Η Γερμανία, η ΕΕ και η εξωτερική πολιτική

Την 1η Σεπτεμβρίου, η Bundestag συζήτησε την απόφαση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να προμηθεύσει με όπλα την αυτόνομη κουρδική κυβέρνηση στο Βόρειο Ιράκ για να την βοηθήσει να αντιμετωπίσει το “Ισλαμικό Κράτος”. Σχεδόν κανείς στη γερμανική πολιτική σκηνή δεν παρέλειψε να συνδέσει τα γεγονότα με αυτά πριν από 75 χρόνια, όταν την 1η Σεπτεμβρίου 1939 το γερμανικό ναυτικό βομβάρδισε μια πολωνική θέση του πυροβολικού κοντά στο Γκντασκ, ξεκινώντας τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Καγκελάριος Angela Merkel και όλοι όσοι απάντησαν σε αυτήν στη διάρκεια της συζήτησης, χρησιμοποιήσαν αυτό το περιστατικό γερμανικής επιθετικότητας, είτε για να δικαιολογήσουν είτε για να επικρίνουν την τρέχουσα πολιτική.

Ακόμη και δεκαετίες μετά από το τέλος του πολέμου, η προσπάθεια να δημιουργηθεί η βούληση για τον καταμερισμό των ευθυνών στις διεθνείς υποθέσεις, ακόμη καταλήγει στα βασικά και θεμελιώδη επιχειρήματα των Γερμανών φορέων χάραξης πολιτικής. Ο πολιτικός διάλογος στη Γερμανία απλώς ωριμάζει σταδιακά στο να αντιληφθεί ότι κρίσιμες επιλογές εξωτερικής πολιτικής περιλαμβάνουν τόσο αβεβαιότητες όσο και πιθανούς μελλοντικούς κινδύνους. Αλλά παρά το ότι αυτές οι επιλογές μπορεί να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες, δεν μπορούν να αποφευχθούν.

Europe Needs A New Source of Oil and Gas, Fast

Summer is over and many Europeans may have to keep warm this coming winter by thinking about their summer holidays while wrapped in blankets, praying for a short winter or for the world to come to its senses. It both cases, they may well be disappointed.

The never-ending conflicts in the Middle East, mayhem in Libya, uncertainty in the Gulf and a war in Ukraine are all going to take a toll on the energy supplies this winter.

After chemical attack Syria loses our attention

A year ago the world was outraged as news of an alleged chemical attack in a Damascus suburb on 21 August 2013 reached the public, and footage of dead and injured Syrians flooded the internet. The UN later confirmed everyone’s worst fears and verified that chemical weapons had been used. At least 500 people were reported to have been killed in the attack, with estimates reaching as high as 1,500 victims.

To US President Obama, this had crossed the line. The public and media outlets felt similarly, with media attention of the Syrian crisis reaching a record high.

Was this political, media and public interest sustained over the ensuing months? Unfortunately not.

Κρίσιμες ώρες για το μέλλον της Ουκρανίας

Κατάπαυση του πυρός και άνοιγμα του δρόμου για πολιτική διευθέτηση της ουκρανικής κρίσης ή δραματική κλιμάκωση και παλινδρόμηση των σχέσεων Δύσης - Ρωσίας στην ατμόσφαιρα του Ψυχρού Πολέμου; Το βαρύ ερώτημα που στοιχειώνει τη διεθνή επικαιρότητα ενδέχεται να κριθεί, σε μεγάλο βαθμό, σήμερα – κάπου ανάμεσα στο Μινσκ της Λευκορωσίας, όπου διεξάγονται κρίσιμες συνομιλίες για ανακωχή, και στο Νιούπορτ της Ουαλίας, όπου η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ καλείται να καθορίσει τη στάση της Συμμαχίας έναντι της Ρωσίας.

• 

Ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο (δεξιά) κοιτάζει τον Αμερικανό πρόεδρο που συνομιλεί με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, λίγο πριν από την οικογενειακή φωτογραφία στο Νιούπορτ της Ουαλλίας.

