End Syria’s war, U.N. pleads, as Russia steps up diplomacy

A top U.N. official warned Thursday of the consequences of allowing Syria’s war to rage unchecked for yet another year as Russia intensified the first diplomatic push in a year to end to the devastating conflict.

People wait amid rubble at a military checkpoint in the town of Beit Sahm, Syria, before going to buy food and other essentials. (AP)

Expectations that the Russian effort will succeed where others have failed are low: The factions remain far apart, and the main opposition groups have so far said they will not participate in talks with the Syrian government that Moscow is planning to host at the end of the month.

This Is Not Your Father’s Hezbollah

Around a kitchen table in Beirut’s southern suburbs, a midlevel Hezbollah commander moved empty coffee cups and a plastic water bottle around a cell phone, demonstrating how his men repelled an assault by what he said were Islamic State fighters along Lebanon’s border with Syria.

“They tried to come down through this valley, but we control the hills on either side,” he said, gesturing to the cell phone lying between the coffee cups and moving the water bottle to indicate the territory the militants still hold. “Right now we don’t have orders to attack; we are just defending.”

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ - ΒΟΜΒΑ: Εξαλλος ο Αναστασιάδης με Μπαν Κι Μουν - ΗΠΑ

ε μετωπική σύγκρουση με το γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν κι Μουν και τους Αμερικανούς, εξαναγκάζεται ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης για την Ειρηνευτική Δύναμη, στην οποία η Γραμματεία του Διεθνούς Οργανισμού υποβιβάζει την Κυπριακή Δημοκρατία και τον Πρόεδρο της, τον οποίο κατηγορεί για τη δήθεν «απομόνωση» των Τουρκοκυπρίων.

Η Λευκωσία διαμαρτυρήθηκε έντονα στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ και στον Αμερικανό πρέσβη στη Λευκωσία και σύμφωνα με πληροφορίες η συνάντηση με τον εκπρόσωπο της αμερικανικής υπερδύναμης ήταν κακή και διεξήχθη σε κακό κλίμα. Ο κ. Αναστασιάδης φέρεται να κατηγόρησε τον Αμερικανό πρέσβη για υπονόμευσή του.

Υπό την απειλή τρομοκρατών η Ευρώπη

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει την πιο μεγάλη τρομοκρατική απειλή μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου» δηλώνουν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, ειδικοί στο θέμα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, μετά τα γεγονότα στο Παρίσι. Εκτιμήσεις φέρνουν τον αριθμό των τρομοκρατών, που βρίσκονται σε χώρες όπως η Συρία και το Ιράκ, να κυμαίνεται από 12.000 - 18.000, ενώ, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, 3.000 - 5.000 μπορεί να βρίσκονται εντός Ευρώπης.



Η παρακολούθηση των πιθανών τρομοκρατών, το 60% των οποίων ταξιδεύουν σε χώρες όπως το Ιράκ και η Συρία για να δημιουργήσουν σχέσεις με τρομοκρατικούς πυρήνες αλλά και να εκπαιδευτούν, χωρίζεται σε τρία χρονικά σημεία.

Οι προοπτικές για την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αγνόησαν σε μεγάλο βαθμό την έναρξη της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης (EEU) την 1η Ιανουαρίου, και η EEU θεωρείται ευρέως ότι έχει κάνει μια άσχημη αρχή μέχρι τώρα, καθώς η Ρωσία, ο κύριος μοχλός της Ένωσης, μπαίνει σε μια οικονομική κρίση. Ποιο θα είναι το μέλλον αυτού του νέου μορφώματος; Θα επιβιώσει της ρωσικής κρίσης; Θα οδηγήσει σε πραγματική οικονομική ολοκλήρωση; Θα προχωρήσει πιο πέρα από την οικονομία για να γίνει μια πολιτική ομοσπονδία; Πώς θα σχετιστεί η EEU με τους γείτονές της στην Ανατολή και την Δύση, την Κίνα και την ΕΕ;



