Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2015

Τι θα μπορούσε να "στραβώσει" για την Ευρώπη

Δύο πολύ πιθανά σενάρια θα μπορούσαν να μετατρέψουν το 2015 σε annus horribilis για την Ευρώπη: μια περαιτέρω διάβρωση της ολοκλήρωσης εντός της ΕΕ και μια κατάρρευση της Ουκρανίας. Και τα δύο θα αποδυνάμωναν σε μεγάλο βαθμό τον ρόλο της Ευρώπης στον κόσμο και τους πόρους της στην εξωτερική πολιτική. Για να είμαστε σίγουροι, η λίστα με τα πράγματα που θα μπορούσαν να πάνε στραβά για την Ευρώπη φέτος είναι μακρά. Αυτά τα δύο ωστόσο, θα μπορούσαν να έχουν ρόλο game-changer.


Η διάβρωση εντός της ΕΕ είναι ήδη σε εξέλιξη με διάφορους τρόπους. Με έναυσμα τον δύσκολο δρόμο προς την αναθεώρηση της συνθήκης και την χρηματοπιστωτική κρίση, η ΕΕ έχει γίνει λιγότερο συνεκτική και περισσότερο διακυβερνητική. Η πολιτική στις χώρες σε κρίση καθώς και σε εκείνες που τα πάνε καλύτερα, έχει γίνει περισσότερο εσωστρεφής. Μια προσέγγιση κόστους/οφέλους για την ενοποίηση, έχει έλθει για να κυριαρήσει την πολιτική διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες. Η εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών-μελών βρίσκεται σε πτωτική τροχιά, όπως είναι και η εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων για τα εθνικά και τα ευρωπαϊκά πολιτικά θεσμικά όργανα. Τα λαϊκίστικα κινήματα ή κόμματα που έχουν αναδειχθεί σχεδόν παντού στην ΕΕ -μια επανεθνικοποίηση των δυνάμεων της ΕΕ (συχνά περιλαμβάνοντας και έξοδο από το ευρώ) και η υπεροχή των εθνικών συμφερόντων αποτελούν τις βασικές γραμμές της εκστρατείας τους. Ενώ η πραγματική ικανότητα χάνεται σε διεθνικά επίπεδα χάραξης πολιτικής, ένας αναγεννημένος “κρατικισμός” εξαπλώνεται μεταξύ των Ευρωπαίων.

In War-Torn Libya, It’s Life on the Edge

In War-Torn Libya, It’s Life on the Edge
Lately Libya has been making headlines for all the wrong reasons. Civil war continues to rage. In the East, the army of the internationally recognized parliament in Tobruk continues its war on terrorist groups such as the Islamic State and Ansar al-Islam. In the West, the forces of the Tobruk government have allied with the powerful town of Zintan against militias loyal to the former General National Congress (GNC) and the city of Misrata.

Μιλώντας τούρκικα: Η αλήθεια σχετικά με τους νέους νόμους τού Ερντογάν για την γλώσσα

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε πρόσφατα ότι, άμεσα, οι Τούρκοι μαθητές θα αρχίσουν να μελετούν την οθωμανική γλώσσα στο σχολείο. Ο Ερντογάν υπερασπίστηκε την κίνηση αυτή εξηγώντας ότι [1] η εκμάθηση της οθωμανικής, μια παλαιότερη έκδοση της τουρκικής γραμμένης σε αραβική γραφή και σε χρήση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μέχρι τις αρχές τού εικοστού αιώνα, θα βοηθήσει τους πολίτες να «επανασυνδεθούν με το παρελθόν τους». Αλλά οι επικριτές τού Ερντογάν καταδίκασαν την απόφασή του ως μια ακόμη προσπάθεια επιβολής για να προωθήσει μια συντηρητική εκδοχή τής οθωμανικής νοσταλγίας, παρόμοια με τις προσπάθειές του να χτίσει ένα αντίγραφο οθωμανικού στρατώνα στο κέντρο τής Κωνσταντινούπολης και ένα αντίγραφο οθωμανικό τέμενος στον ψηλότερο λόφο τής πόλης.
Τούρκοι στρατιώτες ντυμένοι με στολές ναύτη τής οθωμανικής αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη, τον Μάιο του 2009. (Murad Sezer / Courtesy Reuters)