Τόσο η κυβέρνηση του Κιέβου όσο και οι αυτονομιστές της Ανατολικής Ουκρανίας εμφανίστηκαν χθες έτοιμοι να συμφωνήσουν ανακωχή. «Με την προϋπόθεση ότι θα πραγματοποιηθεί κανονικά η συνάντηση (στο Μινσκ), θα διατάξω, στις 2.00 μ.μ. τοπική ώρα, το γενικό επιτελείο να εφαρμόσει αμοιβαία κατάπαυση του πυρός», δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο στο περιθώριο της ΝΑΤΟϊκής συνόδου, όπου παραβρέθηκε ως προσκεκλημένος. Στο ίδιο μήκος κύματος, οι ηγέτες των ρωσόφωνων αυτονομιστών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, Αλεξάντερ Ζαχαρένκο και Ιγκόρ Πλοτίνσκι, ανακοίνωσαν ότι θα διατάξουν κατάπαυση του πυρός σήμερα, στις 3 μ.μ., εφόσον υπάρξει συμφωνία στο Μινσκ. Οι δύο εκπρόσωποι των ανταρτών προσέθεσαν ότι είναι έτοιμοι να ανοίξουν ανθρωπιστικούς διαδρόμους και να δεχθούν διεθνείς παρατηρητές.

Ukraine, Iraq and a Black Sea Strategy

The United States is, at the moment, off balance. It faces challenges in the Syria-Iraq theater as well as challenges in Ukraine. It does not have a clear response to either. It does not know what success in either theater would look like, what resources it is prepared to devote to either, nor whether the consequences of defeat would be manageable. 

A dilemma of this sort is not unusual for a global power. Its very breadth of interests and the extent of power create opportunities for unexpected events, and these events, particularly simultaneous challenges in different areas, create uncertainty and confusion. U.S. geography and power permit a degree of uncertainty without leading to disaster, but generating a coherent and integrated strategy is necessary, even if that strategy is simply to walk away and let events run their course. I am not suggesting the latter strategy but arguing that at a certain point, confusion must run its course and clear intentions must emerge. When they do, the result will be the coherence of a new strategic map that encompasses both conflicts. 

Ξεκινά η γεώτρηση στο κοίτασμα «Ονασαγόρας» στην κυπριακή ΑΟΖ

Στις 25 Σεπτεμβρίου και σύμφωνα με τον καθορισμένο προγραμματισμό της κοινοπραξίας ENI- KOGAS θα ξεκινήσει η γεώτρηση στο κοίτασμα «Ονασαγόρας» στην κυπριακή ΑΟΖ από το γεωτρύπανο SAIPEM 10000.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Φιλελεύθερος», η Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω του υπουργείου Ενέργειας, με «Οδηγία προς Ναυτιλομένους» δέσμευσε δύο θαλάσσιες περιοχές μέχρι και τις 30 Δεκεμβρίου για γεωτρήσεις. Αυτό, ουσιαστικά αποτελεί και την έναρξη της διαδικασίας των τουλάχιστον δύο διαδοχικών γεωτρήσεων που θα πραγματοποιήσει η ΕΝΙ-KOGAS στο επόμενο τρίμηνο. 

Και εγένετο φως: Το φιλόδοξο πρόγραμμα της Ουάσιγκτον να βοηθήσει την Αφρική να παράγει ηλεκτρισμό

Ένας άνδρας ιππεύει το άλογό του κοντά σε γραμμές ηλεκτρικής ενέργειας που τροφοδοτούν τα ορυχεία πλατίνας στην Marikana, στην Νότιο Αφρική. (Courtesy Reuters)

Κατά την πρώτη εβδομάδα τού Αυγούστου, οι επίσημες αντιπροσωπείες από 50 χώρες τής Αφρικής ήρθαν στην Ουάσιγκτον για να συμμετάσχουν στην Σύνοδο Ηγετών ΗΠΑ-Αφρικής. Η συνάντηση ήταν χαρακτηριστική στην εξαιρετική φαντασμαγορία της, τον υπερβάλλοντα ζήλο στην ασφάλεια και την σχετική έλλειψη απτών επιτευγμάτων. Πρωταρχικός στόχος τής Ουάσιγκτον φαίνεται να ήταν να αποδείξει ότι δεν είχε ξεχάσει εντελώς την Αφρική, και οι περισσότερες από τις πολιτικές υπό συζήτηση ήταν συμβολικές. Στο τέλος, οι αμερικανικές εταιρείες - συμπεριλαμβανομένων των Coca-Cola, General Electric και IBM - ανακοίνωσαν νέες επενδύσεις ύψους περίπου 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων˙ Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε μετριοπαθή νέα προγράμματα ασφαλείας για την ενίσχυση της συνεργασίας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την διατήρηση της ειρήνης. Αυτά ήταν αξιοθαύμαστα βήματα, αλλά δεν είναι μετασχηματιστικά ούτε για την Αφρική, ούτε για την αμερικανική πολιτική προς την περιοχή.

