The Challenges for Iran's Next President

Iran's Guardian Council, the powerful vetting and oversight committee of the Islamic republic, announced Tuesday its list of eight approved candidates for the June 14 Iranian presidential election. A total of 686 presidential hopefuls had submitted their names for approval, though in recent days dozens of politicians and clerics had withdrawn their candidacies in support of better-known figures. Chief among them were former president Ayatollah Ali Akbar Hashemi Rafsanjani and outgoing president Mahmoud Ahmadinejad's right-hand man, Esfandiar Rahim Mashaei.

The Iranian Interior Ministry on Tuesday also confirmed rumors that had swirled for 36 hours that Rafsanjani had been dismissed due to his advanced age. Mashaei, long a subject of derision by the conservative clerical and political establishment (despite having the support of many of the members of Ahmadinejad's Cabinet and who would have enjoyed the backing of the president's considerable political machine and populist connections to Iran's rural and urban poor), also was dismissed.

LONDON, BOSTON : NEO-JIHADISTS : A BROAD AND LONG LASTING THREAT

A homemade bomb in Boston, a murder of unprecedented savagery in the streets of London: the "neo-jihadist" threat is rising, certainly for long, in the Western world. This is precisely the topic of my new book - "Neo-Jihadists", published by Jourdan Editions1: an analysis of that new and growing threat that will persist in the years to come. 

Islamist terrorists who sowed death in Paris in the eighties by committing several attacks from December 7, 1985 to September 17, 1986 that injured more than 200 people and killed a dozen were Tunisian nationals, manipulated by Hezbollah on behalf of the Iranian secret services. Those who attacked France ten years later, during the bomb attacks campaign perpetrated by the Armed Islamic Group in the summer and fall of 1995 (10 dead and 200 wounded) were mostly Algerian nationals, manipulated by an Algerian organization and taking orders in Algeria. The al-Qaeda terrorist who planned an attack, potentially lethal but never launched, against the U.S. embassy in Paris in September 2011, was a Tunisian who lived in Germany and was illegally residing in Belgium. He had been trained in Afghanistan. The 9/11 terrorists came from Egypt, Syria, and Saudi Arabia. 

Ο κόκκινος Γουάιτ Γιατί ένας από τους πατέρες του μεταπολεμικού καπιταλισμού κατασκόπευε υπέρ των σοβιετικών

Στον απόηχο της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 και της επακόλουθης παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, έχει γίνει κοινός τόπος για πολιτικούς, ειδήμονες και οικονομολόγους να επικαλούνται τη μνήμη του Bretton Woods. Τον Ιούλιο του 1944, εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκπρόσωποι από 44 χώρες συγκεντρώθηκαν σε αυτή την απομακρυσμένη πόλη του New Hampshire για να δημιουργήσουν κάτι που δεν υπήρχε ποτέ πριν: ένα παγκόσμιο νομισματικό σύστημα που θα διοικείται από έναν διεθνή οργανισμό. Ο «κανόνας του χρυσού» από τα τέλη του 19ου αιώνα, το οργανικό θεμέλιο της πρώτης μεγάλης οικονομικής παγκοσμιοποίησης, είχε καταρρεύσει κατά τη διάρκεια του προηγούμενου παγκοσμίου πολέμου. Οι προσπάθειες για να αναβιώσει τη δεκαετία του 1920 αποδείχθηκαν καταστροφικά ανεπιτυχείς. Οι οικονομίες και το εμπόριο κατέρρευσαν. Οι διασυνοριακές εντάσεις βρίσκονταν στα ύψη. Στη δεκαετία του 1930, διεθνιστές στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ήταν αποφασισμένοι να επιλύσουν τις αδυναμίες του διεθνούς οικονομικού συστήματος, μια για πάντα. Σύμφωνα με τα λόγια του Harry Dexter White, τότε ελάχιστα γνωστού αξιωματούχου του Υπ. Οικονομικών ο οποίος έγινε ο -όχι και τόσο αναμενόμενος- αρχιτέκτονας του συστήματος του Bretton Woods, είχε έρθει η ώρα να οικοδομηθεί ένα «New Deal για έναν νέο κόσμο».

Η Αμερικανική αντιπροσωπεία στο Bretton Woods. Από αριστερά προς τα δεξιά: Harry D. White, Fred W. Vinson, Dean Acheson, Edward E. Brown, Marriner S. Eccles και Jesse P. Wolcott. Καθιστοί, Robert F. Wagner, Brent Spence, ο υπουργός Οικονομικών Morgenthau

