Η παρακαταθήκη της λιτότητας στην ευρωζώνη

Η πρόσφατη μικρή βελτίωση στους ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ στην ευρωζώνη (που στην πραγματικότητα είναι μικροσκοπικών διαστάσεων) έχει οδηγήσει τους Ευρωπαίους φορείς χάραξης πολιτικής να διακηρύξουν τη νίκη και να διαβεβαιώσουν ότι τα προγράμματα λιτότητας που επιβάλλονται στην ευρωζώνη αποδίδουν. Αυτοί οι ίδιοι φορείς χάραξης πολιτικής σαφώς αισθάνονται δικαιωμένοι και εκλαμβάνουν την μικρή ανάκαμψη στους δείκτες ανάκαμψης ως ένδειξη ότι η λιτότητα, αν και επώδυνη, έχει αποτέλεσμα μέσω της δημιουργίας εμπιστοσύνης στο μέλλον.

Αλλά αλήθεια αυτό συμβαίνει; Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζουμε πρώτον ότι η βελτίωση στον επιχειρηματικό κύκλο της ευρωζώνης είναι το αποτέλεσμα της ανακοίνωσης της ΕΚΤ για το πρόγραμμα ΟΜΤ και δεύτερον ότι η λιτότητα έχει αφήσει μια κληρονομιά μη βιώσιμων χρεών που θα δοκιμάσει την πολιτική αντοχή των οφειλετριών χωρών.

ΓΚΑΛΟΠ - ΦΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΥΣ: Το «λουκέτο» γύρισε μπούμερανγκ

Ιχνη... λευκού καπνού αρχίζουν να φαίνονται από τον Λευκό Οίκο, καθώς ύστερα από 11 ημέρες, κατά τις οποίες και στις δύο πλευρές επικρατούσε σιγή ασυρμάτου, «άρχισαν ξανά να δουλεύουν μαζί», όπως δήλωσε και ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής από το Τέξας, Πιτ Σέσιονς, την Πέμπτη το βράδυ, οπότε κι ολοκληρώθηκε η συνάντηση του προέδρου Ομπάμα με ομάδα Ρεπουμπλικάνων βουλευτών.

Ο Τζον Μπένερ θα χρειαστεί κάποιο αντάλλαγμα από τον Ομπάμα για να περάσει τη συμφωνία από τις συμπληγάδες του tea party. Ωστόσο, οι Ρεπουμπλικάνοι εισπράττουν ήδη τη λαϊκή οργή για το «λουκέτο» στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση

Οι Ρεπουμπλικάνοι παρουσίασαν την πρότασή τους, η οποία προβλέπει μεσοπρόθεσμη αύξηση του ορίου του χρέους για διάστημα έξι εβδομάδων και ζητούν ως αντάλλαγμα τη δέσμευση του Μπαράκ Ομπάμα για διαπραγματεύσεις σε ό,τι αφορά προϋπολογισμό και φόρους, έτσι ώστε να ξεκλειδώσει το «λουκέτο» που έχει παραλύσει μερικώς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Την πρόταση κατέθεσε ο υποψήφιος αντιπρόεδρος των Ρεπουμπλικάνων και αγαπημένο παιδί του tea party, Πολ Ράιαν.

Η Ελλάδα θύμα τής λιτότητας ή της «ολλανδικής ασθένειας»;

Ο μεθοδολογικός διαχωρισμός των αγαθών και των υπηρεσιών σε διεθνώς εμπορεύσιμα και διεθνώς μη-εμπορεύσιμα χρησιμοποιείται στην οικονομική φιλολογία για δύο κυρίως λόγους: είτε για να εκτιμηθεί η «πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία» (real exchange rate) με την οποία λειτουργεί μια οικονομία, είτε για να υπολογισθεί η πραγματική καταναλωτική δυνατότητα του πληθυσμού της, με την θεωρία της «ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης» (purchasing power parity). Εν τούτοις, υπάρχει μια, λιγότερο γνωστή και αναφερόμενη, τρίτη όψη της μεθοδολογικής αυτής διακρίσεως η οποία σχετίζεται με την επίδραση που τα δύο είδη αγαθών και υπηρεσιών εξασκούν επί της μακροχρόνιας τάσης μεγέθυνσης των εθνικών οικονομιών. Είναι ακριβώς υπό αυτό το πρίσμα που η εν λόγω διάκριση παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον όσον αφορά την τρέχουσα -διαρθρωτικού χαρακτήρα- οικονομική κρίση της Ελλάδας.