Για όποιον έχει ποτέ αγωνιστεί για να μάθει την εξαιρετικά δύσκολη οθωμανική γλώσσα -μερικές φορές περιγράφεται ως φάρσα στους ιστορικούς- η επιβολή της σε μια γενιά μαθητών μπορεί να φαίνεται σαν ο πιο γρήγορος τρόπος ώστε ο Ερντογάν να καταστρέψει την δημοτικότητά του (και της οθωμανικής αυτοκρατορίας, επίσης).

India-U.S. Energy Ties: Ending Protectionism

It is time for India and the United States, the world’s leading democracies, to become full-fledged energy partners. Doing so will go far toward making the U.S. and India true strategic partners and driving cooperation on a host of issues from climate change to maritime security. With President Obama having accepted Prime Minister Modi’s invitation to be the Chief Guest at this year’s Republic Day celebrations, now is the time for the U.S. and India to make progress on energy across the board.
However, a full energy partnership will require policy adjustments on both sides. For the U.S., this will mean changing policies that are clearly protectionist in regard to the export of liquefied natural gas (LNG) and oil. In regard to LNG, the U.S. has one set of export standards for countries with which the U.S. has free trade agreements and another far more onerous set for India and other countries with which the U.S. does not have such agreements. While some in the U.S. favor discrimination on environmental grounds (on the theory that hindering exports of LNG will deter fracking), economic protectionist factors are paramount. Opposition in the U.S. Congress to change has come from northeastern representatives who believe that exports will lead to increased gas prices for home heating and cooking. A coalition of companies in gas intensive manufacturing also has opposed change supposedly to keep gas cheap for their own use.

Στρατοκρατούμενη η Γαλλία μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι

Η Γαλλία θα κινητοποιήσει από το βράδυ της Τρίτης 10.000 στρατιωτικούς για την ασφάλεια "ευαίσθητων σημείων της επικράτειας" μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Άμυνας Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν.
Ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ "ζήτησε από τις ένοπλες δυνάμεις να συμμετάσχουν στην ασφάλεια ευαίσθητων σημείων της επικράτειας", δήλωσε ο Λε Ντριάν έπειτα από μια συνεδρίαση για την εσωτερική ασφάλεια που πραγματοποιήθηκε στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων, επικαλούμενος "το εύρος των απειλών" που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η χώρα.

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2015

Japan wrestles with wartime legacy as it starts selling weapons

Seventy years after the end of World War II, talk about any kind of military expansion remains highly sensitive here in Japan.
Japan wrestles with history as it starts selling weapons
Just consider the position of Akifumi Arai, president of the Tamagawa Trading Company, a relatively small Nagano-based business that supplies sensors and gyroscopes used to guide torpedoes and missiles for Japan’s self-defense forces.

Pakistan: The Counter-productiveness of Military Courts

Of all the coups, overt and covert since 1947, the military in Pakistan should be smiling at the invitation by the Parliament to set up military courts. As a phenomenon and institution, the military courts are not new in the democratic history of nations; numerous countries have gone through this process in establishing them for a specific purpose at a particular time in their history.
Will the military courts that are being set up in Pakistan with the passage of 21st Constitutional Amendment Bill 2015 along with Pakistan Army Act (Amendment) Bill 2015 by a two-third majority in the Parliament lead to further erosion of democratic hold over governance? Or, will it only result in addressing the militancy in Pakistan, as it is being projected by the powerless government in power? Is this a right strategy for Pakistan?

Μια απειλή «εσωτερικού» χαρακτήρα

Η επίθεση κατά του περιοδικού Charlie έγινε από «προϊόντα» του γαλλικού εκπαιδευτικού συστήματος.









Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία δεν είναι νέο φαινόμενο. Η Γαλλία είχε υποστεί σοβαρά πλήγματα πριν ακόμη από την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους. Το νέο σήμερα συνίσταται στο ότι οι επιτιθέμενοι έχουν γεννηθεί στη Γαλλία, έχουν γαλλική υπηκοότητα, είναι προϊόντα του γαλλικού εκπαιδευτικού συστήματος. Η απειλή την οποία αντιπροσωπεύουν είναι πολύ δυσκολότερο να αντιμετωπιστεί από ό,τι οι παλαιότερες. Ο εντοπισμός και η απομόνωση των υποψηφίων τρομοκρατών καθίσταται δυσχερής για τεχνικούς και για νομικούς λόγους. Η δολοφονική επίθεση στο Charlie Hebdo είναι ενδεικτική του «εσωτερικού» χαρακτήρα της απειλής αυτής.

Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2015

Μετά τη Σφαγή στο Παρίσι: Το πρόβλημα στο Ισλάμ


Εάν έχετε ζήσει στη Γαλλία οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 χρόνων, τότε γνωρίζατε τουλάχιστον τους Cabu και Wolinski, δύο από τους γελοιογράφους και τους δημοσιογράφους που δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ, τόσο καλά όσο γνωρίζετε και μια γαλλική μπαγκέτα ψωμί ή ένα φλιτζάνι σκέτου καφέ. Αυτοί και το Charlie Hebdo, στους οποίους εντάχθηκε αργότερα και μια δεύτερη γενιά, προσωποποιούσαν το πνεύμα της φιλελεύθερης και ασεβούς εποχής του 1968. Οι περισσότερες από τις γελοιογραφίες τους επιτίθεντο στην εκκλησιαστική μισαλλοδοξία, στον παραδοσιακό συντηρητισμό και στις macho στάσεις (γι αυτόν τον σκοπό εφηύραν το ψευδώνυμο «Les beaufs»). Ο Bernard Maris, ένας οικονομολόγος που επίσης σκοτώθηκε στην επίθεση, ήταν ένας ενεργός αμφισβητίας των συμβατικών οικονομικών νοοτροπιών. Εκείνοι που σκότωσαν αυτούς και όποιον άλλον στάθηκε στο δρόμο τους, συμπεριλαμβανομένων και των αστυνομικών στους δρόμους του Παρισιού, μπορεί να μην είχαν τη σωστή διεύθυνση της εφημερίδας, αλλά ήξεραν και αναγνώρισαν καλά τη Γαλλική πολιτιστική ταυτότητα. Κάποιος μπορεί ξαφνικά να θυμηθεί ότι ο δολοφόνος του Εβραϊκού Μουσείου στις Βρυξέλλες το περασμένο έτος, ο οποίος ήταν επίσης ένας στρατιώτης του αυτο-αποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους (IS), φέρεται να τραγούδησε το «Douce France», το διαχρονικό τραγούδι του Charles Trenet σχετικά με τη χώρα του, στους Γάλλους ομήρους που κρατούντο στη Συρία.

Απώλειες μαμούθ 575 δισ. δολ. ετησίως από κυβερνοεπιθέσεις

Τεράστιο κόστος θα κληθούν να επωμιστούν οι απανταχού εταιρείες και πολυεθνικοί οργανισμοί τα επόμενα χρόνια ώστε να θωρακιστούν απέναντι σε ακόμα πιο λυσσαλέες κυβερνοεπιθέσεις, οι οποίες αυξάνονται δραματικά.


Συνολικά, πάντως, κατά το Κέντρο Στρατηγικής και Διεθνών Μελετών στην Ουάσιγκτον και την Intel, η παγκόσμια οικονομία από το έγκλημα στον κυβερνοχώρο έχει απώλειες 375-575 δισ. δολαρίων τον χρόνο, όταν το ΑΕΠ της Ιταλίας φθάνει τα 842 δισ. δολάρια και το παγκόσμιο ΑΕΠ φθάνει τα 77,6 τρισ. δολάρια.