Πώς να ψηφίσω; Υποψήφιοι μιας χρήσης και περιορισμένης ευθύνης

Λίγες μόνο ημέρες πριν από τις διπλές εκλογές τής 18ης Μαΐου, το εκλογικό σκηνικό είναι ασυνήθιστα ομιχλώδες. Αφενός γιατί, όπως έδειξαν και οι προηγούμενες εκλογές σε εθνικό επίπεδο, οι πολίτες είναι οργισμένοι με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ίδιοι και η Ελλάδα. Την μεγαλύτερη ευθύνη την αποδίδουν στο πολιτικό σύστημα, όπως διαχειρίστηκε τις τύχες τής χώρας τις τελευταίες δεκαετίες. Και του γυρνούν την πλάτη.

Στιγμιότυπο από παλαιότερες εκλογές στην Αθήνα. (Kostas Tsironis/Reuters)

Αφετέρου, γιατί στις σημερινές συνθήκες υπάρχει αδυναμία τής αναγνώρισης των τάσεων και των σκέψεων των πολιτών. Οι δημοσκόποι βρίσκονται σε αδιέξοδο καθώς στις δημοσκοπήσεις που διεξάγουν απαντά ελάχιστο ποσοστό πολιτών, περίπου το 10% από εκείνους που προσεγγίζονται. Έτσι, το περιθώριο λάθους γίνεται τεράστιο καθώς το δείγμα δεν είναι αντιπροσωπευτικό και οι στατιστικές τεχνικές δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το συγκεκριμένο πρόβλημα. Εκτός από τις πολιτικές αιτίες αυτού του φαινομένου υπάρχει και μια πρακτική: Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων για να μειώσουν το κόστος τους διεξάγουν τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις μέσω ηχογραφημένων ερωτημάτων. Φαίνεται ότι οι πολίτες βρίσκουν την διαδικασία αυτή προσβλητική και αντιδρούν με τον δικό τους τρόπο: Είτε κλείνουν το τηλέφωνο είτε απαντούν άλλα αντί άλλων. Ελάχιστοι ακολουθούν την επιθυμητή διαδικασία.

Η κατακραυγή ανάγκασε την κυβέρνηση να προχωρήσει σε πέντε διορθώσειςστο θέμα του αιγιαλού: Χωρίς ομπρέλες και ξαπλώστρες το 50% των παραλιών

Σειρά αλλαγών στο νομοσχέδιο για τον αιγιαλό επεξεργάζεται η κυβέρνηση μετά το φρένο βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Οι βουλευτές ανάγκασαν την κυβέρνηση σε αναδίπλωση με τον υπουργό Επικρατείας Δημήτρη Σταμάτη, να παγώνει το σχέδιο νόμου, κατόπιν σχετικής συνεννόησης με τον πρωθυπουργό. "Ο κ. Σαμαράς επιθυμεί η διαβούλευση να είναι εξαντλητική... ώστε, μετά τις ευρωεκλογές, να ενημερωθεί η κυβέρνηση για τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα αυτής της διαβούλευσης και να διαμορφωθεί η τελική θέση της" ανέφερε.

What Ukraine’s economy looks like without its Russian-speaking regions

Separatists in Luhansk want the region, and its manufacturing base, out of Kyiv's control. Reuters/Valentyn Ogirenko

Russian president Vladimir Putin revived the Czarist era term for a broad swath of southeastern Ukraine, Novorossiya, in a high-profile television appearance last month. “God knows” why Russia gave up the territory in 1920, he sighed.

Taiwan and Singapore are paying the price for China’s provocative maritime move

Before things got violent. Reuters/Kham

Some 19,000 workers in Vietnam rioted yesterday, burning down and damaging as many as 15 factories in an outburst of rage over China’s decision to deploy an oil rig near a disputed chain of islands. Regardless of the trigger, the aggression was ultimately misplaced: Most of the torched facilities were owned by companies based not in China but in Singapore, Taiwan, and South Korea.

Σκληρή απάντηση της Κίνας στον Τζον Κέρι

Η Κίνα ανακοίνωσε ότι ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι δεν αναφέρθηκε σε “προκλητικές” ενέργειες από την πλευρά του Πεκίνου στη Νότια Σινική Θάλασσα κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Κινέζο ομόλογό του Ουάνγκ Γι.

Ειρήνη και συγκρούσεις στις φαβέλες του Ρίο

 Για χρόνια, ο δρόμος μεταξύ του διεθνούς αεροδρομίου του Ρίο ντε Τζανέιρο και των τουριστικών και εμπορικών τομέων της πόλης εκτεινόταν παράλληλα σε τείχος ύψους τριών μέτρων από χάλυβα και μπετόν, που είχε σχεδιαστεί, για να εκτρέπει τις αδέσποτες σφαίρες από την κοντινή φαβέλα Μαρέ (παραγκούπολη). Είχα συχνά τον άχαρο ρόλο να εξηγώ τον σκοπό του σε φίλους από το εξωτερικό. Όμως, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην πόλη τον περασμένο μήνα, ήταν πιο εμφανές από ποτέ. Στο τελευταίο στάδιο ενός μακροχρόνιου προγράμματος ειρήνευσης ο στρατός, το ναυτικό και η αστυνομία της Βραζιλίας έχουν καταλάβει τη Μαρέ, η οποία με 130.000 κατοίκους είναι μία από τις μεγαλύτερες παραγκουπόλεις στη Λατινική Αμερική.

