραηλινής επιδρομής στο Mavi Marmara - ένα πλοίο που μετέφερε διεθνείς ακτιβιστές οι οποίοι προσπαθούσαν να σπάσουν τον αποκλεισμό του Ισραήλ στην Γάζα - η Τουρκία και το Ισραήλ συμφώνησαν χθες να επαναφέρουν τις διπλωματικές τους σχέσεις. Σε μια τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τούρκο πρωθυπουργό, Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου ζήτησε συγγνώμη για τον θάνατο των εννέα Τούρκων πολιτών στα χέρια των ισραηλινών δυνάμεων και συμφώνησε να καταβάλει αποζημίωση. Σε αντάλλαγμα, ο Ερντογάν συμφώνησε να εξομαλύνει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών και να αποσύρει τις διώξεις των ισραηλινών αξιωματικών σχετικά με την επιδρομή. Η Τουρκία είχε ζητήσει προηγουμένως από το Ισραήλ, εκτός από την συγνώμη και την καταβολή αποζημίωσης, να άρει και τον αποκλεισμό. Για να επιτύχει αυτό τον τελευταίο - και πιο ακανθώδη - όρο, ο Νετανιάχου τόνισε ότι το Ισραήλ χαλάρωσε πρόσφατα τους περιορισμούς στα μη στρατιωτικά εμπορεύματα που εισέρχονται στην Γάζα και συμφώνησε να συνεργαστεί με την Τουρκία για την βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης εκεί. Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν έχουν ακόμη επιλυθεί, αλλά φαίνεται ότι οι δύο χώρες είναι σε καλό δρόμο για την συνέχιση της συνεργασίας σε διάφορους τομείς.
Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν (Umit Bektas / Reuters)

Έχει καταστεί σαφές εδώ και καιρό ότι το Ισραήλ ήταν πρόθυμο να ζητήσει μια συγγνώμη στην Τουρκία, αλλά λιγότερο σαφές κατά πόσον η Τουρκία θα την δεχόταν. Τώρα που το Ισραήλ δεν βρίσκεται πια σε προεκλογική περίοδο, ο Νετανιάχου δεν χρειάζεται πλέον να ανησυχεί για τις εθνικιστικές επικρίσεις σχετικά με την αποκατάσταση των σχέσεων με την Τουρκία και ο προσωρινός αποκλεισμός του πρώην υπουργού Εξωτερικών, Avigdor Lieberman, από το υπουργικό συμβούλιο αφαιρεί το μεγαλύτερο εμπόδιο της ισραηλινής πλευράς προς την συμφιλίωση. Αλλά οι πολιτικοί στην Τουρκία είναι μια άλλη ιστορία. Το παλαιστινιακό ζήτημα έχει κάνει το Ισραήλ βαθιά αντιλαϊκό εκεί και η διαμάχη έχει γίνει πολιτικά πολύτιμη για τον Ερντογάν, ο οποίος έδειχνε ότι ήταν σε θέση να διαλύσει το Ισραήλ κάθε φορά που ήθελε να στρέψει την προσοχή μακριά από τα ευαίσθητα εσωτερικά θέματα. Τον περασμένο μήνα, για παράδειγμα, στα τουρκικά πρωτοσέλιδα κυριάρχησαν οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, τον ηγέτη του Κόμματος του αυτονομιστικού Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ). Όταν ο Ερντογάν αποκάλεσε δημοσίως τον Σιωνισμό ως ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, απέσπασε αμέσως την προσοχή από τις συζητήσεις με το ΡΚΚ.

Μια κουρδική άνοιξη

Είναι το Nowruz, μια πανάρχαια περσική γιορτή που σηματοδοτεί την έναρξη της άνοιξης και του νέου έτους. Γιορτάζεται από την Κεντρική Ασία μέχρι τα Βαλκάνια, το Nowruz (ή Nevruz όπως γράφεται στα τουρκικά) έχει από καιρό γίνει ένα σύμβολο του αγώνα των Κούρδων για αυτοδιάθεση. Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος χωρίς μαζικές συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια σε πόλεις σε όλη την Τουρκία, από την Κωνσταντινούπολη στο Ντιγιαρμπακίρ, όπου χιλιάδες κουνούν τις σημαίες του Κουρδιστάν, του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ), μιας οργάνωσης ανταρτών που έχει τεθεί εκτός νόμου χαρακτηρισμένη ως τρομοκρατική της οποίας θεωρείται ως νόμιμο παρακλάδι το Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP). Οι συνήθεις σκηνές αυτή την ημέρα είναι οι συγκρούσεις με την αστυνομία και τα δακρυγόνα.

