Μπορεί να αποφευχθεί ο εμφύλιος στην Υεμένη;

Ενώ κάποτε χαιρετίστηκε από διεθνείς διπλωμάτες ως πρότυπο για την περιοχή, εδώ και μήνες τώρα η Υεμένη φαίνεται να διαλύεται. Καθώς η διαμάχη μεταξύ των Houthis, που ελέγχουν τη Sanaa, και του μεταβατικού προέδρου της χώρας, Abdo Rabbu Mansour Hadi, ο οποίος έχει καθιερώσει μια εναλλακτική πρωτεύουσα στο Aden, εντείνεται, η Υεμένη είναι σε βαθύ κίνδυνο διάσπασης, αν δεν φθίνει σε εμφύλιο πόλεμο, ιδιαίτερα εάν αναλογιστεί κανείς την φύση των συνομιλιών για τις οποίες διαμεσολάβησε το ΝΑΤΟ, με στόχο μια νέα πολιτική συμφωνία. Τα δεινά αποτελέσματα αυτού έχουν φανερωθεί τις τελευταίες ημέρες, όπως είναι η σειρά θανατηφόρων βομβαρδισμών τζαμιών που προκάλεσαν το θάνατο σε περισσότερους από 100 πολίτες της Υεμένης.

Energy In Nigeria: Ghosts Of The Past, Present And Future

If electricity and the management of power sector reforms are key to Nigeria’s economic future, crude oil/gas – and the mismanagement thereof – is at the heart of its current mess. And the decline in oil prices since 2014 constrains Nigeria’s abilities to maneuver at a time when it needs maximum flexibility. Whoever wins the next election, will have to face the ghosts of Nigeria’s energy past, to set the country towards a brighter future. Add to this a volatile security situation, and the next President will face a challenging time. What happens in Nigeria will reverberate across West Africa.

A Marxist take on the 'Brexit' general election

The ideas of Karl Marx suggest that Britain’s general election will not define the country's relationship with the EU.



It is tempting to see the British general election, to be held on May 7th, as a pivotal moment in Britain’s relationship with the EU. If the Conservatives form a government, there will be a referendum on Britain’s EU membership by the end of 2017. If Labour does so, there will not. At the time of writing, the election is impossible to call, with both parties neck and neck in the polls, but neither likely to win enough seats for an outright majority.

Iran Comes to the Israeli Border

In Jordan, Syria’s war is everywhere. Over 600,000 refugees have fled to the country: Cities like Irbid and Zarqa teem with new Syrian inhabitants, and Zaatari camp, which houses 85,000 exiled Syrian Sunnis, is home to at least four donkeys named Bashar. Above it all, coalition cargo planes and screaming F-16s slice through the spring sky toward northern Syria and Iraq, daily reminders of Jordan’s role in the coalition airstrikes against the Islamic State.

Saudi Arabia and Iran Compete in Yemen

Militiamen loyal to the government of Yemeni President Abd Rabboh Mansour Hadi sit on top of tanks in the southern city of Aden. (STR/AFP/Getty Images)

While the al-Houthi movement struggles to manage multiple regional challenges to its north, its rise to power in Yemen is a setback for Saudi Arabia on its southern flank. After the fall of the Yemeni government, Riyadh will have to capitalize on the al-Houthis' need for political and financial support to re-establish its influence in the country. But because Iran is trying to fill that support gap, too, Yemen has become another battleground where the two sectarian rivals will struggle against one another.

Non-Proliferation and Nuclear Transparency

Tools that promote a stable nuclear relationship between nations are characterised by a congruence of views on non-proliferation of weapon and vector technologies, fissile material control and strategic transparency; the last makes clear the strategic underpinnings that motivate weapon programmes. The Nuclear Non-Proliferation Treaty (NPT), which was negotiated in 1968 and entered into force in 1970, is the corner stone of all international efforts to provide stability within the bounds of a globally ‘iniquitous’ nuclear regulatory system by limiting access to nuclear weapons. The impetus behind the NPT was a stated concern for the safety of a world with many nuclear weapon States. It was recognised that the Cold War deterrent relationship between just the US and the Soviet Union was fragile. Having more nuclear weapon States would reduce security for all, multiplying the risks of miscalculation, accidents, unauthorised use of weapons and the hazards of regional tensions escalating to nuclear conflict. The concept of the NPT process was formulated by Frank Aiken, Irish Minister for External Affairs, in 1958. A total of 190 States have joined the Treaty, though North Korea, which acceded to the NPT in 1985 but never came into compliance, announced its withdrawal in 2003. States that have never joined the NPT are India, Israel, and Pakistan.

