Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

«ΜΠΑΖΕΙ» ΤΟ ΝΑΤΟΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ISIS: Η προβληματική «συμμαχία των προθύμων» κατά των τζιχαντιστών

Στη συγκρότηση μιας προβληματικής συμμαχίας δέκα (απρόθυμων) «πρόθυμων» συμμάχων που μαζί με δυνάμεις που ακόμη αναζητούνται επί του εδάφους θα αναλάβουν το έργο της «εξαΰλωσης» και όχι απλώς της αναχαίτισης της τζιχαντικής απειλής του ISIS, κατέληξαν ο Μπ. Ομπάμα και άλλοι ηγέτες των μεγάλων χωρών της Δύσης, καθώς πλέον η απειλή των ισλαμιστών γίνεται όλο και πιο μεγάλη και εκτείνεται πια και πέραν των συνόρων της Συρίας και του Ιράκ.

Ομπάμα και Κάμερον κοιτάζουν ψηλά. Γνωρίζουν όμως καλά ότι οι πόλεμοι κερδίζονται στο έδαφος.
Ομπάμα και Κάμερον κοιτάζουν ψηλά. Γνωρίζουν όμως καλά ότι οι πόλεμοι κερδίζονται στο έδαφος.
Η «συμμαχία των προθύμων» εναντίον του ISIS, που αποφασίστηκε να συγκροτηθεί στο Κάρντιφ στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, θα αποτελείται από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Γερμανία, την Τουρκία, την Ιταλία, την Πολώνία και τη Δανία, ενώ αναζητείται η συνδρομή και χωρών του Κόλπου.

India and Southeast Asia – Maritime Issues

Despite its historical and cultural links with Southeast Asia, India in its post-independence foreign policy largely tended to ignore the region. It was the end of the Cold War that brought this region back to the forefront of India’s foreign policy horizons. Since then, India’s “Look East” policy, which originally was primarily focused on trade and economics, has now attained a distinct security dimension.
As India’s economic linkages with various countries in the region have become more extensive, demands have grown for a gradual strengthening of security ties at a time of China’s rapid rise. Smaller states in the region could now look to India to act as a balancer in view of China’s growing influence amidst a broader leadership vacuum in the region, the Obama administration’s “Asia-Pacific pivot” notwithstanding. 

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2014

«Αντάρτες» στους Τόρις θέτουν θέμα ηγεσίας

Ευθεία αμφισβήτηση της ηγεσίας του μπορεί να αντιμετωπίσει ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον από μερίδα βουλευτών του κόμματός του εάν η Σκωτία ψηφίσει υπέρ της ανεξαρτησίας της. Σύμφωνα με αποκάλυψη της εφημερίδας Independent, ομάδα «ανταρτών» του Συντηρητικού Κόμματος έχει ήδη πραγματοποιήσει συναντήσεις με στόχο την επιλογή υποψηφίου για την ηγεσία του κόμματος που θα αμφισβητήσει τον κ. Κάμερον.


Εξέγερση αντιμετωπίζει από μερίδα βουλευτών του Συντηρητικού Κόμματος ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον.








Σε μία προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, ο Βρετανός πρωθυπουργός δήλωσε την Πέμπτη ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί σε περίπτωση επικράτησης του «ναι». Πολλοί βουλευτές εκτιμούν, όμως, ότι η θέση του Κάμερον σε μία τέτοια περίπτωση θα είναι ιδιαίτερα δυσχερής, καθώς θα μείνει στην ιστορία ως «ο πρωθυπουργός που έχασε τη Σκωτία».

Η Γερμανία, η ΕΕ και η εξωτερική πολιτική

Την 1η Σεπτεμβρίου, η Bundestag συζήτησε την απόφαση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να προμηθεύσει με όπλα την αυτόνομη κουρδική κυβέρνηση στο Βόρειο Ιράκ για να την βοηθήσει να αντιμετωπίσει το “Ισλαμικό Κράτος”. Σχεδόν κανείς στη γερμανική πολιτική σκηνή δεν παρέλειψε να συνδέσει τα γεγονότα με αυτά πριν από 75 χρόνια, όταν την 1η Σεπτεμβρίου 1939 το γερμανικό ναυτικό βομβάρδισε μια πολωνική θέση του πυροβολικού κοντά στο Γκντασκ, ξεκινώντας τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Καγκελάριος Angela Merkel και όλοι όσοι απάντησαν σε αυτήν στη διάρκεια της συζήτησης, χρησιμοποιήσαν αυτό το περιστατικό γερμανικής επιθετικότητας, είτε για να δικαιολογήσουν είτε για να επικρίνουν την τρέχουσα πολιτική.


