Ξέσπασε και Εμφύλιος Μεταξύ των Σύρων ανταρτών

Η κλιμάκωση αυτού του ιδιόρρυθμου «εμφυλίου μέσα στον εμφύλιο» υπογραμμίζει τις αγεφύρωτες αντιθέσεις στους κόλπους της συριακής αντιπολίτευσης, οι οποίες δυσκολεύουν τις προσπάθειές της να εμφανιστεί, στα μάτια της Δύσης, ως αξιόπιστη εναλλακτική λύση στο καθεστώς του Μπασάρ αλ Ασαντ.

Ενοπλοι του Μετώπου Αλ Νούσρα και του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL), δύο ισλαμικών οργανώσεων οι οποίες συνδέονται, κατά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με την Αλ Κάιντα, κατέλαβαν την κωμόπολη Αζάζ, αφού προηγουμένως εκπόρθησαν την Ταξιαρχία Βόρεια Θύελλα η οποία ακολουθεί περισσότερο μετριοπαθή πολιτική και ανήκει στον υποστηριζόμενο από τη Δύση Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA). Τουλάχιστον πέντε μέλη της Ταξιαρχίας σκοτώθηκαν στη διάρκεια των συγκρούσεων.

Ναϊρόμπι: 39 νεκροί από τρομοκρατική επίθεση σε εμπορικό κέντρο - Σφοδρά πυρά το πρωί της Κυριακής

Σύμφωνα με έναν δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου δύο Κενυάτες στρατιώτες τραυματίστηκαν και με τη βοήθεια συναδέλφων τους απομακρύνθηκαν από το συγκρότημα και οδηγήθηκαν σε ασθενοφόρα.

Μία πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας επιβεβαίωσε ότι σημειώθηκε ανταλλαγή πυρών στο εσωτερικό του κτιρίου.

Ο υπνοβάτης γίγαντας: Οι βαρετές γερμανικές εκλογές αποτελούν κακή είδηση για την Ευρώπη

Η Γερμανία έχει ονομαστεί ως η πιο ισχυρή χώρα τής Ευρώπης, το «απαραίτητο έθνος» τής ΕΕ, αλλά θα ήταν δύσκολο να το πει αυτό κανείς κρίνοντας από την τρέχουσα εκλογική περίοδο. Οι κορυφαίοι πολιτικοί τής χώρας έχουν επικεντρωθεί σε τέτοια σπουδαία θέματα, όπως το αν οι αλλοδαποί θα πρέπει να χρεώνονται για το προνόμιο της οδήγησης στους γερμανικούς αυτοκινητόδρομους ή πώς να ρυθμίσουν τα όρια συνταξιοδότησης για τους δημοσίους υπαλλήλους. Στα μάτια των παρατηρητών εντός και εκτός της χώρας, η εκλογική μάχη δεν είναι απλώς βαρετή - είναι επίσης βαθιά ανεύθυνη, καταπιέζοντας ηθελημένα τα σημαντικά ζητήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Ο φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας (Jürgen Habermas), ο πιο εξέχων διανοούμενος της Γερμανίας, έχει κατηγορήσει τις ελίτ για «συλλογική αποτυχία».

Η σκιά τής Γερμανίδας καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ. (Hannibal Hanschke / Reuters)

Αξίζει να είμαστε πιο συγκεκριμένοι για το τι είδος αποτυχίας είναι αυτό. Το ότι το γερμανικό κοινό έχει στερηθεί μια συζήτηση για την ηγεσία τής καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ δεν είναι ιδιαίτερα τραγικό. Από κάθε άποψη, η πολιτική της να προχωράει κουτσά-στραβά είναι ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των Γερμανών. Ακόμα και αν στους Γερμανούς παρουσιαστεί μια πιο ξεκάθαρη εναλλακτική έναντί της από όσο εκείνη του Πέερ Στάινμπρουκ, του υποψηφίου τού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, κατά πάσα πιθανότητα θα πάνε με την Μέρκελ. Η πραγματική αποτυχία είναι ότι, στις πρώτες ομοσπονδιακές εκλογές τής Γερμανίας μετά το ξέσπασμα της ευρωκρίσης το 2010, η μοίρα τού ευρωπαϊκού σχεδίου δεν έχει παρουσιαστεί καθόλου. Μέχρι τώρα, οι Ευρωπαίοι θα έπρεπε να έχουν ξυπνήσει για το γεγονός τής βαθιάς οικονομικής και πολιτικής αλληλεξάρτησης στην ευρωζώνη – παρ’ όλα αυτά εξακολουθούν να διεξάγουν εκλογές, σαν να ήταν αμιγώς εθνικές υποθέσεις.