Τεράστιο το κόστος της διαφθοράς για τις φτωχές χώρες

Η διαφθορά κοστίζει κάθε χρόνο στις φτωχές χώρες περίπου ένα τρισεκατομμύριο δολάρια (σχεδόν 750 δισ. ευρώ) και ευθύνεται για εκατομμύρια θανάτους, σύμφωνα με έκθεση που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα μη κυβερνητική οργάνωση.

Έκθεση της οργάνωσης κατά της φτώχειας One, η οποία εδρεύει στις ΗΠΑ, αναφέρει ότι η διαφθορά και το έγκλημα έχουν θέσει σε κίνδυνο μεγάλο μέρος της προόδου που έχει επιτευχθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες για την καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας.

Νίκη του Renzi ο διορισμός της Mogherini

Το παραδέχομαι: ήμουν μία από εκείνους που θεωρούσαν ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός Matteo Renzi ήταν υπερβολικά αισιόδοξος όταν επέμενε να βάλει την Federica Mogherini υποψήφια για τη θέση της Ύπατης Εκπροσώπου.

Στις 11 Ιουλίου, 11 κράτη-μέλη από την Ανατολική Ευρώπη μπλόκαραν την υποψηφιότητα της Ιταλίδας υπουργού Εξωτερικών, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν πολύ κοντά στη Ρωσία. Πολλοί από εμάς πίστευαν ότι αυτό ήταν το τέλος των ελπίδων της Mogherini. Ο Renzi ήταν πολύ απότομος προτείνοντάς την -και εξέθεσε την Ιταλίδα νέα υπουργό σε έντονη κριτική. Οι άνθρωποι δήλωσαν πως ήταν πολύ νέα, πολύ άπειροι, πολύ λίγο γνωστή, και δεν είχε τις ηγετικές ικανότητες που απαιτούνταν για να αντιμετωπίσει τις τεράστιες προκλήσεις του σημερινού κόσμου.

Εταιρείες με περισσότερο ρευστό από κράτη

Πολλές χώρες θεωρούνται πλούσιες με εκτεταμένα συναλλαγματικά διαθέσιμα, όπως η Κίνα και η Ιαπωνία με 4 τρισ. δολάρια και 1,2 τρισ. δολάρια αντίστοιχα. Είναι οι δύο κορυφαίες στην κατάταξη. Η πραγματικότητα των αριθμών αποδεικνύει ότι εντυπωσιακά πάμπλουτες μπορεί να είναι και πολυεθνικές εταιρείες και ενίοτε πλουσιότερες από τα πιο πλούσια κράτη! Τουλάχιστον, με κριτήριο τα ταμειακά διαθέσιμα.



Για παράδειγμα, στην περίπτωση της Apple και των Ηνωμένων Πολιτειών, η σύγκριση είναι προς όφελος της πρώτης. Κι αυτή δεν είναι μοναδική περίπτωση. Συγκεκριμένα, ο κολοσσός υψηλής τεχνολογίας που ίδρυσε ο Στιβ Τζομπς έχει υπερτριπλάσια ταμειακά διαθέσιμα (158,8 δισ. δολάρια) από τα κρατικά διαθέσιμα (47,6 δισ. δολάρια) των Ηνωμένων Πολιτειών (εξαιρουμένων των επενδύσεών τους σε χρυσό). Η Apple οφείλει πολλά στις υψηλότατες πωλήσεις των συνδεδεμένων με το Διαδίκτυο συσκευών της (iPod, iPad, iPhone), οι οποίες, όντας περίτεχνες και πρωτοποριακές, έχουν πιστούς καταναλωτές σε όλο τον κόσμο.