Αλλά φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο Abdullah Ocalan, τον οποίο οι εθνικιστές Κούρδοι βλέπουν ως τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη τους, έκανε έκκληση από το κελί του για τον αφοπλισμό του PKK. Η έκκλησή του διαβάστηκε δημοσίως από βουλευτές του BDP σε ένα πλήθος από 250 χιλιάδες συγκεντρωμένους στο κεντρικό Ντιγιαρμπακίρ (ή Αμέντ, όπως την αποκαλούν οι Κούρδοι), την ανεπίσημη πρωτεύουσα του Κουρδικού τμήματος της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Μετά από πολύμηνες συνομιλίες με την τουρκική κυβέρνηση, η οποία έχει μετατρέψει την επίλυση του Κουρδικού ζητήματος σε μια κορυφαία προτεραιότητά της, ο Apo (όπως είναι γνωστός ο Ocalan), δήλωσε:

Κομισιόν: Επιδείνωση της κοινωνικής κρίσης στην ΕΕ

Ως συνέπεια της κρίσης και των πολιτικών λιτότητας, η απασχόληση έχει μειωθεί και η ανεργία δεν παύει να αυξάνεται στην ΕΕ, ενώ η οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών παραμένει επισφαλής, διαπιστώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε έκθεσή της που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

"Οι αρνητικές επιπτώσεις των δημοσιονομικών περιορισμών και των αυξήσεων των φόρων στην απασχόληση και το βιοτικό επίπεδο είναι ολοένα και πιο ορατές σε ορισμένα κράτη μέλη», υπογραμμίζεται στην έκθεση.

Spiegel: «Αποδιοπομπαίος τράγος» και πάλι η Γερμανία

Η Γερμανία κατάφερε να επιβάλει την άποψή της στην διαπραγμάτευση για την επιλογή της λύσης όσον αφορά την κρίση στην Κύπρο, από την οποία ωστόσο εξέρχεται με μώλωπες και ανησυχία για την εικόνα της, μετά τις σκληρές επικρίσεις και τις αναφορές στο ναζιστικό παρελθόν της από διαδηλωτές.
"Η μάχη για να σωθεί η Κύπρος άφησε βαθιά τραύματα στην ευρωζώνη. Το τίμημα της διάσωσης είναι υψηλό: η Γερμανία είναι εκ νέου ο αποδιοπομπαίος τράγος», σχολιάζει σήμερα το περιοδικό Spiegel στην ηλεκτρονική του σελίδα.

The PKK cease-fire and Syria's Kurds


Gonul Tol


After nearly three decades of bloody struggle with the Kurdistan Workers Party (PKK), Turkey might finally be entering a post-conflict era. On Wednesday, the PKK's jailed leader Abdullah Ocalan, who has been serving a life sentence on Imrali Island since 1999, called for an immediate cease-fire and for thousands of his fighters to withdraw from Turkish territory. The call followed a round of talks that began in October 2012 between Turkey's National Intelligence Organization (MIT) and Ocalan to convince the PKK fighters to lay down their arms and withdraw from Turkish soil. On Ocalan's counsel and in a gesture of good will, the PKK released eight Turkish soldiers and civil servants last week that had been abducted almost two years ago.

Europe Has A Crisis Much Bigger Than Cyprus

eiffel tower france paris

REUTERS/Christian Hartmann
In a way, Europe should be thrilled by the week that was because financial markets barely batted an eye at the crisis in Cyprus.
But Europe has a problem on its hands that's bigger than Cyprus: The economy stinks.

In One Chart You'll See Why Nothing's Getting Fixed In Europe

Why is nothing major being done to address the massive human tragedy that is the European economy?
This chart from Danske Bank will give you a good hint.
german unemployment
Danske Bank
Nothing can get done without the approval of Germany, and frankly, Germany would be insane to mess with the current status quo, given how much its outperforming the rest of the Eurozone. Just insane.