«ΑΠΕΣΥΡΘΗ» ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΤΟΝ «GUARDIAN» Σε αδιέξοδο ο Ασαντ. Ηξεις αφήξεις για εκεχειρία...

Αντικρουόμενες δηλώσεις από το καθεστώς Ασαντ σε ό,τι αφορά στην «εκεχειρία» την οποία είχε "προαναγγείλει" με συνέντευξή του προς τη βρετανική εφημερίδα «Guardian» o αντιπρόεδρος της συριακής κυβέρνησης, αρμόδιος για την Οικονομία Κάντρι Τζαμίλ.

Κατά τον αντιπρόεδρο, η εμφύλια σύρραξη είναι εξαιρετικά αμφίρροπη, αφού καμία πλευρά δεν υπερισχύει της άλλης

Ο Τζαμίλ μίλησε για σύρραξη που έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο καθώς καμία πλευρά δεν φαίνεται ικανή να κερδίσει, λέγοντας πως το καθεστώς σκοπεύει να ζητήσει εκεχειρία η οποία θα τελούσε υπό διεθνή επιτήρηση.

Χάσμα μεταξύ πολιτικών και πολιτών στη Γερμανία

Στο ερώτημα για την Ευρώπη, υπάρχει ένα οδυνηρό χάσμα μεταξύ της γερμανικής πολιτικής ελίτ και του κοινού. Όπως εμφάνισε η τελευταία μας δημοσκόπηση YouGov Deutschland για τα συναισθήματα των Γερμανών ψηφοφόρων απέναντι στην Ευρώπη, ο γερμανικός λαός είναι συντριπτικά εναντίον περαιτέρω οικονομικής στήριξης για την ευρωζώνη, και θεωρεί πως ο επόμενος Καγκελάριος θα πρέπει να στηρίξει τις προσπάθειες για να μεταβιβάσει τις εξουσίες πίσω στα κράτη-μέλη.

Τώρα, η Deutsche Wirtschafts Nachrichten έχει διεξάγει μια παρόμοια δημοσκόπηση μεταξύ και των 620 μελών της γερμανικής Bundestag. Είναι ενδιαφέρον να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα:

Η δημοσκόπησή μας διαπιστώνει ότι τα δύο τρίτα των Γερμανών απορρίπτουν οποιαδήποτε πολιτική της ευρωζώνης που περιλαμβάνει ακόμη περισσότερα γερμανικά κεφάλαια: είτε αυτά είναι επιπλέον δάνεια στα κράτη με κρίση, απομείωση χρέους ή συγκέντρωση χρέους.

Φθηνότερο φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν για Ελλάδα και Ε.Ε.

Χθες στο Μπακού, η κοινοπραξία του Σαχ Ντενίζ υπέγραψε συμφωνίες 25ετούς διάρκειας για την προμήθεια άνω των 10 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως από το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ 2, ποσότητες που θα διανεμηθούν σε εταιρείες σε Ιταλία, Ελλάδα και Βουλγαρία.

Χαμηλότερη τιμή

Οι συμφωνίες αυτές, που χαρακτηρίστηκαν από τον περιφερειακό πρόεδρο της BP για το Αζερμπαϊτζάν κ. Γκόρντον Μπίλερ «από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της αγοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου», προσφέρουν σύμφωνα με έγκυρες πηγές αέριο σε τιμή χαμηλότερη κατά 10-12% από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο της τιμής τoυ ρωσικού αερίου. Μία από αυτές τις συμφωνίες υπέγραψε και η ΔΕΠΑ για την προμήθεια 1 δισ. κ.μ. αερίου, ενώ οι άλλες 9 ευρωπαϊκές εταιρείες είναι οι Shell, Bulgargas, Gasnatural Fenosa, EON, GDF Suez, Hera Trading, AXPO και ENEL.

Γιατί η γερμανική κάλπη μάς αφορά

Οι εκλογές στη Γερμανία είναι περισσότερο σημαντικές από κάθε άλλη φορά, γιατί η χώρα κατέστη τα τελευταία χρόνια απόλυτη κυρίαρχος στην Ευρώπη, κατά τρόπο που επηρεάζει καθοριστικά την καθημερινότητα πολλών λαών, ασφαλώς και των Ελλήνων. Αλλά και ιδιότυπες, γιατί δεν είχαν ξαναπαρουσιαστεί τα δύο στοιχεία που, κατά τη γνώμη μου, χαρακτηρίζουν αυτή την εκλογική αναμέτρηση από την πρώτη στιγμή.