Έκθεση «Ζωγραφίζοντας για το ευρώ» στο Ζάππειο, στις 14 Νοεμβρίου 2001, όταν η ευφορία για το κοινό νόμισμα έκανε το μέλλον να μοιάζει ανέφελο. Yiorgos Karahalis/Reuters

Όπως έχει αξιόπιστα δειχθεί από τους Kuznets (1966), Balassa (1964), Samuelson (1964) και Baumol (1967) [1], όσο χαμηλότερη είναι η μέση παραγωγικότητα μιας οικονομίας, τόσο μεγαλύτερος πρέπει να είναι σε αυτήν ο τομέας των διεθνώς εμπορευσίμων ως ποσοστό του ΑΕΠ. Τα διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες είναι εκείνα τα οποία μπορούν να μεταφερθούν και να καταναλωθούν μακρυά από το σημείο της παραγωγής τους. Συνεπώς η τιμή τους διαμορφώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο σύμφωνα με τον «νόμο της ενιαίας τιμής» (one price law). Ένας εγχώριος παραγωγός ο οποίος δεν είναι σε θέση να προσφέρει το προϊόν του σε ίση ή καλύτερη τιμή από τον ξένο ανταγωνιστή του είναι αναπόφευκτο να εξοβελισθεί ακόμη και από την αγορά της ίδιας του της χώρας. Τα διεθνώς εμπορεύσιμα, συνεπώς, παράγονται για μια παγκόσμια ανταγωνιστική αγορά, σύμφωνα με το πραγματικό συγκριτικό πλεονέκτημα της κάθε χώρας. Όσον αφορά το πλεονέκτημα αυτό, υπάρχουν δύο πλευρές του: είτε στηρίζεται στην φυσική προικοδότηση της χώρας (φυσικό αέριο για την Νορβηγία, ήλιος και θάλασσα για τις Μπαχάμες), είτε στην δυνατότητά της να παράγει πλησίον τού «συνόρου» οικονομικής αποτελεσματικότητας, δηλαδή κατά μήκος της καμπύλης προσφοράς της διεθνούς οικονομίας (πράγμα που μπορεί να σημαίνει ότι παράγει με την ελάχιστη δυνατή δαπάνη, όπως μια υφαντουργία στο Μπανγκλαντές, ή ότι μπορεί να παράγει στο «τεχνολογικό σύνορο», όπως συμβαίνει με τις εταιρείες των ΗΠΑ στον τομέα της πληροφορικής και του διαδικτύου).

ΝΑΤΟ: «Επίθεση» σε Τουρκία για HQ-9, αναφορά και στους ελληνικούς S-300!

(ΑΝΑΝΕΩΣΗ) Δείτε στη φωτογραφία στο τέλος του κειμένου, που εμφανίστηκε ως δια μαγείας το αφηγηματικό (όχι το σχολιαστικό) μέρος του άρθρου που θα διαβάσετε παρακάτω, στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς φυσικά την οποιαδήποτε αναφορά στην πηγή… (στον ιστοχώρο defencenet.gr)

————————————

Εκδηλώθηκε και επισήμως η αντίδραση της Ατλαντικής Συμμαχίας στα τουρκικά σχέδια για την διαφαινόμενη πρόθεση προμήθειας αντιαεροπορικού συστήματος μακρού βεληνεκούς από την Κίνα, του HQ-9 (FD-2000 στην εξαγωγική έκδοση) της China Precision Machinery Import and Export Corp’s (CPMIEC).

Αντιδράσεις από Ρωσία στις Δηλώσεις της Ουκρανίας για Αναθεώρηση των Συμβολαίων Φυσικού Αερίου

Η Ρωσία απάντησε στις δηλώσεις της Ουκρανίας περί διακοπής των εισαγωγών ρωσικού αερίου μέσα στα επόμενα χρόνια, εκτός αν αναθεωρηθούν τα υφιστάμενα συμβόλαια ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Η δήλωση αυτή έγινε από τον Ουκρανό πρωθυπουργό, Μίκολα Αζάρωφ και ακολούθησε απάντηση της εκπροσώπου του Ρώσου πρωθυπουργού, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, η οποία ανέφερε πως θα υπάρξουν συνέπειες για την Ουκρανία αν ακολουθήσει αυτή την οδό.

«Προτού κάνουν τέτοιες δηλώσεις, οι Ουκρανοί εταίροι μας θα πρέπει να λάβουν υπόψη ότι θα υπάρξουν κυρώσεις σε κάθε μονομερή αναθεώρηση των συμβολαίων», τόνισε ο Μεντβέντεφ.