Ακόμη και δεκαετίες μετά από το τέλος του πολέμου, η προσπάθεια να δημιουργηθεί η βούληση για τον καταμερισμό των ευθυνών στις διεθνείς υποθέσεις, ακόμη καταλήγει στα βασικά και θεμελιώδη επιχειρήματα των Γερμανών φορέων χάραξης πολιτικής. Ο πολιτικός διάλογος στη Γερμανία απλώς ωριμάζει σταδιακά στο να αντιληφθεί ότι κρίσιμες επιλογές εξωτερικής πολιτικής περιλαμβάνουν τόσο αβεβαιότητες όσο και πιθανούς μελλοντικούς κινδύνους. Αλλά παρά το ότι αυτές οι επιλογές μπορεί να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες, δεν μπορούν να αποφευχθούν.

Europe Needs A New Source of Oil and Gas, Fast

Summer is over and many Europeans may have to keep warm this coming winter by thinking about their summer holidays while wrapped in blankets, praying for a short winter or for the world to come to its senses. It both cases, they may well be disappointed.
Europe Needs A New Source of Oil and Gas, Fast
The never-ending conflicts in the Middle East, mayhem in Libya, uncertainty in the Gulf and a war in Ukraine are all going to take a toll on the energy supplies this winter.

After chemical attack Syria loses our attention

A year ago the world was outraged as news of an alleged chemical attack in a Damascus suburb on 21 August 2013 reached the public, and footage of dead and injured Syrians flooded the internet. The UN later confirmed everyone’s worst fears and verified that chemical weapons had been used. At least 500 people were reported to have been killed in the attack, with estimates reaching as high as 1,500 victims.
To US President Obama, this had crossed the line. The public and media outlets felt similarly, with media attention of the Syrian crisis reaching a record high.
Was this political, media and public interest sustained over the ensuing months? Unfortunately not.

Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014

Κρίσιμες ώρες για το μέλλον της Ουκρανίας

Κατάπαυση του πυρός και άνοιγμα του δρόμου για πολιτική διευθέτηση της ουκρανικής κρίσης ή δραματική κλιμάκωση και παλινδρόμηση των σχέσεων Δύσης - Ρωσίας στην ατμόσφαιρα του Ψυχρού Πολέμου; Το βαρύ ερώτημα που στοιχειώνει τη διεθνή επικαιρότητα ενδέχεται να κριθεί, σε μεγάλο βαθμό, σήμερα – κάπου ανάμεσα στο Μινσκ της Λευκορωσίας, όπου διεξάγονται κρίσιμες συνομιλίες για ανακωχή, και στο Νιούπορτ της Ουαλίας, όπου η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ καλείται να καθορίσει τη στάση της Συμμαχίας έναντι της Ρωσίας.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο (δεξιά) κοιτάζει τον Αμερικανό πρόεδρο που συνομιλεί με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, λίγο πριν από την οικογενειακή φωτογραφία στο Νιούπορτ της Ουαλλίας.




Τόσο η κυβέρνηση του Κιέβου όσο και οι αυτονομιστές της Ανατολικής Ουκρανίας εμφανίστηκαν χθες έτοιμοι να συμφωνήσουν ανακωχή. «Με την προϋπόθεση ότι θα πραγματοποιηθεί κανονικά η συνάντηση (στο Μινσκ), θα διατάξω, στις 2.00 μ.μ. τοπική ώρα, το γενικό επιτελείο να εφαρμόσει αμοιβαία κατάπαυση του πυρός», δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο στο περιθώριο της ΝΑΤΟϊκής συνόδου, όπου παραβρέθηκε ως προσκεκλημένος. Στο ίδιο μήκος κύματος, οι ηγέτες των ρωσόφωνων αυτονομιστών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, Αλεξάντερ Ζαχαρένκο και Ιγκόρ Πλοτίνσκι, ανακοίνωσαν ότι θα διατάξουν κατάπαυση του πυρός σήμερα, στις 3 μ.μ., εφόσον υπάρξει συμφωνία στο Μινσκ. Οι δύο εκπρόσωποι των ανταρτών προσέθεσαν ότι είναι έτοιμοι να ανοίξουν ανθρωπιστικούς διαδρόμους και να δεχθούν διεθνείς παρατηρητές.

