Χάσμα μεταξύ πολιτικών και πολιτών στη Γερμανία

Στο ερώτημα για την Ευρώπη, υπάρχει ένα οδυνηρό χάσμα μεταξύ της γερμανικής πολιτικής ελίτ και του κοινού. Όπως εμφάνισε η τελευταία μας δημοσκόπηση YouGov Deutschland για τα συναισθήματα των Γερμανών ψηφοφόρων απέναντι στην Ευρώπη, ο γερμανικός λαός είναι συντριπτικά εναντίον περαιτέρω οικονομικής στήριξης για την ευρωζώνη, και θεωρεί πως ο επόμενος Καγκελάριος θα πρέπει να στηρίξει τις προσπάθειες για να μεταβιβάσει τις εξουσίες πίσω στα κράτη-μέλη.

Τώρα, η Deutsche Wirtschafts Nachrichten έχει διεξάγει μια παρόμοια δημοσκόπηση μεταξύ και των 620 μελών της γερμανικής Bundestag. Είναι ενδιαφέρον να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα:

Η δημοσκόπησή μας διαπιστώνει ότι τα δύο τρίτα των Γερμανών απορρίπτουν οποιαδήποτε πολιτική της ευρωζώνης που περιλαμβάνει ακόμη περισσότερα γερμανικά κεφάλαια: είτε αυτά είναι επιπλέον δάνεια στα κράτη με κρίση, απομείωση χρέους ή συγκέντρωση χρέους.

Φθηνότερο φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν για Ελλάδα και Ε.Ε.

Χθες στο Μπακού, η κοινοπραξία του Σαχ Ντενίζ υπέγραψε συμφωνίες 25ετούς διάρκειας για την προμήθεια άνω των 10 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως από το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ 2, ποσότητες που θα διανεμηθούν σε εταιρείες σε Ιταλία, Ελλάδα και Βουλγαρία.

Χαμηλότερη τιμή

Οι συμφωνίες αυτές, που χαρακτηρίστηκαν από τον περιφερειακό πρόεδρο της BP για το Αζερμπαϊτζάν κ. Γκόρντον Μπίλερ «από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της αγοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου», προσφέρουν σύμφωνα με έγκυρες πηγές αέριο σε τιμή χαμηλότερη κατά 10-12% από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο της τιμής τoυ ρωσικού αερίου. Μία από αυτές τις συμφωνίες υπέγραψε και η ΔΕΠΑ για την προμήθεια 1 δισ. κ.μ. αερίου, ενώ οι άλλες 9 ευρωπαϊκές εταιρείες είναι οι Shell, Bulgargas, Gasnatural Fenosa, EON, GDF Suez, Hera Trading, AXPO και ENEL.

Γιατί η γερμανική κάλπη μάς αφορά

Οι εκλογές στη Γερμανία είναι περισσότερο σημαντικές από κάθε άλλη φορά, γιατί η χώρα κατέστη τα τελευταία χρόνια απόλυτη κυρίαρχος στην Ευρώπη, κατά τρόπο που επηρεάζει καθοριστικά την καθημερινότητα πολλών λαών, ασφαλώς και των Ελλήνων. Αλλά και ιδιότυπες, γιατί δεν είχαν ξαναπαρουσιαστεί τα δύο στοιχεία που, κατά τη γνώμη μου, χαρακτηρίζουν αυτή την εκλογική αναμέτρηση από την πρώτη στιγμή.

Το πρώτο είναι η μονομερής θέση από την ίδια τη Γερμανία αυτών των εκλογών ως ορίου για το σταμάτημα -και, θέλω να ελπίζω, και την επανεκκίνηση- κάθε δραστηριοποίησης της θεσμικής και πολιτικής Ευρώπης.

Η αφύπνιση των Ρώσων Ορθόδοξων: Το ξέφτισμα της συμμαχίας Εκκλησίας-Κράτους στη Ρωσία

Όταν η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι στις ειδήσεις, κάτι που συμβαίνει αρκετά συχνά τον τελευταίο καιρό, η εικόνα που έρχεται στο μυαλό είναι ενός στρατού αρχιεπισκόπων και ηγουμένων, με επικεφαλής τον Πατριάρχη Κύριλλο Α’, που συνωμοτούν με τους αυταρχικούς κυβερνήτες τής χώρας στο Κρεμλίνο. Αυτό δεν είναι αστήρικτο. Οι συντηρητικοί κληρικοί τής εκκλησίας έχουν, στην πραγματικότητα, παράσχει την υποστήριξή τους στους πιο πολωτικούς πρόσφατους νόμους της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης της φυλάκισης των τριών μελών του γυναικείου μουσικού συγκροτήματος Pussy Riot για προσβολή των θρησκευτικών ευαισθησιών των πιστών, της νομοθεσίας που θέτει εκτός νόμου την «προπαγάνδα υπέρ των μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων» και του θεσμού για το όριο των τριών νόμιμων γάμων για κάθε Ρώσο ώστε να αποθαρρυνθεί το διαζύγιο.΅

Ο Πατριάρχης Κύριλλος και ο Βλαντιμίρ Πούτιν στην Μόσχα. (Sergei Gunyeev / Courtesy Reuters)

Αλλά, για να φθάσει κανείς στο συμπέρασμα ότι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα προπύργιο πολιτικών και ηθικών αντιδραστικών θα πρέπει να μην λάβει υπόψη του τις πολλές αλλαγές τις οποίες αναγκαστικά υφίσταται. Υπό μια έννοια, ο υπερσυντηρητισμός τής εκκλησίας είναι σε πτώση – για του λόγου το αληθές, αρκεί να δούμε τι συμβαίνει μεταξύ των λαϊκών, και όχι στην κορυφή τής ιεραρχίας τής εκκλησίας. Ευσεβείς Χριστιανοί Ορθόδοξοι δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και πολιτικοί επιστήμονες - καθώς και ιερείς με ελεύθερη σκέψη – γίνονται όλο και πιο δυναμικά οι εναλλακτικοί οι εκπρόσωποι της πίστης τους. Αυτή η έκρηξη της Ορθόδοξης διανόησης δημιουργεί ήδη μια πρόκληση για την συντηρητική εκκλησιαστική ιεραρχία και, κατ’ επέκταση, για το καθεστώς τού Βλαντιμίρ Πούτιν.

Division and indecision over Syria

The deal on chemical weapons reached by Russia and the United States marks the latest chapter in the West’s effort to stay out of Syria’s civil war. After Russia’s diplomatic initiative, a military strike has been avoided. The White House says that diplomacy backed by a credible military threat has succeeded, and European leaders claim that their appeal for a UN process was heard. Obama’s wish to avoid military solutions may have created new momentum for negotiations with Iran. But this moment of jubilation could be short-lived: a daunting task at the UN awaits; military action may still be needed; and transatlantic cohesion has been damaged. 

For more than two years, US and European governments have successfully navigated developments that could otherwise have formed a casus belli and led to Western entanglement in Syria. In the summer of 2012, the Syrian military shot down a Turkish air force jet, and was accused by Ankara of lobbing mortars over the Turkish-Syrian border and staging car bombings in southern Turkish towns. The attack on a NATO member-state could have triggered military action against Syria, but instead the alliance showed restraint and sent German, Dutch and US air defence batteries to southern Turkey.

The future of Europe's economy: Disaster or deliverance?

 
Four leading economists give widely divergent diagnoses of the eurozone's problems and very different policy prescriptions. The EU's future could depend upon which is right. View press release

 Download PDF

Israel worried it may be pushed to join chemical weapons ban

The US-Russia deal to strip President Bashar Assad of his chemical weapons stockpile has some policymakers in Jerusalem concerned that Israel may be forced to sign an international chemical weapons ban treaty, something it has been unwilling to do until now.

U.S. Secretary of State John Kerry, left, and Russian Foreign Minister Sergei Lavrov, right, deliver statements in Geneva, Switzerland, Saturday Sept. 14, 2013. (photo credit: AP Photo/Keystone,Martial Trezzini)

The Chemical Weapons Convention, an international arms control pact which bans the production and amassing of chemical weapons materiel, is ratified by 183 states. Only Israel and Myanmar have signed the treaty but not ratified it into law.

Σχεδόν 2 εκατ. ευρώ οι αμοιβές προσωπικού του ΤΧΣ

Στο 1.998.033 ανέρχεται το σύνολο των αμοιβών του προσωπικού του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), και αφαιρουμένων των εργοδοτικών εισφορών ύψους 223.585 ευρώ, διαμορφώνεται στο 1.774.448 ευρώ.

Από τα 1.774.448 ευρώ, που είναι οι συνολικές δαπάνες εργοδοσίας, τα 1.223.523 ευρώ αφορούν μισθοδοσία προσωπικού (σ.σ. σύμφωνα με το έγγραφο το προσωπικό το 2012 ήταν 20 άτομα), εκ των οποίων το καθαρό καταβληθέν ποσό μετά την αφαίρεση ασφαλιστικών εισφορών και φόρων ανήλθε σε 1.045.751 ευρώ.

Ρωσία: Επιμένει για χρήση χημικών από τους αντάρτες

Η Ρωσία εξακολουθεί να υποψιάζεται πως η επίθεση με δηλητηριώδες αέριο που πραγματοποιήθηκε στις 21 Αυγούστου στη Συρία ήταν μια προβοκάτσια των ανταρτικών δυνάμεων και υποστηρίζει πως η έκθεση των επιθεωρητών του ΟΗΕ δεν απαντά σε όλα τα ερωτήματά της σχετικά με την επίθεση, δήλωσε σήμερα ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ.

Μιλώντας έπειτα από συνομιλίες με τον Γάλλο υπουργό Εξωτερικών Λοράν Φαμπιούς μια ημέρα αφού οι επιθεωρητές του ΟΗΕ επιβεβαίωσαν πως χρησιμοποιήθηκε νευροπαραλυτικό αέριο σαρίν, ο Λαβρόφ υιοθέτησε μια διαφορετική άποψη απ' αυτή της Γαλλίας και άλλων δυτικών κρατών που κατηγορούν για την επίθεση τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ: Βρήκαν τα χημικά, ψάχνουν ακόμα για τους ενόχους

Αν και πολυαναμενόμενη, η έκθεση των επιθεωρητών του ΟΗΕ που παρουσιάστηκε χθες στα 15 μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν είχε το πολυαναμενόμενο περιεχόμενο.

Επιθεωρητές του ΟΗΕ συλλέγουν δείγματα για τη χρήση χημικών όπλων ανατολικά της Δαμασκού. Αναπάντητο έμεινε το ερώτημα για το ποιος βρίσκεται πίσω από την επίθεση

Επιβεβαίωσε μεν εμφατικά αυτό που όλοι (της Ρωσίας συμπεριλαμβανομένης) αποδέχονται, πως δηλαδή στη Συρία όντως έγινε χρήση χημικών όπλων, χωρίς ωστόσο να δώσει σαφή απάντηση στο φλέγον ερώτημα που διχάζει τη διεθνή κοινότητα, δηλαδή ποιος τελικά ευθύνεται για την επίθεση με χημικά που σκόρπισε τον θάνατο στις 21 Αυγούστου στη Δαμασκό;