Putin's Playbook: The Strategy Behind Russia's Takeover of Crimea

What should we call the worrying developments in Ukraine? And what is Putin thinking? Back in 2008, Thomas de Waal, an expert on the South Caucasus, argued that Putin's greatest legacy is something de Waal called "soft annexation," which, at the time, was underway in Georgia's breakaway provinces of Abkhazia and South Ossetia. The idea, expressed in various forms over the years, is that Russia is pulling political, economic, and military levers—all of which fall short of traditional invasion—to exploit ethnic conflicts in countries that used to be in its orbit. And the goal is to leverage these tensions, which are often relics of the Soviet Union's messy consolidation and collapse, to gain influence in former Soviet states, while preventing these countries from moving closer to the West.

How Would LNG Get to Ukraine?

With all the talk about using US natural gas exports as a weapon to fight Russian aggression in Ukraine, what no one’s asking is how this liquefied natural gas (LNG) would get to Ukraine (or Europe in general) in the first place. The answer is Turkey—if Turkey is willing to play ball.



The potential for LNG exports to Europe without a deal between Turkey and Ukraine for the transport of LNG through the Bosphorus will fall flat. This, in turn, makes the Black Sea region potentially the next major geopolitical game venue.

Το μεγάλο στοίχημα της ιταλικής αναγέννησης

Μπορεί ο Ματέο Ρέντσι να γίνει ο Γκέρχαρντ Σρέντερ της Ιταλίας; Μπορεί να είναι ο κεντροαριστερός πρωθυπουργός που θα προωθήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα του για να ανακτήσει τον οικονομικό της δυναμισμό;
Η πρόκληση για τον 39χρονο Ιταλό ηγέτη είναι τεράστια. Η ιταλική οικονομία είναι εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία ουραγός σε παγκόσμιο επίπεδο όσον αφορά τις αναπτυξιακές της επιδόσεις. Την περίοδο 2001-10, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης της Ιταλίας ήταν 0,25%. Το κατά κεφαλήν εισόδημα των Ιταλών το 2010 ήταν χαμηλότερο σε σύγκριση με εκείνο του 2001, με τη χώρα να κατατάσσεται 167η μεταξύ 179 στη σχετική κατηγορία από το ΔΝΤ. Η συνέχεια ήταν ακόμα χειρότερη: η Ιταλία βυθίστηκε ξανά σε ύφεση το 2011, το ΑΕΠ της συρρικνώθηκε κατά 2,5% το 2012 και σχεδόν 2% το 2013, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις. Η βιομηχανική παραγωγή έχει μειωθεί κατά 1/5 την τελευταία πενταετία. Η ανεργία στη χώρα αναρριχήθηκε τον Ιανουάριο στο 12,9%. Η ανεργία των νέων υπερβαίνει το 40%.

In the Battle for Crimea, China Wins

Awkward does not begin to describe it. Every time Beijing has been asked for its view on the Russian intervention in Ukraine, it has fallen back on tortuous formulations. On March 2, the day after Russian troops started fanning out across Crimea, the Chinese Foreign Ministry noted: "There is a good reason for why events in Ukraine have progressed to where they are today." On March 3, Liu Jieyi, China's permanent representative to the United Nations, said "there are reasons for why the situation in Ukraine is what it is today." Later in the week, while the U.N. Security Council was locked in debate over Ukraine, China's Foreign Ministry spokesman Qin Gang declared: "There are reasons for today's situation in Ukraine." 

Japan as the crisis next time

Which major economy is most likely to disappoint expectations this year, and perhaps even cause a financial crisis big enough to break the momentum of global economic recovery? The usual suspects are China and southern Europe. But in my view the most likely culprit will be Japan.

8 Maps that will change the way you look at Africa

You already know that Africa isn’t a country. But what else? Check out these maps and put the continent’s population, income, growth, and potential into context.

1. Where the world’s 7 billion live

Συμφωνία Ισκ. Σάφα με υπουργείο Άμυνας για τα υποβρύχια

Σε ανακοινώσεις προέβη σήμερα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας αναφορικά με τα τέσσερα υποβρύχια που βρίσκονται στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, μετά από συμφωνία με τον Ισκάνταρ Σάφα. Παραπέμπουμε απλώς στις δηλώσεις, εκφράζοντας τις ευχές μας η αισιοδοξία που εκφράζει ο υπουργός ότι έλυσε το πρόβλημα, να αποδειχθεί δικαιολογημένη:

Το μέγα στρατηγικό πρόβλημα του Βλ. Πούτιν που γνωρίζει η Δύση…

 











Η συμβατική σοφία θέλει τον Ρώσο ηγέτη, Βλαντιμίρ Πούτιν, να είναι κυρίαρχος των εξελίξεων και να έχει το «πάνω χέρι» στις εξελίξεις αναφορικά με το πρόβλημα της Ουκρανίας. Είναι όμως έτσι; Κατά πόσον η εικόνα απόλυτης ισχύος που με επιμέλεια προσπαθεί η ρωσική ηγεσία να περάσει στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ανταποκρίνεται στη στρατηγική πραγματικότητα;

