Ο Πρωθυπουργός της Αυστραλίας Tony Abbott οικοδομεί μια ισορροπημένη, βιώσιμη πολιτική στην Ασία για τη χώρα του. Ένας πρωθυπουργός ο οποίος τυγχάνει αδικαιολόγητα μικρής προσοχής στην Ευρώπη, ο Abbott τελικά ξεφεύγει από τη σκιά του προκατόχου του, Kevin Rudd, ενός ειδικού σε θέματα Κίνας ο οποίος μιλά άπταιστα την διάλεκτο Mandarin. Ο νέος πρωθυπουργός προσπαθεί να βάλει ένα τέλος στην πρόσφατη επιδείνωση των οικονομικών σχέσεων μεταξύ της Αυστραλίας και της Ασίας. Αυτή τη στιγμή, εργάζεται για την επίτευξη αυτού του στόχου σε μια περιοδεία στη Βορειοανατολική Ασία. Αυτό το ταξίδι αποτελεί, μέχρι στιγμής, την καλύτερη ευκαιρία του Abbott να εκπληρώσει την μετεκλογική του δέσμευση να υπογράψει ένα «εμπορικό τρίποντο», θέτοντας σε εφαρμογή τις εμπορικές συμφωνίες με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Κίνα. Τα δύο πρώτα στοιχεία στο σχέδιό του έχουν πάει καλά: υπεγράφη μια επιτυχής συμφωνία στην Ιαπωνία τη Δευτέρα, 7 Απριλίου και άλλη μία υπεγράφη στη Νότια Κορέα, την Τρίτη 8 Απριλίου. Μια συμφωνία για την υπογραφή ενός Συμφώνου Ελεύθερων Συναλλαγών (ΣΕΣ) μεταξύ της Κίνας και της Αυστραλίας θα ολοκλήρωνε το τρίποντο του Abbott.
Παρασκευή 18 Απριλίου 2014
Το NATO μετά την Κριμαία: Πώς η Συμμαχία μπορεί ακόμα να συγκρατήσει την Ρωσία
Στις 16 Απριλίου, ο Γενικός Γραμματέας τού ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, ανακοίνωσε ότι το ΝΑΤΟ θα πρέπει να ενισχύσει τις εναέριες περιπολίες του κοντά στις χώρες τής Βαλτικής, να διεξάγει κάποιους επιπλέον ελιγμούς πλοίων και να αναπτύξει στρατιωτικούς εκπαιδευτές στην περιοχή. Η απόφαση να γίνει αυτό ήταν σοφή: η αυξημένη παρουσία τού ΝΑΤΟ θα βοηθήσει τις αναγνωριστικές επιχειρήσεις και θα καθησυχάσει τα κράτη του μετώπου τού ΝΑΤΟ, τα οποία αναμφίβολα αισθάνονται ότι απειλούνται από τις πρόσφατες περιπέτειες του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία. Οι αναπτύξεις αποτελούν επίσης μια λογική και αναλογική απάντηση στην πρόσφατη παρενόχληση ενός αμερικανικού πλοίου από ρωσικέ δυνάμεις στη Μαύρη Θάλασσα.
Ένας Ρουμάνος, μέλος των ειδικών δυνάμεων αποβιβάζεται στο αμερικανικό αντιτορπιλικό USS Truxtun κατά την διάρκεια στρατιωτικής άσκησης του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα, στις 19 Μαρτίου 2014. (Stoyan Nenov / Reuters)
Οι κινήσεις τού ΝΑΤΟ στην Βαλτική, ωστόσο, δεν λύνουν το πρόβλημα του πώς ο Οργανισμός θα πρέπει να απαντήσει αν η Ρωσία, πράγματι, προχωρήσει στην ανατολική Ουκρανία. Παρ’ όλο που αυτό θα μπορούσε κάποτε να ήταν αδιανόητο, ο Πούτιν έχει κάνει πολλά πράγματα αδιανόητα κατά τους τελευταίους μήνες. Γι’ αυτό αξίζει να γίνει ένας σχετικός προγραμματισμός τώρα.
Πέμπτη 17 Απριλίου 2014
Why a British exit is not inevitable
As someone who wants Britain to remain in the EU, I have long been sceptical of my side’s ability to win a referendum on that question. The two televised debates between Nick Clegg and Nigel Farage, on March 26th and April 2nd, only reinforced the gloom of pro-Europeans: opinion polls found that a clear majority of those watching thought the UKIP leader had out-performed the deputy prime minister. However, having read the latest polling from Lord Ashcroft, based on an unusually large sample of 20,000 people, and having taken part in a panel discussion with a representative sample of British voters that he had brought together, I now think that a referendum is winnable (the polling was carried out before the Clegg-Farage debates).

I see three reasons for optimism. First, as the audience made clear during the panel discussion, a lot of people want to know more about the EU. They know that some of the media cannot be relied upon to give the facts, that the issues concerning membership are very complicated and that they would like to be better informed.
I see three reasons for optimism. First, as the audience made clear during the panel discussion, a lot of people want to know more about the EU. They know that some of the media cannot be relied upon to give the facts, that the issues concerning membership are very complicated and that they would like to be better informed.
Πέρα από το ΑΕΠ: Τι παραβλέπει η μέτρηση των οικονομικών επιδόσεων σχετικά με τις… οικονομικές επιδόσεις
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι κοινότητες των οικονομολόγων χρησιμοποιούν τακτικά το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), μια καταγραφή όλων των αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται σε μια χώρα κατά την διάρκεια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, ως το μέτρο τής οικονομικής απόδοσης. Αλλά το ΑΕΠ είναι ένας σχετικά καινούργιος τρόπος αξιολόγησης των οικονομιών. Στην πραγματικότητα, η ιδέα δεν είχε συλληφθεί μέχρι τις αρχές τού εικοστού αιώνα, όταν η Μεγάλη Ύφεση και μετά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ώθησαν την Ουάσιγκτον να αρχίσει να μετρά τις κρατικές δαπάνες για τις υπηρεσίες και τον πόλεμο (παλιότερα θεωρούμενο ως ένα αναγκαίο κακό που μείωνε το εθνικό εισόδημα) ως κάτι καθαρά θετικό για την οικονομία.
Η Reuters Plaza στο Λονδίνο. (Jim Jones / Courtesy Reuters)
Η δόμηση των στατιστικών τού ΑΕΠ δεν ήταν απλή, ακόμα και σε εκείνες τις πρώτες ημέρες, όταν η οικονομία ήταν λιγότερο πολύπλοκη από όσο είναι σήμερα. Χρειάστηκαν δεκαετίες σε κάμποσες χώρες ώστε να δημιουργήσουν εθνικούς λογαριασμούς και στους οικονομολόγους και στατιστικολόγους ώστε να δημιουργήσουν μεθόδους για την σύγκριση του ΑΕΠ στην πάροδο του χρόνου και μεταξύ εθνών. Και η δουλειά συνεχίζεται ως σήμερα. Ένα παράδειγμα είναι η ρύθμιση των συνολικών μεγεθών με τον πληθωρισμό ώστε να προκύψει το «πραγματικό» ΑΕΠ. Αλλά οι συνεχείς βελτιώσεις τής ποιότητας των προϊόντων, καθώς και η εισαγωγή νέων προϊόντων και υπηρεσιών με την πάροδο του χρόνου, έχουν καταστήσει πιο δύσκολο από ποτέ να υπολογιστούν οι μεταβολές των τιμών. Για παράδειγμα, ένας φορητός υπολογιστής το 2013 ήταν μια πολύ διαφορετική μηχανή από έναν φορητό υπολογιστή το 2004, ακόμα και εάν οι τιμές τους ήταν περίπου ίδιες. Πριν από μερικές δεκαετίες, εν τω μεταξύ, η τιμή των υπολογιστών ήταν άπειρη, επειδή δεν υπήρχαν υπολογιστές. Είναι δύσκολο να περιλάβει κανείς αυτόν τον μετασχηματισμό σε έναν μόνο δείκτη τιμών.
Is German Policy The Greatest Eurozone Threat? A Response To Jürgen Stark
Thomas Fazi
In a recent article published in the Financial Times,
Jürgen Stark, a former member of the ECB’s executive board, brings the
anti-inflation paranoia that the German establishment has accustomed us
to since the start of the crisis to a whole new level. In his
commentary, he rebuts the need for a more expansionary monetary policy
for the monetary union and states that “there are no signs of deflation
at the eurozone level”, thus concluding that “no further action by the
ECB is required”.
JPMorgan: "Η επόμενη κυβέρνηση δεν θα υπονομεύσει τα κεκτημένα της Ελλάδας"
Για την JPMorgan φαίνεται πως δεν τίθεται σοβαρός πολιτικός κίνδυνος στη χώρα μας, όπως προειδοποιούν σχεδόν όλοι οι αναλυτές των διεθνών επενδυτικών οίκων. Και τούτο καθώς στην τελευταία της έκθεση προβαίνει στην εκτίμηση ότι η επόμενη κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν θα τολμήσει να υπονομεύσει τα μέχρι τώρα κεκτημένα της μεγάλης προσπάθειας, δηλαδή την παραμονή μας στην Ευρωζώνη. Σ' αυτό το πλαίσιο θεωρεί ότι δεν θα υπάρξει περίπτωση να τιναχτούν στον αέρα οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα.
Η ολική επαναφορά των στρατηγών… και η τουρκική Ιστορία
Κι όμως, οι Τούρκοι στρατηγοί δεν έχουν τελειώσει, επειδή έτσι το αποφάσισε ο Ερντογάν, ο οποίος προσφάτως τους θυμήθηκε, αναζητώντας απελπισμένα συμμάχους για να αντιμετωπήσει τη μετωπική επίθεση που δέχεται από τον ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν.
Τετάρτη 16 Απριλίου 2014
A Chinese Company 3-D Printed 10 Houses In A Day
There's a lot you can do with a 3-D printer. Now add "building a house in a day" to the list.
Make that 10 houses.
The WinSun Decoration Design Engineering Co. (link in Chinese) has printed 10 homes in 24 hours out of recycled materials.
This isn't the first attempt at 3-D printing large structures in a short amount of time. Researchers in California are making a printer that can build a house in 24 hours.
Make that 10 houses.
The WinSun Decoration Design Engineering Co. (link in Chinese) has printed 10 homes in 24 hours out of recycled materials.
This isn't the first attempt at 3-D printing large structures in a short amount of time. Researchers in California are making a printer that can build a house in 24 hours.
This Is Us: Portrait of a Changing America
Change is complex, particularly at the scale of a nation 300 million strong.
It doesn't proceed smoothly or at the same rate among all age, racial, or ethnic groups. And yet: some of the movements—like the increase in support of gay marriage or interracial relationships or the decline of religious affiliation—are so clearly defined as to seem inexorable now.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)