Pakistan: Under the Shadow of the Military Jackboot

Like Pakistan, the nation, its army has been passing through turbulent times. The army’s counter-insurgency operations in Khyber-Pakhtoonkhwa (erstwhile North West Frontier Province) and the Federally Administered Tribal Areas (FATA) have not been going well; its establishments have been repeatedly attacked with at least some attackers coming from within; its relations with its NATO allies had plummeted to an all-time low after the spectacular US raid to kill Osama bin Laden at Abbottabad in May 2011; the morale of the rank and file is low; and, its senior leadership is once again at loggerheads with the political leaders of Pakistan.

Despairing at the role played by the Pakistan army in meddling in the country’s politics and governance in the context of the ‘memogate’ scandal in December 2011, then Prime Minister Yousaf Raza Gilani had called the army a ‘state within a state’. Though this phrase has been in use for long, many analysts are of the view that the Prime Minister got it wrong because, in Pakistan, the army is the state. In fact, the army and the ISI (the Inter-Services Intelligence Directorate) together form the ‘deep state’.

Βερολίνο: Ξανά στη δίνη των αποτυχιών στο Ιράκ

Η απόφαση του Βερολίνου να εξοπλίσει τους Κούρδους στο βόρειο Ιράκ, οι οποίοι μάχονται με τους τζιχαντιστές, απασχολεί εκτενώς τον γερμανικό τύπο. Η Γερμανία βουτά ξανά τα χέρια της στο αίμα του Ιράκ, καθώς η πικρή κληρονομιά της πρόσφατης επέμβασης της Δύσης, τροφοδοτεί νέο φαύλο κύκλο αστάθειας ανάβοντας το φως για νέες στρατιωτικές συμμαχίες με στόχο τον έλεγχο της περιοχής που βυθίζεται ξανά στο χάος. Την ίδια ώρα που ο Ομπάμα στέλνει πάλι τα βομβαρδιστικά των ΗΠΑ για να μπαλώσουν τις αποτυχίες που άφησαν πίσω τους οι πόλεμοι των Μπους, πατέρα και γιού.

φωτ:AFPΤην ίδια ώρα ο αμερικανικός στρατός εξαπέλυσε 6 αεροπορικές επιδρομές εναντίον θέσεων του Ισλαμικού Κράτους στα περίχωρα του στρατηγικής σημασίας φράγματος της Μοσούλης στο βόρειο Ιράκ, ανακοίνωσε σήμερα η αμερικανική στρατιωτική διοίκηση η οποία είναι αρμόδια για την περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας (CentCom).

Τα ανεξιχνίαστα μυστήρια του «Ισλαμικού Κράτους»

 

Οι ένοπλες δυνάμεις των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ -περισσότερο πολιτοφυλακή, παρά τακτικός στρατός- αποκαλούνται «Πεσμεργκά», μια λέξη που μεταφράζεται «αυτοί που βρίσκονται κοντά στον θάνατο». Ο ταξίαρχος Σαρντάρ Καμάλ δικαιολογεί τη φήμη που τον συνοδεύει. Εχοντας αποκτήσει τα γαλόνια του στον αιματηρό αγώνα των Κούρδων εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν, βρίσκεται σήμερα, μαζί με τους άνδρες του, αντιμέτωπος με έναν καινούργιο εχθρό: τους τζιχαντιστές της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος», που ελέγχει μεγάλο μέρος του Ιράκ και της γειτονικής Συρίας και σκόρπισε τη φρίκη στους τηλεοπτικούς δέκτες του κόσμου όλου με τον αποτρόπαιο αποκεφαλισμό του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζέιμς Φόλεϊ.

Οι γυναίκες τής ISIS: Κατανοώντας και καταπολεμώντας τον γυναικείο εξτρεμισμό

Αναφορές ότι γυναίκες έχουν διαμορφώσει τις δικές τους ταξιαρχίες εντός τού «Ισλαμικού Κράτους τού Ιράκ και της al-Sham» (ISIS) έχουν μπερδέψει τους ειδικούς - και τους έχουν ανησυχήσει. Για πολλούς, η ιδέα τής γυναίκας ως βίαιης εξτρεμίστριας φαίνεται παράδοξη. Γιατί οι γυναίκες να θέλουν να ενταχθούν σε μια πολιτική μάχη που τις καταπιέζει τόσο απροκάλυπτα;

Ιρακινές ισλαμίστριες σε αντιδιαδήλωση στην διάρκεια διαδήλωσης υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών στην Βαγδάτη, τον Αύγουστο του 2005. (Courtesy Reuters)

Το ερώτημα αυτό αποκαλύπτει περισσότερα για τους ειδικούς παρά για τους μαχητές. Εκείνοι που το διατυπώνουν υποθέτουν, κατ’ αρχάς, ότι οι γυναίκες από την φύση τους είναι πιο ειρηνικές από όσο οι άνδρες• Και δεύτερον, ότι οι γυναίκες που συμμετέχουν σε ένοπλες εξεγέρσεις είναι κάτι λίγο περισσότερο από βορά των κανονιών σε ένα ανδρικό παιχνίδι, πολεμώντας ανόητα για ένα κίνημα που δεν θα τις ωφελήσει. Όπως αποδεικνύουν οι γυναίκες τής ISIS, και οι δύο υποθέσεις είναι ψευδείς.

