Κατά 28% πιό κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε. το ελληνικό ΑΕΠ Εκθεση του αυστρακού οικονομικού ινστιτούτου WiFo

Αλλαγή στρατηγικής για την Ελλάδα και προσθετή βοήθεια από τους Ευρωπαίους εταίρους προκρίνει το αυστριακό οικονομικό Ινστιτούτο WiFo, το οποίο δεν συμμερίζεται τις αισιόδοξες διαπιστώσεις που θέλουν την Ελλάδα να έχει αφήσει πίσω της τα χειρότερα.
 

Σε έκθεση του ινστιτούτου για τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας διαπιστώνεται ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία αλλαγή στην Ελλάδα χωρίς μεταβολή της στρατηγικής και χωρίς βοήθεια από τους Ευρωπαίους εταίρους. «Χωρίς αλλαγή της πολιτικής δημοσιονομικής εξυγίανσης και ισχυρή επενδυτική βοήθεια από τους Ευρωπαίους εταίρους δεν μπορεί να θεμελιωθεί η άποψη ότι τα χειρότερα για την Αθήνα έχουν περάσει», διευκρινίζει ο επικεφαλής του αυστριακού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Καρλ Άιγκινγκερ.

US ambassador says Obama’s first visit to Israel will address ‘urgent’ peacemaking agenda

President Barack Obama will bring an “urgent” peacemaking agenda to Israel on his upcoming visit, focusing on the region and the resumption of talks between Israel and the Palestinians, U.S. Ambassador Dan Shapiro said Wednesday.

Shapiro spoke a day after the White House announced Obama will visit Israel, the West Bank and Jordan in the spring, at the beginning of both his second term in office and also at the start of Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu’s third term. Obama’s previous term in office saw relations with Netanyahu deteriorate in part over failed talks with the Palestinians but also due to the two leaders’ different world views. The visit will be Obama’s first as president to the staunch U.S. ally.

Νεκροί και τραυματίες από τσουνάμι στα νησιά του Σολομώντα

Τσουνάμι χτύπησε την Τετάρτη τα νησιά του Σολομώντα στον Ειρηνικό Ωκεανό, ύστερα από έναν ισχυρό σεισμό 8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, που σημειώθηκε στις 03:12 τα ξημερώματα (ώρα Ελλάδος). Τουλάχιστον τέσσερις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, αρκετοί είναι οι τραυματίες, ενώ δεκάδες σπίτια καταστράφηκαν.

 

Το τσουνάμι ήταν ύψους σχεδόν ενός μέτρου και χτύπησε απομονωμένες κοινότητες στο νησί Σάντα Κρουζ. Σε δεκάδες σπίτια σε τέσσερα χωριά προκλήθηκαν ζημιές.

Εκτός ελέγχου η Αίγυπτος;

Η κατάσταση στην Αίγυπτο φαίνεται να τίθεται όλο και περισσότερο εκτός ελέγχου. Η σημερινή κρίση είναι η παράταση της κρίσης που ξέσπασε στα τέλη του περασμένου έτους από τα πάνω από το διάταγμα του Προέδρου Morsi στις 22 Νοεμβρίου το οποίο ανέστελλε κάποιες δικαστικές αποφάσεις και έδινε στον Πρόεδρο περισσότερες αρμοδιότητες, πάνω στη βιασύνη για την έγκριση ενός νέου συντάγματος, το οποίο έχει απορριφθεί κατά κόρον από την κοσμική αντιπολίτευση. Αυτή η κρίση φαίνεται να σταματάει κατά τα τέλη του Δεκεμβρίου, μετά το συνταγματικό δημοψήφισμα, αλλά η ηρεμία εκείνης της περιόδου ήταν στην πραγματικότητα μια ανάπαυλα. Σχεδόν κάθε ομάδα της αντιπολίτευσης ανακοίνωσε ότι ο εορτασμός της εξέγερσης του 2011 στις 25 Ιανουαρίου θα ήταν μια ευκαιρία για τις διαμαρτυρίες κατά του Προέδρου Morsi και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Αλλά αυτό που βλέπουμε τώρα είναι πιο περίπλοκο από τις διαμαρτυρίες κατά της Αδελφότητας.