Το πρώτο είναι η μονομερής θέση από την ίδια τη Γερμανία αυτών των εκλογών ως ορίου για το σταμάτημα -και, θέλω να ελπίζω, και την επανεκκίνηση- κάθε δραστηριοποίησης της θεσμικής και πολιτικής Ευρώπης.

Η αφύπνιση των Ρώσων Ορθόδοξων: Το ξέφτισμα της συμμαχίας Εκκλησίας-Κράτους στη Ρωσία

Όταν η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι στις ειδήσεις, κάτι που συμβαίνει αρκετά συχνά τον τελευταίο καιρό, η εικόνα που έρχεται στο μυαλό είναι ενός στρατού αρχιεπισκόπων και ηγουμένων, με επικεφαλής τον Πατριάρχη Κύριλλο Α’, που συνωμοτούν με τους αυταρχικούς κυβερνήτες τής χώρας στο Κρεμλίνο. Αυτό δεν είναι αστήρικτο. Οι συντηρητικοί κληρικοί τής εκκλησίας έχουν, στην πραγματικότητα, παράσχει την υποστήριξή τους στους πιο πολωτικούς πρόσφατους νόμους της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης της φυλάκισης των τριών μελών του γυναικείου μουσικού συγκροτήματος Pussy Riot για προσβολή των θρησκευτικών ευαισθησιών των πιστών, της νομοθεσίας που θέτει εκτός νόμου την «προπαγάνδα υπέρ των μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων» και του θεσμού για το όριο των τριών νόμιμων γάμων για κάθε Ρώσο ώστε να αποθαρρυνθεί το διαζύγιο.΅

Ο Πατριάρχης Κύριλλος και ο Βλαντιμίρ Πούτιν στην Μόσχα. (Sergei Gunyeev / Courtesy Reuters)

Αλλά, για να φθάσει κανείς στο συμπέρασμα ότι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα προπύργιο πολιτικών και ηθικών αντιδραστικών θα πρέπει να μην λάβει υπόψη του τις πολλές αλλαγές τις οποίες αναγκαστικά υφίσταται. Υπό μια έννοια, ο υπερσυντηρητισμός τής εκκλησίας είναι σε πτώση – για του λόγου το αληθές, αρκεί να δούμε τι συμβαίνει μεταξύ των λαϊκών, και όχι στην κορυφή τής ιεραρχίας τής εκκλησίας. Ευσεβείς Χριστιανοί Ορθόδοξοι δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και πολιτικοί επιστήμονες - καθώς και ιερείς με ελεύθερη σκέψη – γίνονται όλο και πιο δυναμικά οι εναλλακτικοί οι εκπρόσωποι της πίστης τους. Αυτή η έκρηξη της Ορθόδοξης διανόησης δημιουργεί ήδη μια πρόκληση για την συντηρητική εκκλησιαστική ιεραρχία και, κατ’ επέκταση, για το καθεστώς τού Βλαντιμίρ Πούτιν.

Division and indecision over Syria

The deal on chemical weapons reached by Russia and the United States marks the latest chapter in the West’s effort to stay out of Syria’s civil war. After Russia’s diplomatic initiative, a military strike has been avoided. The White House says that diplomacy backed by a credible military threat has succeeded, and European leaders claim that their appeal for a UN process was heard. Obama’s wish to avoid military solutions may have created new momentum for negotiations with Iran. But this moment of jubilation could be short-lived: a daunting task at the UN awaits; military action may still be needed; and transatlantic cohesion has been damaged. 

For more than two years, US and European governments have successfully navigated developments that could otherwise have formed a casus belli and led to Western entanglement in Syria. In the summer of 2012, the Syrian military shot down a Turkish air force jet, and was accused by Ankara of lobbing mortars over the Turkish-Syrian border and staging car bombings in southern Turkish towns. The attack on a NATO member-state could have triggered military action against Syria, but instead the alliance showed restraint and sent German, Dutch and US air defence batteries to southern Turkey.

The future of Europe's economy: Disaster or deliverance?

 
Four leading economists give widely divergent diagnoses of the eurozone's problems and very different policy prescriptions. The EU's future could depend upon which is right. View press release

 Download PDF