Andrei Kolesnikov (Μέλος του συμβουλίου του Yegor Gaidar Foundation)Δεν υπάρχει τίποτα αντιφατικό στην επιδίωξη της ενοποίησης στον μετασοβιετικό χώρο ή στην Ευρασιατκή Οικονομική Ένωση ειδικότερα. Ωστόσο, υπάρχει ένα μειονέκτημα. Η ρωσική κυριαρχία έχει ενσωματωθεί στον ίδιο τον ιστό της EEU. Ενώ αυτό δεν ήταν τόσο προφανές πριν από το 2014, η προσάρτηση της Κριμαίας, ο υβριδικός πόλεμος στα νοτιοανατολικά της Ουκρανίας και η επιβολή κυρώσεων και αντίμετρων, έχουν καταστήσει απολύτως σαφές ότι η ρωσική ηγεσία λαμβάνει αποφάσεις χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους εταίρους της EEU.

Η ισλαμοφοβία προελαύνει: Πώς η επίθεση στο Charlie Hebdo αναζωογόνησε το κίνημα Pegida στην Γερμανία

Υποστηρικτές τής Pegida κρατούν γερμανικές σημαίες και ένα πορτραίτο τής Άνγκελα Μέρκελ σε διαδήλωση στην Δρέσδη, στις 12 Ιανουαρίου 2015. (Fabrizio Bensch/Reuters)

Η πρόσφατη σφαγή στο Παρίσι δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη ενίσχυση για το νεότερο λαϊκίστικο φαινόμενο της Γερμανίας. Η κίνηση αυτή είναι γνωστή ως Πατριώτες Ευρωπαίοι Εναντίον τού Εξισλαμισμού τής Δύσης (Patriotic Europeans Against the Islamization of the West) ή Pegida, και αυτή την εβδομάδα προσέλκυσαν περισσότερους υποστηρικτές από ποτέ -υπολογίζονται στους 25.000- στους δρόμους τής Δρέσδης. Η ισλαμοφοβική ομάδα όρμησε στην ευκαιρία να απεικονίσει το Ισλάμ ως πίστη εγγενώς βίαιη, που απειλεί την Γερμανία και μεταμορφώνει την Δύση. Και, έχοντας ως φόντο τις αυξημένες ανησυχίες για την ασφάλεια και την μεγαλύτερη εισροή προσφύγων από τις αρχές τής δεκαετίας τού 1990, θα είναι σε θέση να εκμεταλλευτεί τους φόβους που πολλοί Γερμανοί φαίνεται ότι έχουν.

China’s Most Rotten: A Rogue’s Gallery

In story after story about China’s corrupt cadres, state media describes loot reminiscent of Aladdin’s cave. The reporting is often luridly detailed, part of a propaganda push underscoring the successes of the sweeping anti-corruption campaign launched by President Xi Jinping shortly after he ascended to power in November 2012. There was the coal sector bureaucrat busted in May 2014 who hoarded a record-breaking $33 million in cash at home, and the low-level water supply official detained in February 2014 who hid 81 pounds of gold and deeds to 68 properties. In the Chinese People’s Liberation Army (PLA), its armed services, there was the general who was charged in March 2014 after being caught with 20 crates of fancy liquor, a gold boat, and a gold Chairman Mao statue. The staggering volume of wealth and luxe objects reported in many Chinese graft cases suggests a ruling elite not only riddled with corruption, but one also troubled by a collective hoarding disorder. State-run China Business News reported that when Ma Junfei, a railway official in Inner Mongolia’s capital of Hohhot in northern China, was detained for graft in December 2013, he told authorities that his “biggest headache” had been trying to figure out where to hide all the cash he received.

Europe Rediscovers Nationalism

In his latest novel, French writer Michel Houellebecq presents a controversial situation: The year is 2022, and France has become an Islamicized country where universities have to teach the Koran, women have to wear the veil and polygamy is legal. The book, which created a stir in France, went on sale Jan. 7. That day, a group of terrorists killed 12 people at the headquarters of French satirical magazine Charlie Hebdo.

French nationals attend a vigil in Taipei on Jan. 9, mourning the victims of the shooting at the Paris office of the satirical newspaper Charlie Hebdo that took place Jan. 7. (SAM YEH/AFP/Getty Images)

Also on Jan. 7, German Chancellor Angela Merkel met British Prime Minister David Cameron in London. Although the formal reason for the meeting was to discuss the upcoming G-7 summit, the two leaders also discussed Cameron's proposals to limit migration in Europe. Finally, a much less publicized event took place in Germany that day: A group of politicians from the Euroskeptic Alternative for Germany party met with members of Pegida, the anti-Islam protest group that has staged large protests in Dresden and minor protests in other German cities.

A Financially Stressed Rouhani Takes On His Opponents

The coming week will be an important one for Iran's relations with the United States. With just six weeks to go before the deadline in the nuclear negotiations, Iranian Foreign Minister Javad Zarif will travel to Geneva to meet with U.S. Secretary of State John Kerry on Jan. 14. The two will discuss ways to speed up the negotiating process, and then U.S. and Iranian negotiating teams will spend Jan. 15-17 working out technical details of the agreement. Finally, on Jan. 18, Iran will meet with the permanent members of the U.N. Security Council and Germany to round out this stage of the negotiation.

While a final agreement may not be around the corner, it is obvious that both sides are taking these talks very seriously. Skeptics of the negotiations have long warned that Iran is simply using the talks to drag out the negotiation process to build political cover and buy more time for its nuclear program, but the behavior of the Hassan Rouhani government suggests it is committed to reaching a deal. However, Tehran will need to overcome several obstacles standing in the way of reaching a long-term agreement.

Η μεγάλη χρονιά των Κούρδων: Οι πολιτικές συνθήκες που ευνοούν την ανεξαρτησία των Κούρδων στο Ιράκ

Ιρακινοί Κούρδοι κρατούν δαυλούς σε ένα βουνό όπου βρίσκεται μια γιγαντιαία σημαία τού αυτόνομου Κουρδιστάν στην εορτή τού Newroz Day, στις 20 Μαρτίου 2014. (Azad Lashkari/Reuters)

Για την περιοχή τού Ιρακινού Κουρδιστάν, το 2014 ήταν η πιο σπουδαία χρονιά από οποιαδήποτε άλλη από το 1991 οπότε η περιοχή κέρδισε την αυτονομία της. Στις 9 Δεκεμβρίου τού 2014, ο Μασούντ Μπαρζανί, ο πρόεδρος της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν (KRG), επανέλαβε την δέσμευσή του για ένα κουρδικό κράτος αφότου έκανε μια ιστορική έκκληση για δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στις 30 Ιουνίου τού 2014. Η ανακοίνωση του Μπαρζανί έγινε αφότου το ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της αλ-Σαμ (ISIS) επέδραμε στο βόρειο Ιράκ νωρίτερα τον ίδιο μήνα, κάτι που ουσιαστικά εξάλειψε τον έλεγχο της Βαγδάτης στα αμφισβητούμενα εδάφη τού Κουρδιστάν. Καθώς ο ιρακινός στρατός εγκατέλειψε τις θέσεις του, οι κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας, που είναι γνωστές ως Peshmerga, προχώρησαν πέρα από περιοχές ελεγχόμενες από την KRG, καταλαμβάνοντας επιπλέον έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της πλούσιας σε πετρέλαιο πόλης τού Κιρκούκ, που θεωρείται από τους Κούρδους τού Ιράκ ως ένα πετράδι στο στέμμα των εδαφικών τους φιλοδοξιών. Υποστηρίζοντας ότι το Ιράκ είχε ουσιαστικά «διχαστεί» και ότι οι «συνθήκες είναι κατάλληλες», ο Μπαρζανί δήλωσε ότι «από τώρα και στο εξής, δεν θα κρύψουμε ότι ο στόχος τού Κουρδιστάν είναι η ανεξαρτησία».