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014

Ukraine, Iraq and a Black Sea Strategy

The United States is, at the moment, off balance. It faces challenges in the Syria-Iraq theater as well as challenges in Ukraine. It does not have a clear response to either. It does not know what success in either theater would look like, what resources it is prepared to devote to either, nor whether the consequences of defeat would be manageable. 


A dilemma of this sort is not unusual for a global power. Its very breadth of interests and the extent of power create opportunities for unexpected events, and these events, particularly simultaneous challenges in different areas, create uncertainty and confusion. U.S. geography and power permit a degree of uncertainty without leading to disaster, but generating a coherent and integrated strategy is necessary, even if that strategy is simply to walk away and let events run their course. I am not suggesting the latter strategy but arguing that at a certain point, confusion must run its course and clear intentions must emerge. When they do, the result will be the coherence of a new strategic map that encompasses both conflicts. 

Ξεκινά η γεώτρηση στο κοίτασμα «Ονασαγόρας» στην κυπριακή ΑΟΖ

Στις 25 Σεπτεμβρίου και σύμφωνα με τον καθορισμένο προγραμματισμό της κοινοπραξίας ENI- KOGAS θα ξεκινήσει η γεώτρηση στο κοίτασμα «Ονασαγόρας» στην κυπριακή ΑΟΖ από το γεωτρύπανο SAIPEM 10000.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Φιλελεύθερος», η Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω του υπουργείου Ενέργειας, με «Οδηγία προς Ναυτιλομένους» δέσμευσε δύο θαλάσσιες περιοχές μέχρι και τις 30 Δεκεμβρίου για γεωτρήσεις. Αυτό, ουσιαστικά αποτελεί και την έναρξη της διαδικασίας των τουλάχιστον δύο διαδοχικών γεωτρήσεων που θα πραγματοποιήσει η ΕΝΙ-KOGAS στο επόμενο τρίμηνο. 

Και εγένετο φως: Το φιλόδοξο πρόγραμμα της Ουάσιγκτον να βοηθήσει την Αφρική να παράγει ηλεκτρισμό

Ένας άνδρας ιππεύει το άλογό του κοντά σε γραμμές ηλεκτρικής ενέργειας που τροφοδοτούν τα ορυχεία πλατίνας στην Marikana, στην Νότιο Αφρική. (Courtesy Reuters)

Κατά την πρώτη εβδομάδα τού Αυγούστου, οι επίσημες αντιπροσωπείες από 50 χώρες τής Αφρικής ήρθαν στην Ουάσιγκτον για να συμμετάσχουν στην Σύνοδο Ηγετών ΗΠΑ-Αφρικής. Η συνάντηση ήταν χαρακτηριστική στην εξαιρετική φαντασμαγορία της, τον υπερβάλλοντα ζήλο στην ασφάλεια και την σχετική έλλειψη απτών επιτευγμάτων. Πρωταρχικός στόχος τής Ουάσιγκτον φαίνεται να ήταν να αποδείξει ότι δεν είχε ξεχάσει εντελώς την Αφρική, και οι περισσότερες από τις πολιτικές υπό συζήτηση ήταν συμβολικές. Στο τέλος, οι αμερικανικές εταιρείες - συμπεριλαμβανομένων των Coca-Cola, General Electric και IBM - ανακοίνωσαν νέες επενδύσεις ύψους περίπου 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων˙ Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε μετριοπαθή νέα προγράμματα ασφαλείας για την ενίσχυση της συνεργασίας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την διατήρηση της ειρήνης. Αυτά ήταν αξιοθαύμαστα βήματα, αλλά δεν είναι μετασχηματιστικά ούτε για την Αφρική, ούτε για την αμερικανική πολιτική προς την περιοχή.