Δουλεύοντας παράλληλα και σε μια ακανθώδη συνεργασία με τον Βρετανό ομόλογό του, τον επαναστατικό οικονομολόγο Τζον Μάυναρντ Κέυνς (John Maynard Keynes), ο Γουάιτ έθεσε ως στόχο να δημιουργήσει τις οικονομικές βάσεις για μια βιώσιμη μεταπολεμική παγκόσμια ειρήνη. Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αποκτήσουν περισσότερη δύναμη από τις αγορές, αλλά και λιγότερα προνόμια για να μην μπορούν να τις χειραγωγούν ώστε να προσπορίζονται εμπορικά κέρδη. Το εμπόριο στο μέλλον θα αξιοποιηθεί για την εξυπηρέτηση της πολιτικής συνεργασίας με τον τερματισμό των ελλείψεων σε χρυσό και δολάρια. Οι κερδοσκόποι που τροφοδότησαν (και επωφελήθηκαν από) τους φόβους αυτών των ελλείψεων θα αλυσοδένονταν από τους περιορισμούς που θα τίθεντο στις ξέφρενες διασυνοριακές ροές κεφαλαίων. Τα επιτόκια θα καθορίζονται από κυβερνητικούς εμπειρογνώμονες εκπαιδευμένους στη νέα ισχυρή πειθαρχία της μακροοικονομίας, στην ίδρυση της οποίας ο Κέυνς είχε καθοριστικό ρόλο. Ένα νεοσυσταθέν Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) θα διασφαλίσει ότι οι συναλλαγματικές ισοτιμίες δεν χειραγωγούνται για να δημιουργηθεί κάποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Το πιο σημαντικό, εκκολαπτόμενοι δικτάτορες ποτέ πια δεν θα είναι σε θέση να χρησιμοποιούν εμπόδια στο εμπόριο και τις συναλλαγματικές ροές ως εργαλεία οικονομικής επιθετικότητας, καταστρέφοντας τους γείτονές τους και να ρίχνοντας λάδι στη φωτιά του πολέμου.

Οι εκλογές δεν θα αλλάξουν τη γερμανική προσέγγιση της κρίσης

Αρχίζει να θερμαίνεται η προεκλογική εκστρατεία στη Γερμανία ενόψει των γενικών εκλογών στα τέλη Σεπτεμβρίου που, βάσει δημοσκοπήσεων, αναμένεται να χρίσει νικητή έναν Μεγάλο Συνασπισμό. Δεδομένου του καίριου ρόλου της χώρας στη διαχείριση της κρίσης της ευρωζώνης, το αποτέλεσμα των εκλογών θα διαμορφώσει τη συνολική πολιτική και, συνεπώς, το πώς θα εξελιχθούν η οικονομία και η θεσμική αρχιτεκτονική της Ευρώπης. 
Ωστόσο η Goldman Sachs πιστεύει πως λίγα πράγματα θα αλλάξουν μετά τις εκλογές. Κανένα αποτέλεσμα δεν θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο που η γερμανική κυβέρνηση προσεγγίζει την ευρωκρίση. Μπορεί απλά να αλλάξει ελαφρώς η ρητορική και να δίνεται περισσότερη έμφαση στην ανάπτυξη και λιγότερη στην προσαρμογή στις ομιλίες και τις δηλώσεις. Ωστόσο ο οίκος θεωρεί απίθανο τα λόγια να μετουσιωθούν σε πράξεις. 

Τραπεζικές κρίσεις και πολιτική επιβίωση

Οι οικονομικές συνέπειες των χρηματοοικονομικών κρίσεων έχουν διερευνηθεί συστηματικά. Δεν ισχύει το ίδιο για τις πολιτικές τους συνέπειες. Το άρθρο αυτό υποστηρίζει ότι εάν δεν δοθεί προσοχή στις πολιτικές συνέπειες, οι κρίσεις θα παραμείνουν ελάχιστα κατανοητές. Εξάλλου, η πολιτική είναι αυτή που διαμορφώνει τις επιλογές τακτικής, την ψυχολογία της αγοράς και τελικά, τα αποτελέσματα στην οικονομία. Τα στοιχεία από τα αποτελέσματα των τραπεζικών κρίσεων στον τελευταίο αιώνα αποδεικνύουν ότι οι κρίσεις έχουν μια δραματική επίδραση στις προοπτικές επιβίωσης των κυβερνήσεων.

Το κίνημα των κρίσεων τραπεζικού και κρατικού χρέους που ξεκίνησε το 2007 έχει ισχυρές και συνεχείς οικονομικές συνέπειες (ΔΝΤ 2013a, 2013b). Οι οικονομολόγοι έχουν χρησιμοποιήσει μακροπρόθεσμα ιστορικά δεδομένα για να ερευνήσουν τις συνθήκες που θα επικρατούν μετά από τις οικονομικές κρίσεις, αλλά μας λείπει κάποια ισοδύναμη πανοραμική ανάλυση της επίδρασης των κρίσεων στην πολιτική. Αυτό είναι ένα σημαντικό κενό, διότι αυτές οι πολιτικές συνέπειες, ιδίως οι προοπτικές επιβίωσης των κυρίαρχων κυβερνήσεων, μπορούν να διαμορφώσουν τις κυβερνητικές επιλογές μετά από την κρίση, το κλίμα της αγοράς και επομένως και τα οικονομικά αποτελέσματα. Ο τρόπος με τον οποίο οι πολίτες έχουν αντιδράσει στις κρίσεις έχει αλλάξει σημαντικά στη διάρκεια του τελευταίου αιώνα, με τις συνεχιζόμενες συνέπειες για το πώς οι κυβερνήσεις έχουν απαντήσει στις κρίσεις. Αυτό έχει βοηθήσει στην προώθηση των πολιτικό-οικονομικών κύκλων της οικονομικής σταθερότητας και στην ανανέωση της αστάθειας.