Ισραήλ: Ο αγωγός αερίου θα περάσει από την Ελλάδα

 σχεδόν οριστική πολιτική επιλογή του Ισραήλ να εγκαταλείψει κάθε ιδέα για εξαγωγή του φυσικού αερίου του, μέσω της Τουρκίας, δημιουργεί νέα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο και διατηρεί στο τραπέζι την προοπτική κατασκευής του υποθαλάσσιου αγωγού με κατάληξη την Ελλάδα, από όπου το φυσικό αέριο θα διοχετευτεί στην ευρωπαϊκή αγορά.

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ (ΠΗΓΗ: http://www.ethnos.gr)

Το πλαίσιο αυτό επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Α. Σαμαρά στο Ισραήλ όχι μόνο με τις δημόσιες δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας του Ισραήλ Σιλβάν Σαλόμ αλλά, όπως πληροφορείται το «Έθνος», και στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες που είχε ο Α. Σαμαράς με τον ομόλογό του Μ. Νετανιάχου.

Η διάρρηξη των σχέσεων του Ισραήλ με την Τουρκία έχει πλέον αποκτήσει βάθος και το Ισραήλ δεν προτίθεται, όπως διαμηνύθηκε και στην ελληνική κυβέρνηση, να εμπιστευτεί τις εξαγωγές τού στρατηγικής σημασίας φυσικού αερίου του μέσω μιας χώρας με τα χαρακτηριστικά που έχει προσδώσει στην Τουρκία η διακυβέρνηση Ερντογάν.

Εκ των πραγμάτων έτσι τίθεται το ερώτημα της επιλογής των οδών εξαγωγής των τεραστίων ποσοτήτων του φυσικού αερίου της περιοχής με τις περισσότερες πιθανότητες πλέον να στρέφονται συνδυαστικά τόσο στην εξαγωγή με τη μορφή LNG όσο και μέσω αγωγών.

Δέκα Μεγάλοι Ευρωπαϊκοί Ενεργειακοί Όμιλοι Ζητούν να Δοθεί Τέλος στις Επιδοτήσεις των ΑΠΕ

Κοινή θέση υιοθέτησαν οι διευθύνοντες 10 μεγάλων ευρωπαϊκών ενεργειακών ομίλων, ζητώντας από την Ε.Ε. να δοθεί τέλος στις επιδοτήσεις για την πράσινη ενέργεια και τονίζοντας ότι οι μηχανισμοί αυτοί έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του ενεργειακού κόστους για τους μικρούς και μεγάλους καταναλωτές.

«Η μεγάλη μάχη του Μανχάταν» - Τα μυστικά ραντεβού των τραπεζιτών στην Νέα Υόρκη

Ποιούς συνάντησαν οι επικεφαλής των 4 συστημικών τραπεζών, κ.κ. Θωμόπουλος, Μεγάλου, Χριστοδούλου, Καραμούζης

Του Γιώργου Ι. Δημητρομανωλάκη

Τον δικό τους αγώνα έτσι ώστε να έλθουν περισσότερα κεφάλαια στην Ελλάδα δίνουν οι Έλληνες τραπεζίτες. Τις τελευταίες ημέρες κορυφαία  στελέχη των 4 συστημικών τραπεζών βρίσκονται στην Ουάσιγκτον και την Νέα Υόρκη πραγματοποιώντας μια σειρά από επαφές με Funds που επενδύσουν σε μετοχές και διαθέτουν συνολικά κεφάλαια άνω του 1 τρισ. δολαρίων.  

Η απάντηση των Ευρωπαίων στην κ. Λαγκάρντ για το “κούρεμα” του ελληνικού χρέους

Το πρακτορείο BLOOMBERG TV («Asmussen, Rehn, Regling, Hoyer Discuss EU Economy») μετέδωσε χθες την ανοιχτή συζήτηση που διοργάνωσε στην Ουάσιγκτον το Bertelsmann Foundation, με θέμα την οικονομία της Ευρωζώνης, την ευρωπαϊκή κρίση χρέους και το ευρωπαϊκό πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας.

Συμμετείχαν το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Joerg Asmussen, ο Ευρωπαίο Επίτροπος οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων, Olli Rehn, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Klaus Regling, και του επικεφαλής Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Werner Hoyer.

WSJ: Τα επόμενα 50 χρόνια στην Ελλάδα

Σε κύριο άρθρο με τίτλο “The next 50 years in Greece”, η σύνταξη της εφημερίδας WALL STREET JOURNAL διερωτάται ως προς τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο τερματισμού του καθεστώτος των κυλιόμενων δανείων εντός ευρωζώνης, προβάλλοντας ως παράδειγμα την Ελλάδα.

Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής: