El-Sissi’s coming victory is bad news for Muslim Brotherhood

One wish, one man… El-Sissi for Egypt’s presidency,” read the campaign placards throughout 

the streets of Cairo in advance of the elections that will take place in two and a half week.

Abdel-Fattah el-Sissi, left, visits a polling site in the Heliopolis neighborhood of Cairo, Egypt, on the first day of 

voting in the constitutional referendum, on Jan 14, 2014 (photo credit: AP/Egyptian Defense Ministry via Facebook/File)

The stirring posters bear a picture of Abdel-Fattah el-Sissi, 60, the man behind the last 

revolution in Egypt — in June 2013. He’s in civilian dress instead of his military uniform, 

wearing the sunglasses that have become his trademark.

Η Γεωπολιτική της Ενέργειας: Η Άνοδος του Ινδο-Ειρηνικού και η Υποβάθμιση της Ευρώπης

Παραφράζοντας τον Ρόμπερτ Κάπλαν (συγραφέα και αναλυτή γεωπολιτικής) θα μπορούσε κανείς να πει ότι η γεωπολιτική της ενέργειας «είναι η μάχη που διεξάγεται για χώρο και ισχύ σε ένα γεωγραφικό περιβάλλον " το οποίο περιλαμβάνει ενεργειακούς πόρους. Συναφής είναι και η παραδοχή ότι στη σύγχρονη ιστορία η εκάστοτε διεθνής τάξη βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στους ενεργειακούς πόρους. Με αυτά ως αφετηρία, το παρόν κείμενο επισημαίνει και αναλύει δύο σημαντικές τάσεις στον τομέα της ενέργειας που μετατοπίζουν το κέντρο βάρους της παγκόσμιας γεωπολιτικής ισορροπίας από την Ευρώπη στην Ασία και Αμερική οδηγώντας σε υποβάθμιση της Γηραιάς Ηπείρου.

Το νέο μέτωπο για τα Βαλκάνια στο Μαυροβούνιο

Ο πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου Μίλο Τζουγκάνοβιτς, προσπαθεί να ισορροπήσει επί ξυρού ακμής, δηλαδή μεταξύ Δύσης και Ρωσίας. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι από τη μια και Ρώσοι από την άλλη επιχειρούν να ενισχύσουν την επιρροή τους, επιδιδόμενοι σε υπόγεια διελκυστίνδα για τον γεωπολιτικό προσανατολισμό του λιλιπούτειου αυτού κράτους.



Και οι δυο έχουν τους λόγους τους να μη θέλουν ο ένας να πέσει το Μαυροβούνιο στην «αγκαλιά» του άλλου. Οι δυτικοί γιατί φοβούνται ότι οι Ρώσοι σχεδιάζουν να εγκαταστήσουν στο λιμάνι του Μπαρ ναυτική πολεμική βάση για να ελέγχουν την Αδριατική και κατ’ επέκταση την κεντρική και δυτική Μεσόγειο, η Μόσχα για να μη χάσει μια ιστορικά φιλορωσική κοιτίδα και να αποκτήσει ένα ακόμα ΝΑΤΟϊκό «καρφί» στα πλευρά της.

Ο "λόγος" της Βουλγαρίας στα ενεργειακά

Θεωρητικά, η Βουλγαρία θα έπρεπε να είναι μεταξύ των κορυφαίων δικαιούχων της προτεινόμενης Ενεργειακής Ένωσης, δεδομένου ότι πληρώνει πάρα πολλά σε μακροχρόνιες συμβάσεις με την Gazprom, η οποία είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής της (κατά μέσο όρο, 501 δολάρια ανά 1.000 m3).

Όπως και η Πολωνία, είναι εξαρτημένη από τη Ρωσία, αλλά, ακόμη περισσότερο, δεδομένης της περιορισμένης διασυνδεσιμότητας με τους γείτονές της: Η Ρουμανία είναι η μόνη που παρέχει μια επιπλέον διασυνοριακή γραμμή, αλλά, ωστόσο, δεν λειτουργεί αυτή τη στιγμή. Οι διασυνδέσεις  με την Ελλάδα και την Τουρκία, που δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα, θα επιτρέψουν στη Βουλγαρία να αξιοποιήσει το φυσικό αέριο του Αζερμπαϊτζάν, καθώς και το Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο που έρχεται μέσω της Μεσογείου. Κάθε πρωτοβουλία που θα μειώσει τις τιμές και θα προωθήσει την αέριο-για-αέριο ανταγωνιστικότητα είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη.

African National Congress Draws 62 Percent of the Vote in South Africa

As the final ballots of South Africa’s fifth post-apartheid election were tallied on Friday, the results handed the governing African National Congress a victory with 62 percent of the vote — nearly the same share it won in 1994, the year it assumed power under Nelson Mandela in the nation’s f irst truly democratic election.

Supporters of the Economic Freedom Fighters, wearing berets. A new party, it vaulted past many older parties to finish third. CreditBen Curtis/Associated Press

But the nearly identical results mask glaring differences between the two periods, during which the party has been transformed from a liberation movement that inspired South Africans, as well as Africans on the rest of the continent, to a political party buffeted by corruption, popular disillusionment and widespread complaints that it has strayed from the masses it says it represents.

Κεραυνοί για τις φήμες μετατροπής της Αγ. Σοφίας σε τζαμί

Τα πυρά της εφημερίδας «Hurriyet» συγκέντρωσε το φημολογούμενο σχέδιο της κυβέρνησης του Ταγίπ Ερντογάν για την επαναλειτουργία της Αγίας Σοφίας ως τεμένους.

Ο αρθρογράφος της «Hurriyet» διερωτάται αν έφεραν το θέμα της Αγ. Σοφίας στην επιφάνεια οι γκιουλενιστές για να πλήξουν την κυβέρνηση

Ο αρθρογράφος Ερτουγρούλ Οζκιόκ αναρωτιέται εάν ευσταθούν οι φήμες και μάλιστα ότι οι γκιουλενιστές έχουν επαναφέρει το θέμα στην επιφάνεια προκειμένου να φέρουν την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση. Στη συνέχεια κατακεραυνώνει όσους επιδιώκουν κάτι τέτοιο: «Φίλοι μου, η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται στα χέρια των Τούρκων εδώ και 560 χρόνια. Η Αγία Σοφία έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της χώρας για 90 χρόνια.

Δημοψήφισμα υπό πολεμικό κλίμα την Κυριακή στην Ουκρανία

Οι φιλορώσοι αυτονομιστές της ανατολικής Ουκρανίας προετοιμάζουν με εντατικούς ρυθμούς το δημοψήφισμα που πρόκειται να διεξαχθεί αύριο με το ερώτημα της ανεξαρτησίας, την ίδια ώρα που οι ουκρανικές δυνάμεις ασφαλείας συνεχίζουν τις επιχειρήσεις τους μετά τις πολύνεκρες συγκρούσεις που σημειώθηκαν την Παρασκευή στη Μαριούπολη.

• 5

Ο αυτοανακηρυχθείς δήμαρχος του Σλαβιάνσκ και ηγέτης των φιλορώσων αυτονομιστών, Βιάτσεσλαβ Πονομάριοφ, με το ψηφοδέλτιο του δημοψηφίσματος ανά χείρας.

Η πόλη αυτή της νοτιοανατολικής Ουκρανίας υπήρξε το θέατρο σφοδρών συγκρούσεων, κυρίως όταν μια ομάδα περίπου 60 ατόμων, οπλισμένων με αυτόματα όπλα, εξαπέλυσε επίθεση στην έδρα της τοπικής αστυνομίας. Στη μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκαν 20 από τους επιτιθέμενους και ένας αστυνομικός, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών της Ουκρανίας Αρσέν Αβάκοφ.

Bad company: Γιατί η Δύση είναι αδύναμη απέναντι στην Ρωσία

Η γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ προσέρχεται σε συνεδρίαση την κάτω βουλή στο Βερολίνο, στις 20 Μαρτίου 2014. (Fabrizio Bensch / Reuters)

Κατά την διάρκεια των τελευταίων ημερών, καθώς η Ρωσία αποδείχθηκε απρόθυμη να ανταποκριθεί στους όρους τής συμφωνίας τής Γενεύης (τής 17ης Απριλίου) για την Ουκρανία, τα Δυτικά έθνη καταδίκασαν πιο ηχηρά την χώρα. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, κατηγόρησε τη Μόσχα για «αντιπερισπασμό, παραπλάνηση και αποσταθεροποίηση [2]» επειδή υποστήριξε τους εθνοτικούς Ρώσους αυτονομιστές στην ανατολική Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, το G-7 (πρώην G-8, προτού η Ρωσία αποβληθεί νωρίτερα φέτος) επέπληξε την χώρα επειδή δεν ανέλαβε «συγκεκριμένες δράσεις για την στήριξη της συμφωνίας τής Γενεύης [3]» και απείλησε να επιβάλει πρόσθετες κυρώσεις, οι οποίες, σύμφωνα με τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών William Hague, θα ήταν «πιο εκτεταμένες [4]» από οποιεσδήποτε άλλες.

What Does Russia Really Want?

As Ukraine continues the downward descent into violent crisis this week, Russian President Vladimir Putin continues to baffle the world’s leaders. On 7 May, Putin spoke publicly about Ukraine, leaving everyone guessing at his intentions in urging pro-Russian separatists in Ukraine’s east to postpone referendums they were planning to hold this weekend.

There is a purposeful confusion coming out of Moscow, as Putin openly supported upcoming presidential elections in Ukraine to be held on 25 May, while the Russian foreign minister has harshly criticized the elections. There is no foreign leader today who can go to mental bat with Putin.

Addressing social problems should be at the heart of Europe’s economic strategy - a social revolt could well undo globalisation and undermine the basis of our prosperity

 

The priorities for European economic policy in the last few years have been to calm the sovereign debt crisis and to address the fragmentation of the financial system. But a bigger threat is stalking Europe: the risk of permanent social fragmentation that might well turn into a revolt against the political elites and end the support for European integration, open and global markets and the euro. Trust in the EU and for national governments has dropped almost everywhere since 2008, most dramatically in Cyprus, Spain, Greece and Portugal. A great majority of people – 80% according to Eurobarometer – also believe that poverty has increased in their own country. More than 6 million jobs have been lost in the EU since 2008 and material deprivation has increased substantially in the hardest hit countries, especially among the young.