Με 56,4% προηγείται ο Ερντογάν στο 44% των εκλογικών τμημάτων

Τα πρώτα αποτελέσματα των τουρκικών προεδρικών εκλογών, που στηρίζονται στην καταμέτρηση του 44% των εκλογικών τμημάτων, δείχνουν ότι ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συγκεντρώνει το 56,4%, ο Εκμελεντίν Ιχσάνογλου το 34,9% και ο Σελαχατίν Ντεμίρτας το 8,4%. Σε 61 από τους 81 νομούς, προηγείται ο Ερντογάν, σε 12 νομούς, ο Ιχσάνογλου και σε 8 νομούς ο Ντεμίρτας.

Το αποτέλεσμα αυτό είχε ήδη προβλεφθεί από τους περισσότερους πολιτικούς αναλυτές και τις εταιρίες δημοσκοπήσεων, Ο πρόεδρός της KONDA κ. Ταρχάν Ερντέμ είχε υποστηρίξει ότι το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται στην τακτική της πόλωσης που ακολουθεί ο πρωθυπουργός κ. Ερντογάν. "Η σύγκρουση ανάμεσα σε δυο ταυτότητες σημαδεύει την τουρκική κοινωνία τα τελευταία χρόνια", είχε πει σε συνέντευξη τύπου ο κ. Ερντέμ και είχε τονίσει την ικανότητα του πρωθυπουργού Ερντογάν να εκμεταλλεύεται την σύγκρουση προς όφελος του.

Μεταξύ Γάζας και Αμμοχώστου

Το πλοίο Mavi Marmara μετά την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη, τον Μάιο του 2010 (Abayomi Azikiwe/flickr)

Στα κατεχόμενα της βόρειας Κύπρου η φετινή 40η επέτειος της τουρκικής εισβολής και κατοχής ήταν ξεχωριστή σε σχέση με όλες τις προηγούμενες. Θα ανέμενε κανείς ότι καθ’ αυτό το γεγονός τής συμπλήρωσης τεσσάρων δεκαετιών από τα γεγονότα τού καλοκαιριού τού 1974 θα αποτελούσε από μόνο του το επίκεντρο των επετειακών εκδηλώσεων. Ωστόσο, η επί 40 χρόνια οικονομική και διπλωματική απομόνωση της επονομαζόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας τής Βόρειας Κύπρου» σε συνάρτηση με την έκδηλη απαισιοδοξία της τουρκοκυπριακής κοινής γνώμης για την μελλοντική πορεία της κατοχικής διοικητικής οντότητας, δεν προσφέρονταν για ευχάριστους απολογισμούς. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη το 2011 από το Τουρκικό Ίδρυμα Έρευνας Οικονομικής Πολιτικής, TEPAV, λιγότερο από το 20% των Τουρκοκυπρίων δήλωναν ευχαριστημένοι από την κατάσταση που επικρατούσε τότε στην «ΤΔΒΚ». Εννέα στους δέκα κατοίκους των κατεχομένων δήλωναν απαισιόδοξοι για τη βιωσιμότητα του κατοχικού πολιτικού κατεστημένου και της «ΤΔΒΚ». [1] Έκτοτε, κανένα γεγονός δεν συνετέλεσε στο να μεταβληθούν οι απαισιόδοξες τάσεις τής τουρκοκυπριακής κοινής γνώμης, όχι μόνο λόγω της στασιμότητας των διαπραγματεύσεων με την ελληνοκυπριακή πλευρά και της συνεχιζόμενης διπλωματικής απομόνωσης της «ΤΔΒΚ». Η χρηματοπιστωτική κρίση που αντιμετωπίζει η Κυπριακή Δημοκρατία, όσο παράδοξο ίσως ακούγεται, διέψευσε την ελπίδα πολλών Τουρκοκυπρίων πολιτών, που έβλεπαν την οικονομική ευρωστία τού νότου ως ευκαιρία διεξόδου από το πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο που επί τέσσερις δεκαετίες αντιμετωπίζει ο κατεχόμενος βορράς.