Θα εμπλακεί στην κρίση της Κριμαίας η Τουρκία;

Αν και θα ευχόταν να είναι αλλιώς, η Τουρκία δεν μπορεί να αποφύγει την εμπλοκή της στην κρίση της Κριμαίας. Ο ισχυρός πληθυσμός των 260.000 Τατάρων της χερσονήσου, σχεδόν το 15% του συνολικού πληθυσμού, δημιουργεί έναν ισχυρό δεσμό. Εθνικά, γλωσσικά και με βάση τη θρησκεία (σουνίτες ισλαμιστές), οι Τατάροι είναι πολύ κοντά στους Τούρκους. Αρκετά εκατομμύρια Τούρκοι πολίτες μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν ρίζες Τατάρων λόγω των διαδοχικών κυμάτων μετανάστευσης, καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέλαβε την Khanate της Κριμαίας, τo 1783. O Yusuf Akcura, ένας από τους ιδρυτές του τουρκικού εθνικισμού, ήταν επίσης Τατάρος (προερχόμενος ωστόσο από την περιοχή του Βόλγα και όχι από την Κριμαία). Αυτές τις ημέρες, ο τουρκικός Τύπος είναι γεμάτος με άρθρα και σχόλια που ζητούν από την κυβέρνηση να σκληρύνει τη στάση της και να προστατέψει την μειονότητα των Τατάρων, που είναι φίλα προσκείμενη στην κυβέρνηση του Κιέβου, από την ρωσική εισβολή. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Ahmet Davutoglu, εισάκουσε την έκκληση, υποσχόμενος να επεκτείνει την προστασία.





Ο δεύτερος λόγος που η Άγκυρα δείχνει ενδιαφέρον για την εν εξελίξει κρίση, είναι η αίσθηση της Τουρκίας ότι ανήκει στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, όσο θολό και εάν είναι αυτό. Αν και η εξωτερική της πολιτική είναι σταθερά συνδεδεμένη με την Μέση Ανατολή τα τελευταία πέντε χρόνια, η Ουκρανία θεωρείται γειτονική χώρα. Μια αλλαγή στο εδαφικό καθεστώς στην περιοχή, δεν πρόκειται να ληφθεί ελαφρά τη καρδία. Δεν είναι μόνο η χρόνια ανησυχία για τη δική της εδαφική ακεραιότητα που διακυβεύεται, αλλά ενδεχομένως άλλα σημεία έντασης σε όλη τη μετα-σοβιετική περιοχή, όπως το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Καθώς πλησιάζει η ώρα για το δημοψήφισμα στην Βουλή της Κριμαίας στις 16 Μαρτίου, οι προοπτικές για απόσχιση γίνονται πολύ αληθινές. Η Τουρκία θα πρέπει χωρίς αμφιβολία να απαντήσει και να αποκηρύξει την έκβαση του δημοψηφίσματος. Το ερώτημα είναι πόσο μακριά είναι έτοιμη να το πάει σε μια συντονισμένη αντιπαράθεση με την Ρωσία.

Ο Ρέντσι κάνει λόγο για «σύμφωνο ηλιθιότητας»

«Δεν έχουμε τη δυνατότητα να ξοδέψουμε χρήματα λόγω του Συμφώνου Σταθερότητας, το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα σύμφωνο... ηλιθιότητας»! Με αυτά τα λόγια, που προκάλεσαν ψυχρολουσία στις Βρυξέλλες, ο νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι, υπερασπίστηκε τις προσπάθειες της κεντροαριστερής κυβέρνησής του να ενισχύσει τη χωλαίνουσα οικονομία της χώρας του μέσω μέτρων αύξησης της ζήτησης. «Είμαι πρωθυπουργός μιας χώρας που σέβεται τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις της», δήλωσε ο 39χρονος πολιτικός, για να προσθέσει: «Υπάρχει ωστόσο ένα ακόμη μεγαλύτερο ζήτημα. Ποιος είναι ο σκοπός της Ευρώπης; Δεν μπορεί η Ένωση να αντιπροσωπεύει μια ομάδα άψυχων τεχνοκρατών».

• 

Με μομφές εναντίον των ευρωπαϊκών δημοσιονομικών κανόνων άνοιξε η αυλαία της πρωθυπουργίας Ρέντσι.

Η πατρότητα του χαρακτηρισμού «σύμφωνο ηλιθιότητας» ανήκει στον μέντορα του Ρέντσι, Ρομάνο Πρόντι, ο οποίος, ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το 2002, είχε καταγγείλει τους αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες που επιτάσσουν ελλείμματα μικρότερα του 3% και χρέος μικρότερο του 60%. Σε μια εποχή που μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία δυσκολεύονταν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις, ο Πρόντι είχε τονίσει ότι οι στόχοι δεν πρέπει να είναι άτεγκτοι αλλά να εξαρτώνται από τις οικονομικές συνθήκες.