Ουδεμία Νομική Κάλυψη Ε.Ε. για Εκμετάλλευση Κοιτασμάτων Εντός της ΑΟΖ

Σύμφωνα με σειρά δημοσιευμάτων στον Ελληνικό Τύπο αμέσως μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κορυφής την εβδομάδα που πέρασε στις Βρυξέλλες (22/5) η Ε.Ε. φαίνεται ότι συμφώνησε ότι θα παρέχει πολιτική κάλυψη στην Ελλάδα για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων εντός της ΑΟΖ της. Μάλιστα τ’ ανωτέρω δημοσιεύματα επικαλούνται την παράγραφο 6β των συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής η οποία όμως ουδεμία αναφορά κάνει περί ΑΟΖ (εδώ το πλήρες κείμενο - ελληνικά και αγγλικά).

Η παράγραφος 6 ξεκινάει με μια γενική διατύπωση για την ανάγκη διαφοροποίησης του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης και την ανάπτυξη εγχώριων πηγών ενέργειας προκειμένου να κατοχυρωθεί η ασφάλεια εφοδιασμού και παράλληλα να μειωθεί η ενεργειακή εξάρτηση της Ε.Ε. Η δε 6β αναφέρει, κατά λέξη, «η Επιτροπή προτίθεται να διερευνήσει τις δυνατότητες συστηματικότερης χρήσης ενδοχώριων και εξωχώριων πηγών ενέργειας με σκοπό την ασφαλή, βιώσιμη και αποτελεσματική σε σχέση με το κόστος εκμετάλλευσης τους, με σεβασμό των επιλογών των κρατών μελών όσον αφορά το ενεργειακό μείγμα».

Οι 20 πιο "καυτές" startups του Λονδίνου

Το Λονδίνο συγκεντρώνει - και δικαιολογημένα - το ενδιαφέρον πολλών startupers, καθώς δεν έχει τίποτα να "ζηλέψει" από τη Silicon Valley σεεπενδυτές, πόρους και ταλέντο, σύμφωνα με δημοσίευμα του Mashable.

Το άρθρο παρουσιάζει τις είκοσι πιο πετυχημένες λονδρέζικες startups:

Οι Ιταλοί καταργούν την κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων

Τέλος στην χρηματοδότηση των κομμάτων από τα ταμεία του ίδιου του κράτους βάζουν οι Ιταλοί. Την είδηση επικοινώνησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ενρίκο Λέτα μέσω του λογαριασμού του στο twitter.

«Συμφωνήσαμε στην κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων. Το Γενικό Λογιστήριο του κράτους θα πρέπει, τώρα, να ετοιμάσει την σχετική ρύθμιση στην οποία θα βασιστεί το σχέδιο νόμου», ήταν το μήνυμα του Ιταλού πρωθυπουργού.

Γίνονται οι άνθρωποι πιο χαζοί; Πτώση της νοημοσύνης από τη βικτοριανή εποχή

Μπορεί η τεχνολογία μας να γίνεται όλο και πιο έξυπνη αλλά μάλλον δε συμβαίνει το ίδιο και σε μας, όπως αποκαλύπτει μια προκλητική νέα μελέτη που αναφέρει πως η ανθρώπινη νοημοσύνη βρίσκεται σε πτώση. Σύμφωνα με την έρευνα οι κάτοικοι του δυτικού κόσμου έχουν χάσει 14 IQ πόντους κατά μέσο όρο, από τη βικτοριανή εποχή.

«Περισσότερη δουλειά για καλύτερη σύνταξη»

Αλλαγές στα συνταξιοδοτικά συστήματα των κρατών-μελών με συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα και ενδεχόμενη αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης ζητεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι ευρωβουλευτές ενέκριναν με μεγάλη πλειοψηφία σχετική έκθεση της Ρία Όομεν Ρούϊτεν από την Ολλανδία, καταθέτοντας τη δική τους άποψη σχετικά με τη «Λευκή Βίβλο» της Κομισιόν για τις συντάξεις. Το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου δεν είναι δεσμευτικό, αλλά εκφράζει μία ευρεία και υπερκομματική συναίνεση για μεταρρυθμίσεις με στόχο την επάρκεια και τη βιωσιμότητα των συντάξεων που σήμερα κινδυνεύουν, όπως υποστηρίζει η εισηγήτρια Όομεν Ρούϊτεν.