The End of Consensus Politics in China

Chinese President Xi Jinping's anti-corruption campaign is the broadest and deepest effort to purge, reorganize and rectify the Communist Party leadership since the death of Mao Zedong in 1976 and the rise of Deng Xiaoping two years later. It has already probed more than 182,000 officials across numerous regions and at all levels of government. It has ensnared low-level cadres, mid-level functionaries and chiefs of major state-owned enterprises and ministries. It has deposed top military officials and even a former member of the hitherto immune Politburo Standing Committee, China's highest governing body. More than a year after its formal commencement and more than two years since its unofficial start with the downfall of Chongqing Party Secretary Bo Xilai, the campaign shows no sign of relenting.

It is becoming clear that this campaign is unlike anything seen under Presidents Jiang Zemin and Hu Jintao. Both carried out anti-corruption drives during their first year in office and periodically throughout their tenures as a means to strengthen their position within the Party and bureaucracy and to remind the public, however impotently, that Beijing still cared about its well being. But that was housekeeping. This appears to be different: longer, stronger, more comprehensive and more effective.

Dealing with Russia: Law, jaw and war

It has been a bad few days for Vladimir Putin. That makes it a particularly dangerous time for Ukraine and for the rest of Europe. The EU has imposed more sanctions on the Russian economy, Moscow has retaliated with an agricultural boycott and Russia appears ready to escalate the crisis: Russian troops are amassing on the Ukrainian border. The West needs to be clear about what it wants from Moscow and take international legal measures against Russia to pursue its objectives. It should also do more to help Ukraine defend its borders. But for the moment Western leaders should put aside the megaphone (particularly when the accompanying stick is disproportionately small) and pick up the telephone to the Kremlin.



 The KGB reflexes of Putin and those around him will see a Western conspiracy in recent events. The reality is that two important court cases coincidentally finished within days of each other, both of which went against Russia; and the shooting down of Malaysian Airlines flight MH17 on July 17th, which no one could have predicted, left the EU and US little choice but to impose tougher measures.

Yes To Mexico, No To Ukraine, Maybe To Offshore Fracking

As Ukraine ushers through tax legislation designed to prop up political-business elite and alienate outside investors, Mexico finally passes secondary legislation to implement sweeping oil sector reforms and open up the sector to foreign investors.

On 6 August, the Mexican Senate voted 90-27 to pass the delayed secondary rules that will make energy sector reform a reality and end the 76-year state monopoly on oil and gas held by Pemex.

Η Αίγυπτος προχωρά σε μεταρρυθμίσεις

Ηταν μια από τις σπανιότατες περιπτώσεις που η Αίγυπτος έκανε κάτι θετικό για τους οικονομολόγους. Τον προηγούμενο μήνα αυξήθηκαν οι τιμές των καυσίμων, καθώς η κυβέρνηση έκοψε ένα τμήμα των γενναιόδωρων επιδοτήσεων. Παρά τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και τη δυσαρέσκεια που προκάλεσε στα φτωχά στρώματα, ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, ο νέος πρόεδρος της Αιγύπτου, φαίνεται να προχωρά στη μεταρρύθμιση που εδώ και χρόνια ζητά το ΔΝΤ και την οποία ανέβαλλαν οι προηγούμενοι πρόεδροι.

• 

O Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, ο νέος πρόεδρος της Αιγύπτου, φαίνεται να προχωρά στη μεταρρύθμιση που εδώ και χρόνια ζητά το ΔΝΤ και την οποία ανέβαλλαν οι προηγούμενοι πρόεδροι.

Ο κ. Σίσι φαίνεται αποφασισμένος να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της αιγυπτιακής οικονομίας που παρέπαιε τα τελευταία τρία χρόνια εξαιτίας της πολιτικής κρίσης, που έδιωξε τους επενδυτές και προκάλεσε κατάρρευση του τουρισμού. Στις αρχές του μήνα αρνήθηκε να υπογράψει τον προϋπολογισμό προτού προβλέψει ο υπουργός Οικονομικών μείωση του ελλείμματος για το επόμενο έτος από το 12% στο 10%. Δεν είναι σαφές κατά πόσον βγαίνουν οι υπολογισμοί, αλλά ήδη έχει επιβληθεί φόρος στα κέρδη από την απόδοση των χρηματιστηρίων και σχεδιάζει να επιβάλει ΦΠΑ και φόρο εισοδήματος. Τα έσοδα αυτά, σε συνδυασμό με τα κεφάλαια που της προσφέρουν οι χώρες του Κόλπου που διάκεινται φιλικά προς το νέο καθεστώς, έχουν βελτιώσει κάπως την εμπιστοσύνη των επενδυτών.