Το Πόρτ Σαΐντ, οι πόλεις των καναλιών και κάποιες από τις πόλεις του Δέλτα του Νείλου είναι μάρτυρες βίας πέρα από τις πιο καθαρά οργανωμένες πολιτικές διαμαρτυρίες που βλέπουμε στο Κάιρο. Από τον συνολικό αριθμό των νεκρών της περασμένης εβδομάδας, τουλάχιστον 45 από τους 54 θανάτους έχουν καταγραφεί μέχρι στιγμής στο Πορτ Σάιντ. Οι θάνατοι αυτοί είναι προϊόν των τοπικών παραπόνων, ειδικά της ετυμηγορίας του δικαστηρίου στις 26 Ιανουαρίου υπέρ της καταδίκης των τοπικών φιλάθλων του ποδοσφαίρου σε θάνατο για το ρόλο τους στην καταστροφή του σταδίου του Πορτ Σαΐντ πέρυσι στην οποία έχασαν τη ζωή τους 74 άτομα. Τουλάχιστον 30 από αυτούς που σκοτώθηκαν στο Πορτ Σαΐντ έχασαν τη ζωή τους κατά τη διαρκεια της επίθεσης στη φυλακή και ήταν υποστηρικτές ή/και συγγενείς των καταδικασθέντων. Στο Πορτ Σαΐντ επικρατεί το συναίσθημα ότι η πόλη πληρώνει το τίμημα της επιθυμίας των κυβερνήσεων να κατευνάσουν τα θύματα της καταστροφής του γηπέδου (οι οποίοι ήταν υποστηρικτές της αντίπαλης ομάδας ποδοσφαίρου του Καΐρου), τα οποία είχαν απειλήσει ότι θα ασκήσουν βία στην περίπτωση που η ετυμηγορία δεν τα ικανοποιήσει. Επίσης και στην Αλεξάνδρεια, τα γεγονότα έχουν ως αιτία τους τις τοπικές διαμαρτυρίες και την αγανάκτηση για τα δύο χρόνια εγκατάλειψης αυτών των επαρχιακών πόλεων από την κεντρική κυβέρνηση.

Εντός του Φεβρουαρίου η Πρόταση της Κυβέρνησης προς την Τρόικα για την «Μικρή ΔΕΗ»

Το ιταλικό μοντέλο φαίνεται ότι προκρίνεται από την κυβέρνηση στο θέμα της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, ενώ ολοκληρωμένη πρόταση θα τεθεί υπ’ όψιν της τρόικας εντός του Φεβρουαρίου. Το μοντέλο αυτό ακολουθεί το παράδειγμα της ιταλικής Enel, η οποία πούλησε σε τρίτους χαρτοφυλάκια αντιπροσωπευτικών μονάδων, ενώ ήδη ως υποψήφιοι αγοραστές ακούγονται τα ονόματα το Κατάρ, της γερμανικής RWE, της γαλλικής Edison που ανήκει στον όμιλο EDF, καθώς και ομίλων από το Κατάρ και την Ισπανία. 

Στο πλαίσιο αυτό, έχει εξεταστεί το ενδεχόμενο να πωλήσει η ΔΕΗ λιγνιτικές μονάδες και ενδεχομένως και υδροηλεκτρικές.

ΣΑΛΟ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΔΙΑΡΡΟΗ ΕΓΓΡΑΦΟΥ Βόμβες και κατά Αμερικανών

Αντιδράσεις και έντονες συζητήσεις έχει προκαλέσει στις ΗΠΑ η διαρροή εσωτερικού εγγράφου του υπουργείου Δικαιοσύνης της χώρας το οποίο προσπαθεί να προσδώσει νομική κάλυψη στη κυβέρνηση για να χρησιμοποιεί τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) για να σκοτώνει Αμερικανούς πολίτες που συνεργάζονται με την Αλ Κάιντα και «άλλες συναφείς ομάδες» στο εξωτερικό.

Η χρήση των drones για τη δολοφονία στην Υεμένη του αμερικανικής υπηκοότητας Ανουάρ Αλ Αουλάκι και ενός ακόμη Αμερικανού πολίτη τον Σεπτέμβριο του 2011 είχε θέσει ζήτημα νομιμότητας της απόφασης να προχωρήσει η επιχείρηση, ενώ προκάλεσε αντιδράσεις φορέων που εξέφρασαν αμφιβολίες για το κατά πόσον με αυτόν τον τρόπο παραβιάζονται τα βασικά δικαιώματα των πολιτών που προκύπτουν από τη διάκριση των εξουσιών ενός κράτους.

Israel’s Netanyahu hits early snags, tough choices in putting together new ruling coalition

As Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu prepares to take office for a third time, his attempts to form a new coalition government have gotten off to a rocky start.

Netanyahu is vowing to form a broad-based government to tackle the country’s challenges in the coming years, but that won’t be easy. Given the dizzying array of potential coalition partners and their deep differences on key issues, Netanyahu will be hard pressed to build a stable government, much less make significant progress on such divisive matters as drafting ultra-Orthodox Jewish seminary students into the military and pursuing peace with the Palestinians.

“There are very serious disputes that will be very hard to resolve,” Reuven Rivlin, a senior member of Netanyahu’s Likud Party, told Israel Radio on Tuesday.

Δημογραφική μετάβαση

Ο πληθυσμός της Γης έχει ξεπεράσει το σημείο των 7 δισεκατομμυρίων. Στις προβλέψεις για το μέλλον οι δημογράφοι έχουν χωριστεί σε δυο στρατόπεδα. Οι πρώτοι υποστηρίζουν ότι η ανθρωπότητα εξαιτίας του υπερπληθυσμού απειλείται από ανεπάρκεια φυσικών πόρων. Ενώ οι άλλοι, αντίθετα, επισημαίνουν τάση επιβράδυνσης των ρυθμών αύξησης.

Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

Ορισμένα παγκόσμια ΜΜΕ λόγω της αύξησης του πληθυσμού κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Π.χ., το κύριο συμπέρασμα από μια σειρά άρθρων της αμερικανικής εφημερίδας Los Angeles Times με θέμα τη δημοσιογραφία είναι αρκετά ζοφερό – λόγω του υπερπληθυσμού οι μελλοντικές συνθήκες διαβίωσης της συντριπτικής πλειονότητας των ανθρώπων θα είναι θλιβερές. Επιπλέον, η αύξηση του πληθυσμού απειλεί την ύπαρξη του ιδίου του πλανήτη μας, θεωρεί ο κορυφαίος επιστημονικός λειτουργός του Ινστιτούτου Δημογραφίας Νικίτα Μκρτσιάν:

- Ο πλανήτης μεριμνά για την αυτοδιατήρησή του. Ενώ ο άνθρωπος του ρίχνει το γάντι. Και αυτό ήδη είναι αισθητό και το βλέπουμε και στην παγκόσμια αναθέρμανση και απλώς στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Η ανθρωπότητα πρέπει να βρει κάποιες οικολογικά ορθές λύσεις για να εξασφαλίσει το μέλλον της.

Σε Great Recession ή σε Great Depression η ευρωζώνη; Πηγή:www.capital.gr

Η Μεγάλη Ύφεση (Great Depression) ήταν μια περίοδος σοβαρής οικονομικής συρρίκνωσης που διήρκεσε πολλά χρόνια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το πραγματικό ΑΕΠ υποχωρούσε κάθε έτος από το 1929 μέχρι το 1933, όταν έφθασε μόλις το 73% του επιπέδου το 1929. Αρχίζοντας από το 1934, η ανάκαμψη ήταν αρκετά γρήγορη, με το ΑΕΠ να φθάνει τα επίπεδα του 1929, το 1936. Αντίθετα, η Great Recession ήταν πολύ πιο ήπια (βλ. εικόνα 1α). Στις ΗΠΑ το ΑΕΠ συρρικνώθηκε μόνο στο διάστημα 2007-2009, όταν υποχώρησε μόλις στο 96% του επιπέδου του 2007. Η ανάκαμψη ήταν γρήγορη, με το ΑΕΠ ήδη να ξεπερνά το επίπεδο του 2007 μέχρι το 2011. Στην ευρωζώνη, δυστυχώς, η κατάσταση ήταν λιγότερο ευνοϊκή. Αν και η αρχική συρρίκνωση ήταν παρόμοια με αυτή που συνέβη στις ΗΠΑ, η ανάκαμψη είναι βραδύτερη. Το 2013, το ΑΕΠ της ευρωζώνης θα είναι ακόμη κάτω από το επίπεδο του 2007.