Το ράλι του δολαρίου: Τότε και τώρα

ΟMatt O’ Brien γράφει ότι το δολάριο βρίσκεται στο μέσον του μεγαλύτερου ράλι τα τελευταία 40 χρόνια. Όπως επισημαίνει ο Steve Englander της Citibank, το δολάριο, με την ισοτιμία των σταθμισμένων εμπορικών συναλλαγών, έχει αυξηθεί περισσότερο σε ποσοστό επί τοις εκατό τις τελευταίες 175 ημέρες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 1976. Ο Menzie Chinn γράφει ότι τα στοιχεία παρακάτω καθιστούν δύο σημεία σαφή. Πρώτον, η ανατίμηση των τελευταίων έξι μηνών είναι πολύ ραγδαία. Δεύτερον, δεν είναι άνευ προηγουμένου. Ένα τελευταίο τέτοιο επεισόδιο ωστόσο –μετά από την εποχή Lehman και τη φυγή προς την ασφάλεια- ήταν βραχυχρόνιο. Πριν από αυτό, ήταν στην αρχή των κρίσεων της Ανατολικής Ασίας. Ο Justin Fox γράφει ότι αν και η πρόσφατη κίνηση εναντίον του ευρώ είναι δραματική, μας έχει απλώς φέρει ξανά πίσω στην 1η Ιανουαρίου 1999, όταν εισήχθη το ευρώ.

Η κυβέρνηση Νετανιάχου κατασκοπεύει τις ΗΠΑ

Στην ηλεκτρισμένη, το τελευταίο διάστημα, ατμόσφαιρα που περιβάλλει τις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ, ήρθε να προστεθεί η καταγγελία της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal ότι η κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατασκοπεύει την Αμερική στις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Το σχετικό ρεπορτάζ, προφανώς αποτέλεσμα σκόπιμης διαρροής από την πλευρά του Λευκού Οίκου, αποκαλύπτει τη σοβαρότητα της κρίσης στις σχέσεις των δύο παραδοσιακών συμμάχων, την οποία συνδαυλίζει η επιθετική πολιτική του Νετανιάχου τόσο στο παλαιστινιακό όσο και στο ιρανικό πρόβλημα.

• 

Σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν για τον Ομπάμα η αποκάλυψη πως η κυβέρνηση Νετανιάχου κατασκόπευε τις ΗΠΑ και χρησιμοποιούσε τις πληροφορίες για την υπονόμευση της προσπάθειας συμφωνίας με το Ιράν.

Επικαλούμενη ανώτερους αξιωματούχους της κυβέρνησης Ομπάμα, οι οποίοι μίλησαν στην εφημερίδα με την προϋπόθεση της ανωνυμίας, η Wall Street Journal αναφέρει ότι η εν λόγω κατασκοπευτική δραστηριότητα του Ισραήλ άρχισε λίγο μετά την αποκατάσταση μυστικού δίαυλου επικοινωνίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης για τη διπλωματική επίλυση του προβλήματος, το 2012. Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αντελήφθησαν τι συνέβαινε όταν υπέκλεψαν επικοινωνίες μεταξύ Ισραηλινών αξιωματούχων, οι οποίοι αντάλλασσαν άκρως απόρρητες πληροφορίες, προσπελάσιμες μόνο μέσω κατασκοπείας.

Η γεωπολιτική σημασία του 1821: Το ιστορικό νόημα της Ελληνικής Επανάστασης

(Yannis Behrakis/ Reuters)

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 υπήρξε ιστορική τομή μείζονος σημασίας για τους Έλληνες, εθνική ομάδα με μακραίωνη ιστορική παρουσία στην περιοχή που εκδηλώθηκε η Επανάσταση, η οποία θα αποτελούσε μετά την ολοκλήρωση των πολεμικών δραστηριοτήτων την επικράτεια του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Η Επανάσταση αποκατέστησε την πολιτική αυτονομία του ελληνικού έθνους, η οποία είχε αναιρεθεί ως συνέπεια της οθωμανικής, αλλά και της ενετικής κατάκτησης περιοχών του ιστορικού ελληνικού χώρου.

DISARM AND MODERNIZE

 In the early decades of the Cold War, NATO made arrangements to bury what were known as atomic demolition munitions (in essence, nuclear mines) at key points in West Germany, to be detonated if Warsaw Pact forces ever invaded. Although this plan, if enacted, might have slowed the enemy advance, it also almost certainly would have turned vast West German territories into radioactive wastelands littered with corpses and smoldering buildings—the stuff of hellish alternative-
history scenarios. The West viewed such tactical nukes—NATO fielded 7,000 to 8,000 of these shorter-
range, smaller-yield weapons for most of the Cold War—as tripwires in anticipation of the Soviet Union’s own Strangelovian plans for its thousands of tactical weapons. That is to say, the forward positioning of these nukes was a signal: If the Soviet Union invaded Europe, confrontation would escalate quickly to the nuclear realm, and the United States would intervene.