Quantitative easing alone will not do the trick

Very low inflation poses a mounting threat to the economic stability of the eurozone. The rate of consumer price inflation has been below 1 per cent since October, and hence far below the European Central Bank’s (ECB) target of just below 2 per cent. This highlights the degree of weakness in the eurozone economy – and reinforces it – notwithstanding the optimism generated by a return to modest growth. And it further increases doubts over debt sustainability across the currency union: without a healthy dose of inflation, it is much harder for households, firms and governments to reduce their debt burdens.  To make things worse, in the most indebted countries, such as Greece, Portugal, Spain and Italy, inflation is even lower than the eurozone average. In response, many observers argue that the ECB should employ unconventional tools like quantitative easing (QE) to boost inflation. The problem is that QE alone is unlikely to be effective without a significant change in the ECB’s approach to monetary policy. The ECB needs to manage people’s expectations about the future path of demand, income and inflation more forcefully if it is to generate a proper economic recovery across the Eurozone. 

The U.S. Opts for Ineffective Sanctions on Russia

The United States announced new sanctions on seven Russian government officials April 28. A long-used tactic, sanctions can yield unpredictable effects or have no effect at all, depending upon how they are crafted. It is commonly assumed that sanctions are applied when a target country's actions are deemed unacceptable. The sanctioning nation presumably chooses sanctions to avoid war when war would be too costly or could result in defeat.

Sanctions' stated purpose is to induce behavioral changes in a target state by causing economic pain. To work, sanctions must therefore cause pain. But they must not be so severe that they convince the target state that war is more desirable than capitulating to the demands of the sanctioning nation.

Το NATO στην Σκανδιναβία: Γιατί ήρθε η ώρα για την Φινλανδία και την Σουηδία να εισέλθουν στην συμμαχία

Η προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία έχει απειλήσει θεμελιώδεις παραδοχές σχετικά με την ευρωπαϊκή ασφάλεια στην μετα-ψυχροπολεμική εποχή. Η χρήση βίας, ο βίαιος εθνικισμός και η αρπαγής γης έχουν επιστρέψει στην μόδα, και μια μακρά αντιπαράθεση μεταξύ Ανατολής και Δύσης φαίνεται ξαφνικά πολύ πιο κοντινή.

Ο Πούτιν στο ψάξιμο: ο Ρώσος πρόεδρος σε ένα υποβρύχιο στα ανοικτά των ακτών τής Φινλανδίας, στις 15 Ιουλίου τού 2013. (Aleksey Nikolskyi / Courtesy Reuters)

Προφανώς έκπληκτοι από την ρωσική φιλοπόλεμη διάθεση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους έχουν προσπαθήσει να βρουν έναν τρόπο να αποτρέψουν μια περαιτέρω ρωσική επιθετικότητα στην Ανατολική Ευρώπη, μεταξύ άλλων μέσω προειδοποιήσεων και περιορισμένων οικονομικών κυρώσεων. Λίγοι πιστεύουν, ωστόσο, ότι αυτά θα έχουν σημαντική επίδραση στην ρωσική συμπεριφορά. Δεν θα κάνουν τον Πούτιν και την κυβέρνησή του να αποχωρήσουν από την Κριμαία, ούτε θα αλλάξουν την προθυμία τής Ρωσίας να χρησιμοποιεί στρατιωτική δύναμη για να «προστατεύσει τους αδελφούς Ρώσους στο εξωτερικό», όπου και αν βρίσκονται. Στην πραγματικότητα, η σαστισμένη αντίδραση της Δύσης απλώς έχει γίνει παιχνίδι στα χέρια τού Κρεμλίνου. Το Κρεμλίνο φαίνεται ισχυρό ενώ η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες φαίνονται αδύναμες και διαιρεμένες.

Νέες συνομιλίες Νίμιτς με Ελλάδα και ΠΓΔΜ στον απόηχο του θριάμβου Γκρούεφσκι

Στον απόηχο του διπλού θριάμβου που πέτυχε ο Νίκολα Γκρούεφσκι στις πρόσφατες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές στην ΠΓΔΜ, εξέλιξη που επιβεβαίωσε την παντοδυναμία του στο εσωτερικό της χώρας, διεξάγεται αύριο στη Νέα Υόρκη νέος γύρος συνομιλιών για το θέμα της ονομασίας. Ο μεσολαβητής του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς, θα έχει συναντήσεις, στην αρχή χωριστές και εν συνεχεία κοινή, με τους αντιπροσώπους της Ελλάδας και των Σκοπίων, πρέσβεις Βασιλάκη και Γιόλεφσκι.