Εντός της ευρωζώνης, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία (βλ. σχήμα 1β). Στις τρεις τελευταίες χώρες, είναι καταλληλότερος ο όρος ύφεση παρά depression, αλλά η ύφεση είναι σοβαρή: το ΑΕΠ θα συνεχίσει να μειώνεται το 2013 ενώ θα παραμείνουμε υψηλότερα του 90% του επιπέδου του 2007. Αντιθέτως, στην Ελλάδα ο όρος ύφεση δεν είναι κατάλληλος. Η χώρα είναι ξεκάθαρα σε depression: το ΑΕΠ συνεχίζει να μειώνεται κατακόρυφα και με δυσκολία θα φθάσει μόλις το 77% του επιπέδου του 2007, το 2013. Αυτό είναι χειρότερο από ό,τι συνέβη στις ΗΠΑ σε μια παρόμοια χρονική περίοδο στη διάρκεια του Great Depression. Η κατάσταση στην Ιρλανδία εξαρτάται από το εάν κάποιος κοιτάζει το Gross Domestic Product ή το Gross National Product (για τις άλλες χώρες το GDP και το GNP είναι πολύ παρόμοια). Το GDP υποχώρησε μέχρι το 2010 αλλά έχει αυξηθεί σταδιακά από το 2011. Από την άλλη, το ιρλανδικό GNP έχει μειωθεί σημαντικά από το 2007, και, αν και θα σταθεροποιηθεί το 2013, θα είναι χειρότερα από ό,τι ήταν στις ΗΠΑ σε μια παρόμοια χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια του Great Depression.

Αλβανία, Ελλάδα και Ε.Ε.

Το τιθέμενο ερώτημα αν η Αλβανία βαδίζει εντός ή εκτός Ευρώπης μόνον ρητορικό και άτοπο δεν είναι. Η Αλβανία, τα τελευταία είκοσι χρόνια του μεταπολιτευτικού της βίου, πορεύεται ιδιότυπα μεταξύ Ευρώπης και εκτός αυτής, ηθελημένα ή μη. Ο δύσκολος αυτός γείτονας, εν τέλει, αισθανόμενος βαθύτατα αδικημένος από το ιστορικό παρελθόν του, προσπαθεί «να κερδίσει το χαμένο έδαφος», να αποκαταστήσει τις «ιστορικές αδικίες» που διεπράχθησαν εις βάρος του και, εκδηλώνοντας άλλοτε συμπλέγματα ηττοπάθειας και άλλοτε άκρατης εθνικιστικής υπεροψίας, καθίσταται περισσότερο υπολογίσιμος παράγοντας στα Βαλκάνια από ό,τι πιστευόταν στο παρελθόν. Παρότι η αλβανική κοινωνία έχει πλήρη επίγνωση ότι τόσο το πλέγμα της ηττοπάθειας όσο και ο εθνικιστικός εθισμός είναι αδιέξοδα, αρέσκεται, ωστόσο, να ζει στον αστερισμό των εθνικιστικών μυθευμάτων περί ιστορικής κατάφωρης αδικίας και βολεύεται με το άλλοθι και το πρόσχημα της αποκατάστασης, χωρίς να καταβάλει προσπάθειες να απογαλακτιστεί και να αυτονομηθεί από το νηπιώδες και εριστικό αυτό πλέγμα.

Ο εθνικισμός των Αλβανών συχνά πιέζει τις κυβερνήσεις τους να παίρνουν λάθος αποφάσεις. Arben Celi/Reuters

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ

Στις 28 Νοεμβρίου 1912 –πριν από ακριβώς 100 χρόνια- ο Αλβανός εθνικιστής και βαθύτατα ελληνομαθής Ισμαήλ Μπέι Βλόρα (1844-1919) κατόρθωσε, έπειτα από πολλά χρόνια κοπιωδών προσπαθειών και αγώνων, να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο αλβανικό κράτος. Με την ενέργεια αυτή, η αλβανική αναγεννησιακή κίνηση είχε καταφέρει να διεγείρει, τρόπον τινά, την νυσταλέα εθνική συνείδηση των Αλβανών. Έτσι, η γεωγραφική έως τότε έκφραση, όπως προκλητικά αποκαλούσε την Αλβανία ο Γερμανός καγκελάριος Μπίσμαρκ, αποκτούσε κρατική υπόσταση και εθνική συνείδηση, σε πείσμα όσων υποτιμούσαν την ύπαρξή της στο κέντρο των Βαλκανίων. Η σοβαρή, ωστόσο, ιστοριογραφία, διίσταται στις απόψεις της εάν η ανεξαρτησία της Αλβανίας συνιστά όντως έργο των Αλβανών εθνικιστών και των αγώνων των ιδίων των Αλβανών ή είναι απόρροια των συγκρουόμενων συμφερόντων της διεθνούς διπλωματίας και, πρωτίστως, της επιμονής της Αυστροουγγαρίας να αποτρέψει την έξοδο της Ιταλίας προς τα Δυτικά Βαλκάνια και το διαμελισμό της μικρής χώρας από την Ελλάδα και την Σερβία.