Όπως πολλές μεγαλουπόλεις σε όλο τον κόσμο, το Ρίο έχει αναπτυχθεί γρήγορα και χαοτικά. Η περιοχή κοντά στις κεντρικές αποβάθρες, ένας οικισμός μισοκατεστραμμένων κτηρίων, που μαστίζεται από το έγκλημα, τώρα είναι γεμάτη από γερανούς και οικοδόμους, οι οποίοι χτίζουν αυτό που οι αρχές και οι Cariocas (ντόπιοι) αποκαλούν «Wonder Port». Η ανάπτυξη περιλαμβάνει ένα ενυδρείο, ένα μοντέρνο (αν και κάπως μυστηριώδες) «μουσείο του αύριο» και ένα συγκρότημα ουρανοξυστών που θα στεγάζονται γραφεία, αξίας 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, που χρηματοδοτούνται από τον Donald Trump.

Borderlands: The View from Azerbaijan

I arrive in Azerbaijan as the country celebrates Victory Day, the day successor states of the former Soviet Union celebrate the defeat of Germany in World War II. No one knows how many Soviet citizens died in that war -- perhaps 22 million. The number is staggering and represents both the incompetence and magnificence of Russia, which led the Soviets in war. Any understanding of Russia that speaks of one without the other is flawed.

As I write, fireworks are going off over the Caspian Sea. The pyrotechnics are long and elaborate, sounding like an artillery barrage. They are a reminder that Baku was perhaps the most important place in the Nazi-Soviet war. It produced almost all of the Soviet Union's petroleum. The Germans were desperate for it and wanted to deny it to Moscow. Germany's strategy after 1942, including the infamous battle of Stalingrad, turned on Baku's oil. In the end, the Germans threw an army against the high Caucasus guarding Baku. In response, an army raised in the Caucasus fought and defeated them. The Soviets won the war. They wouldn't have if the Germans had reached Baku. It is symbolic, at least to me, that these celebrations blend into the anniversary of the birth of Heydar Aliyev, the late president of Azerbaijan who endured the war and later forged the post-Soviet identity of his country. He would have been 91 on May 10.

Ισραήλ: Σε εξαετή κάθειρξη για διαφθορά καταδικάστηκε ο πρώην πρωθυπουργός Εχούντ Όλμερτ

Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Εχούντ Όλμερτ καταδικάστηκε σήμερα σε εξαετή κάθειρξη καθώς κρίθηκε ένοχος για δωροληψία.

Αυτή είναι η πρώτη φορά που επιβάλλεται ποινή κάθειρξης σε πρώην επικεφαλής κυβέρνησης στο Ισραήλ.

Γιατί η Boko Haram επιτίθεται σε σχολεία

Γυναίκες διαδηλώνουν στην Abuja, στις 30 Απριλίου 2014. (Afolabi Sotunde / Reuters)

Η απαγωγή 276 μαθητριών τον περασμένο μήνα στην βορειοανατολική Νιγηρία από την εξτρεμιστική ισλαμιστική οργάνωση Boko Haram αποτέλεσε είδηση διεθνώς. Σε ένα βίντεο που εμφανίστηκε την περασμένη εβδομάδα, ο ηγέτης τής Boko Haram απηύθυνε ένα ανατριχιαστικό μήνυμα, στο οποίο αποκάλεσε τα κορίτσια «σκλάβες» και απείλησε να τα «πουλήσει στην αγορά». Λίγο μετά, μια εκστρατεία στα social media που ονομάζεται # BringBackOurGirls εξαπλώθηκε ταχέως. Και αυτή την εβδομάδα, η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Μισέλ Ομπάμα, μέχρι που ανάρτησε μια φωτογραφία στο Tweeter [2] με τον εαυτό της να κρατά μια πινακίδα με το hashtag τής εκστρατείας. Οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας, έχουν προσφερθεί να βοηθήσουν στον εντοπισμό των τρομοκρατών.

The Outlook for the Euro Zone: Adjusting with Low Inflation

Low inflation remains the key risk to recovery in some advanced economies. Despite subdued price expectations, the International Monetary Fund (IMF) projects that most major advanced economies, including Canada, the United States, the United Kingdom and even Japan will return to their central banks’ targets of two percent inflation by 2019. In the euro zone, however, inflation is only projected to gradually rise to 1.6 percent by 2019. Even more concerning, the IMF estimates that the euro zone currently faces a 20 percent probability of deflation in the coming year. Sustained inflation around the European Central Bank’s target is important for the recovery in the euro zone because of its implications for debt dynamics, uncertainty, the allocation of credit and relative wage adjustments.