Αν και ο κ. Γκρούεφσκι εμφανίζεται ενισχυμένος στο εσωτερικό, η επιλογή του να επενδύει σε έναν ακραίο εθνικισμό δυσχεραίνει την υλοποίηση του δεδηλωμένου στρατηγικού στόχου της ένταξης της χώρας του στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ. Η επιθετική απόπειρά του να οικοδομήσει μια «μακεδονική εθνική συνείδηση» προκαλεί όχι μόνον την αγανάκτηση των γειτονικών χωρών, αλλά συχνά και την ενόχληση της διεθνούς κοινότητας.

NATO: The Evolution of the Alliance

NATO was originally created as a counterweight to the might of the Soviet Union after World War II. The deep yet fractious roots that enabled the alliance to prosper have also presented challenges to its leadership and management. More than an organization, NATO is best envisioned as an overarching structure made up of individual, autonomous parts, each with different thought processes, competencies and imperatives. NATO adapted to survive beyond the Cold War but its continued existence remains under threat.

The North Atlantic Treaty Organization was conceived and designed as an intergovernmental military alliance, based on the principle of collective defense. At its inception four years after the end of World War II, NATO was primarily seen as a deterrent against Soviet aggression in Western Europe, keeping vulnerable states in a Western orbit and checking the rise of Eurasian power.

Το κράτος Ιανός: Το παράδειγμα των επενδύσεων στα φωτοβολταϊκά

Οποιαδήποτε στρατηγική για την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει ως πρωταρχικό στόχο την ανάπτυξη των επενδυτικών πρωτοβουλιών και μάλιστα των ιδιωτικών, τις οποίες το κράτος οφείλει να προωθεί και να ενισχύει με κάθε θεσμικό τρόπο.

China vs. the U.S.: It's Just as Cheap to Make Goods in the USA

Photograph by Atisha Paulson/Bloomberg

An employee of Rebecca Minkoff handbags at the Baikal manufacturing facility in New York

An entire generation of Americans has come of age laboring under the assumption that the U.S. can’t compete in the manufacturing arena with low-cost competitors such as China and Brazil. That may have been true a decade ago, but it’s no longer true today.

Dont worry america you arent poorer than china

On Wednesday, the front page of the Financial Times declared that China stands poised to surpass the United States as the world's largest economy -- and to do so much sooner than anyone expected. Citing new data from a consortium of leading statistical agencies, the paper explains that when the Chinese and American economies are compared on the basis of purchasing power parity -- or how much a yuan or dollar can purchase in their respective countries -- China is on the threshold of overtaking the United States in terms of economic output as soon as this year.

The Mismeasure of Technology

Ricardo Hausmann

CAMBRIDGE – There is nothing better than fuzzy language to wreak havoc – or facilitate consensus. Ludwig Wittgenstein argued that philosophical puzzles are really just a consequence of the misuse of language. By contrast, the art of diplomacy is to find language that can hide disagreement.

Exoplanet Rotation Detected for the First Time

A gas giant orbiting a relatively nearby star rotates every eight hours, its spectrum reveals

|By Ron Cowen 

The planet β Pictoris b, at bottom left in this artist's impression spins faster than any planet in the Solar System.
Credit: NASA/Goddard Space Flight Center/F. Reddy

Astronomers have for the first time managed to detect the rotation of an extrasolar planet, by analysing the way its atmosphere filters light. This technique could also provide clues about planet formation. Ignas Snellen and his colleagues at Leiden University in the Netherlands report in Nature that a gaseous planet orbiting the star β Pictoris rotates at 25 kilometers per second at its equator — faster than any planet in the Solar System and about 50 times faster than Earth. A day on the planet, called β Pictoris b, lasts just over eight hours, even though the planet has a diameter more than 16 times that of Earth's and carries more than 3,000 times Earth's heft.