Όταν ο αμφιλεγόμενος Ινδός πολιτικός Ναρέντα Μόντι όδευσε προς την επανεκλογή του τον περασμένο μήνα στις περιφερειακές εκλογές στο Γκουτζαράτ, ήταν δύσκολο να βρεθεί κάποιος που δεν είχε την ανάγκη να κλάψει. Μερικοί έριξαν δάκρυα χαράς και άλλοι απελπισίας, αλλά οποιαδήποτε άλλη αντίδραση μεταξύ αυτών των δύο ήταν σπάνια. Ο Μόντι, μέλος του εθνικιστικού κόμματος Hindu Bharatiya Janata (BJP), ταυτόχρονα υμνείται για την αφοσίωσή του στην σωστή διακυβέρνηση και την οικονομική ανάπτυξη και κατηγορείται για το αυταρχικό ύφος της διακυβέρνησής του και φέρεται να είχε συμμετοχή στην ωμή βία ενάντια στην κοινότητα της μουσουλμανικής μειονότητες της περιοχής του το 2002. Δεδομένων των παθιασμένων αισθημάτων που τον περιβάλλουν, η εμφάνιση του Μόντι στην εθνική πολιτική σκηνή καθώς η προσοχή των Ινδών στρέφεται στις εκλογές της χώρας το 2014, θα μπορούσε να ανοίξει μια σπάνια ουσιαστική συζήτηση σχετικά με τον ρόλο της κυβέρνησης στη μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου.
Υποστηρικτής του Μόντι στο Γκουτζαράτ φορά μάσκα με την εικόνα του. (Amit Dave / Reuters)
Αφού ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των εκλογών του Γκουτζαράτ, ο Μόντι έκανε μια φλογερή ευχαριστήρια ομιλία στα Ινδικά (και όχι στα Γκουτζαρατικά, την μητρική του γλώσσα). Ήταν ένα ενδεικτικό σημάδι ότι εκφράζει τις βλέψεις του για την εθνική πολιτική. Ο Μόντι αναμένεται ξεκάθαρα να προσπαθήσει να σταθεί ως υποψήφιος πρωθυπουργός του BJP στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Ο ρόλος αυτός, τελικά θα είναι μάλλον δικός του: Το BJP έχει ατονήσει πολύ στα έδρανα της αντιπολίτευσης στο Νέο Δελχί, η ηγεσία του θεωρείται αδύναμη και ασυνάρτητη και η κομματική βάση απαιτεί μια εκστρατεία χτισμένη γύρω από μια ικανή και αποτελεσματική διακυβέρνηση. Ακόμη και εκείνοι που βρίσκονται στο κόμμα και μεταξύ των εταίρων του συνασπισμού του, οι οποίοι βρίσκουν αποτρόπαια την ιδέα του Μόντι ως πρωθυπουργού, αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν ελάχιστες εύλογες εναλλακτικές λύσεις.
Αν και η είσοδος του Μόντι στην εθνική πολιτική θα μπορούσε να διχάσει περισσότερο την Ινδία, έχει επίσης και μια λαμπερή εικόνα – ακόμη κάτι που οι επικριτές του θα πρέπει να του αναγνωρίσουν. Για πρώτη, ίσως, φορά στην πρόσφατη ιστορία, μια ινδική προεκλογική εκστρατεία υπόσχεται να επικεντρωθεί σε ουσιαστικά ζητήματα ανάπτυξης και δημοκρατίας, αντί για το συνηθισμένο κόστος των πολιτικών καστών και των πελατειακών σχέσεων.